Saturday, April 20, 2019

ચૂંટણીમાં વોટ વિચારીને આપજો!

           એક હોસ્ટેલની કેન્ટીનમાં રોજ સવારે નાસ્તામાં ઉપમા પીરસવામાં આવતો. મોટા ભાગના વિદ્યાર્થીઓ ઉપમાથી કંટાળી ગયા હતાં અને તેમણે આ મુદ્દે અવાજ ઉઠાવ્યો, વોર્ડન ને ફરિયાદ કરી અને સવારના નાસ્તામાં કઇંક નવું આપવાની માંગણી કરી. પણ કુલ સો માંથી વીસ વિદ્યાર્થીઓ એવા હતાં જેમણે ક્યારેય ઉપમા સિવાય અન્ય કંઈ ચાખ્યું જ નહોતું અને તેઓ બદલાવ નહોતા ઝંખતા. વોર્ડને નવી વાનગીઓનું એક લિસ્ટ તૈયાર કર્યું અને વિદ્યાર્થીઓને પોતપોતાની પસંદગી મુજબ વોટ આપવા કહ્યું. પેલા વીસ વિદ્યાર્થીઓએ અન્ય વિકલ્પો જોવાની પણ દરકાર કર્યા વગર ઉપમાને જ મત આપ્યો. 
      હવે બાકી એંસી વિદ્યાર્થીઓએ સંગઠિત થયા વગર અલગ અલગ વાનગીઓ પસંદ કરી. ૧૮ જણે ઢોસા પસંદ કર્યાં, ૧૬ જણે રોટલીને મત આપ્યો, ૧૪ જણે ઈડલી પર પસંદગીની મહોર મારી,૧૨ જણે બ્રેડ-બટર પસંદ કર્યાં અને ૧૦ - ૧૦ જણે પોંગલ અને નૂડલ્સને વોટ આપ્યાં.
       કહેવાની જરૂર ખરી કેન્ટીનમાં ઉપમા જ સવારના નાસ્તામાં ચાલુ રહ્યો.
       ચૂંટણી આવી રહી છે... વિચારીને વોટ આપજો!

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Sunday, April 14, 2019

ધર્મ અને અધ્યાત્મ

ધર્મ એક નથી, ઘણાં છે; અધ્યાત્મ એક જ છે.

ધર્મ સૂતેલાઓ માટે છે, અધ્યાત્મ જાગેલા માટે છે.

ધર્મ એમના માટે છે જેમને શું કરવું એ કહેવાની અને માર્ગદર્શનની જરૂર હોય છે, અધ્યાત્મ એમના માટે છે જેઓ પોતાના અંતરના અવાજ પ્રત્યે સભાન હોય છે.

ધર્મ ના ચૂસ્ત નિયમો હોય છે, અધ્યાત્મ આપણને દરેક બાબતનું કારણ શોધવા, પ્રશ્નો પૂછવા પ્રેરે છે.

ધર્મ ધમકાવે અને ડરાવે છે, અધ્યાત્મ આંતરીક શાંતિ બક્ષે છે.

 ધર્મ પાપ અને પસ્તાવાની વાત કરે છે, અધ્યાત્મ ભૂલમાંથી કઇંક શીખવાની વાત કહે છે.

ધર્મ દરેક ખોટી વસ્તુને દબાવે છે, અધ્યાત્મ દરેક વસ્તુને ઉંચે લઈ જાય છે, સત્ય ની નજીક આણે છે.

ધર્મ એક ભગવાનની વાત કરે છે, એ પોતે ભગવાન નથી. અધ્યાત્મ સર્વજ્ઞ છે અને તેથી એ ઈશ્વરમાં છે.

ધર્મ છતું કરે છે, અધ્યાત્મ નવી શોધ કરે છે.

ધર્મ કોઈ પ્રશ્ન સહન કરતો નથી, અધ્યાત્મ દરેક બાબત અંગે પ્રશ્ન કરે છે.

ધર્મ મનુષ્યો સર્જિત છે, એ માણસો દ્વારા બનાવાયેલા નિયમો દ્વારા સંચાલિત થાય છે. અધ્યાત્મ દિવ્ય છે, કોઈ પ્રકારના માનવ સર્જિત નિયમો દ્વારા ચાલતો નથી.

ધર્મ ભાગલાનું કારણ છે, અધ્યાત્મ જોડે છે.

ધર્મ તમે એમાં વિશ્વાસ કરો એવી અપેક્ષા રાખે છે, અધ્યાત્મમાં વિશ્વાસ કેળવવા તેને આત્મસાત કરવો પડે છે.

ધર્મ કોઈક પવિત્ર પુસ્તકમાં લખેલા સિદ્ધાંતો અનુસરે છે, અધ્યાત્મ દરેક પુસ્તકમાં પવિત્રતા ઝંખે છે.

ધર્મ ડર પર નભે છે, અધ્યાત્મ વિશ્વાસ અને શ્રદ્ધા પર નભે છે.

ધર્મ વિચારમાં જીવે છે, અધ્યાત્મ અંતરની શુદ્ધિમાં.

ધર્મ કર્મકાંડ માં માને છે, અધ્યાત્મ અંતર મન સાથે વાર્તાલાપમાં.

ધર્મ અહં ને પોષે છે, અધ્યાત્મ પરમાત્મામાં વિલીન કરવા પ્રેરે છે.

ધર્મ આપણને એક ઈશ્વરને પામવા સંસારનો ત્યાગ કરવા સમજાવે છે, અધ્યાત્મ આપણને આપણી સાંસારિક જવાબદારીઓનો ત્યાગ કર્યા વગર પરમાત્મામાં એકાકાર થઈ જીવવા કહે છે.

ધર્મ એક ધૂન છે, સાંપ્રદાયિક પ્રણાલિ છે, અધ્યાત્મ અંતરના ધ્યાનની પ્રક્રિયા છે.

ધર્મ આપણને સ્વર્ગમાં કીર્તિ, યશ અને સુખના સ્વપ્ન બતાવે છે, અધ્યાત્મ આપણને પૃથ્વી પર સ્વર્ગનો અનુભવ કરતા શીખવે છે.

ધર્મ ભૂત કાળ માં અને ભવિષ્યકાળમાં જીવે છે, અધ્યાત્મ વર્તમાનમાં જીવે છે.

ધર્મ આપણાં મનમાં ગાંઠો સર્જે છે, અધ્યાત્મ આપણી વિવેકબુદ્ધિને મુકત કરે છે.

ધર્મ આપણને શાશ્વત જીવનમાં વિશ્વાસ કરતા શીખવે છે, અધ્યાત્મ આપણને શાશ્વત જીવન વિશે જાગૃત કરે છે.

ધર્મ મૃત્યુ પછીના જીવન વિશે વાત કરે છે, અધ્યાત્મ આપણા જીવન દરમ્યાન, મૃત્યુ પહેલા ભગવાનને અંતરાત્મામાં શોધતા શીખવે છે.

આપણે મનુષ્ય જીવો નથી જે આધ્યાત્મિક અનુભવમાંથી પસાર થાય છે પણ આપણે આધ્યાત્મિક જીવો છીએ જે મનુષ્ય અનુભવ માંથી પસાર થાય છે.

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Sunday, April 7, 2019

મૂલ્યોની અદલાબદલી

       મને વહેલી સવારે ૪ વાગે એક સપનું આવ્યું અને હું સફાળો જાગી ગયો. હું એક અતિ ભવ્ય અને મોટા શોપીંગ મોલમાં હતો. મારે મોજાની એક જોડ અને ગળામાં પહેરવાની ટાઇ ખરીદવા હતાં. હું એક દુકાનમાં દાખલ થયો અને મેં એક સ્વેટર જોયું જેના પર પ્રાઇઝ ટેગ લગાડેલું હતું નવ હજાર રૂપિયાનું. બાજુમાં એક જીન્સ હતું દસ હજાર રૂપિયાના પ્રાઇઝ ટેગ સાથે અને મોજા આઠ હજાર અને ટાઇ સોળ હજાર રૂપિયાના પ્રાઇઝ ટેગ સાથે!
        મારી નજર કોઈ સેલ્સમેનને શોધવા માંડી જેની સાથે હું આ અસામાન્ય ભાવો અંગે ચર્ચા કરી શકું. એક સેલ્સમેન મને કાંડા - ઘડિયાળ વાળા કાઉન્ટર પર જોવા મળ્યો જે એક ગ્રાહકને સવા બસો રૂપિયાની રોલેક્સ ઘડિયાળ વેચી રહ્યો હતો. બાજુના એક અન્ય કાઉન્ટર પર કાચના ખાનામાં ઝગારા મારતી સાચા હીરાની વીંટી માત્ર પંચાણુ રૂપિયાના પ્રાઇઝ ટેગ સાથે વેચવા મૂકેલી જોવા મળી.
       આભા બની ગયેલા મેં સેલ્સમેનને પૂછ્યું, "રોલેક્સની ઘડિયાળ અહીં કઈ રીતે સવા બસો રૂપિયામાં અને મામૂલી મોજાંની જોડ આઠ હજાર રૂપિયામાં વેચવામાં આવે છે?"
તેણે જવાબ આપ્યો, "ગઈ કાલે રાત્રે કોઈકે દુકાનમાં પ્રવેશી બધી ચીજ વસ્તુઓના પ્રાઇઝ ટેગ્‌સની અદલાબદલી કરી નાંખી છે. ત્યારથી બધા મૂંઝાયેલા છે. લોકો એ રીતે વર્તી રહ્યાં છે જાણે તેઓ સાચા ભાવનાં મૂલ્ય અંગેનું ભાન ભૂલી બેઠાં હોય. તેઓ સાવ મામૂલી ચીજ માટે મસમોટી કિંમત ખર્ચવા તૈયાર છે અને અતિ મોંઘી, મૂલ્યવાન ચીજ સાવ નજીવા ભાવે ખરીદવા રાજી થઈ ગયા છે. એમ લાગે છે જાણે તેમને ખબર જ નથી કે શું મૂલ્યવાન હોવું જોઈએ અને શું નહીં. ભગવાન કરે ને બધાં પ્રાઇઝ ટેગ્‌સ ફરી યથાવત તેમના યોગ્ય સ્થાને આવી જાય. લોકોને આમ સાવ સસ્તી ચીજ આસમાની ભાવે ખરીદતા જોઈ મને દયા આવે છે. "
... અને હું સફાળો જાગી ગયો! મને વિચાર આવ્યો કે આપણાં જીવનની સ્થિતી પણ કદાચ આ સ્વપ્ન જેવી જ છે. કોઈકે આપણા જીવનમાં આવી સઘળાં પ્રાઇઝ ટેગ્‌સ આમતેમ ફેરવી નાખ્યાં છે.
     સ્પર્ધા, સત્તા, પદવીઓ, ખ્યાતિ, બઢતી, દેખાવ, પૈસા અને સમાજમાં સ્થાન જેવી બાબતોનું મૂલ્ય ઘણું વધારી દેવાયું છે અને સુખ, પરિવાર, સંબંધો, માનસિક શાંતિ, સંતોષ, પ્રેમ, જ્ઞાન, દયા અને મિત્રતા જેવી સારી વાતો પર મસમોટું ડિસ્કાઉંટ મૂકી દેવાયું છે.
     આપણે સૌ મેં જોયેલું સ્વપ્ન જીવી રહ્યાં છીએ... હું આશા રાખું છું કે આપણે સૌ સમયસર જાગી જઈએ....

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Sunday, March 31, 2019

બસ ડ્રાઇવર તમારો પિતા હોય તો તમારે બસસ્ટોપની ચિંતા કરવાની જરૂર નથી

      એક છોકરો બસની રાહ જોતો માર્ગમાં વચ્ચે ઉભો હતો જ્યાં એ બસ થોભતી નહોતી. ત્યાંથી પસાર થઈ રહેલા એક ભલા માણસે તેને સલાહ આપી, "બેટા, મને લાગે છે કે તું બસની રાહ જોઈ રહ્યો છે. પણ બસ અહીં વચ્ચે થોભતી નથી. તું થોડો આગળ જઈ જમણી બાજુએ બસસ્ટોપ છે ત્યાં જઈ બસની વાટ જો. બસ ત્યાં જ થોભશે."
     "હું અહીં જ ઉભો રહી બસની રાહ જોઈશ અને બસ મારા માટે અહીં જરૂર થોભશે." છોકરાએ જવાબ આપ્યો. પેલા માણસે ફરી એ છોકરાને પ્રેમથી સમજાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ છોકરો ટસનો મસ ન થયો. ત્યાં જ બસ આવી. નવાઈની વાત એ બની કે બસ એ છોકરો ઉભો હતો ત્યાં થોભી! અને એ છોકરો બસમાં ચડયો ય ખરો! પેલો માણસ તો આ ઘટના જોઈ આભો જ બની ગયો. ત્યાં પેલા છોકરાએ બસમાંથી બહાર ડોકિયું કરી એ માણસને જણાવ્યું કે "મને ખબર જ હતી કે બસ અહીં ચોક્કસ ઉભી રહેશે કારણકે બસના ડ્રાઇવર મારા પપ્પા છે!"
      જ્યારે બસનો ડ્રાઇવર તમારા સગામાં હોય ત્યારે તમારે બસસ્ટોપની ચિંતા કરવાની જરૂર પડતી નથી. જ્યારે તમે તમારું હ્રદય રાજાધિરાજને સોંપ્યું હોય ત્યારે અકથ્ય લાભો ધરાવતા રજવાડી પરિવાર સાથે તમે નાતો જોડ્યો છે એમ જાણવું. આ વાર્તાનો સાર એ છે કે જ્યારે તમે બસડ્રાઇવર ને જાણતા હોવ ત્યારે જીંદગીની બસ ગમે તે મુકામેથી પકડી શકો છો. લોકોને અશક્ય લાગે એવી જગાએથી પણ એ ડ્રાઇવર (ઇશ્વર) તમને બસમાં ચડાવી દેશે.
     ભલે તમે બેરોજગાર હોવ, ભગ્નહ્રદયી હોવ, કુંવારા હોવ કે પરિણીત, બાળબચ્ચા વગરના હોવ કે છૂટાછેડા લીધેલ કે પછી વિધુર કે વિધવા. શરત એટલી છે કે તમે તેને જાણતા હોવા જોઈએ. તેને, જે આપણે સૌ વિચારી શકીએ કે જેની કલ્પના કરી શકીએ એથી પણ અનેક ગણું વધારે અને સારું કરી શકવાની ક્ષમતા ધરાવે છે. બસ, તે તમારો પિતા હોવો જોઈએ. તમને લાભ તો જ મળે જો તમે એની સાથે સંબંધ ધરાવતા હોવ.
       તમારા પિતા સાથેની બસ સફર માણો! ઇશ્વર સર્વજ્ઞ છે, એ હંમેશા શ્રેષ્ઠ હોય એ જ કરે છે અને એ સદાયે (તમારા માટે) શ્રેષ્ઠ હોય એ જ તમને આપે છે. તમે તેના ચહીતા બની રહો અને તેની પરમ કૃપા તમને પ્રાપ્ત થાય એ જ અભ્યર્થના...

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Thursday, March 28, 2019

મમળાવવા જેવી ગુજરાતી ઉક્તિઓ

ઝોકું "જલેબી" નથી, તો ય "ખવાઈ" જાય છે. 

આંખો "તળાવ" નથી, તોય "ભરાઈ" જાય છે. 

અહમ્ "શરીર" નથી, તોય "ઘવાઈ" જાય છે. 

દુશ્મની "બીજ" નથી, તોય "વવાઈ" જાય છે. 

હોઠ "કપડું" નથી, તોય "સિવાઈ" જાય છે. 

કુદરત "પત્ની" નથી, તોય "રિસાઈ" જાય છે. 

બુદ્ધિ "લોખંડ" નથી, તોય "કટાઈ" જાય છે. 

અને માણસ "હવામાન" નથી, તોય "બદલાઈ" જાય છે. 

🔹શબ્દ એક જ મુકાય
        ને અર્થ ફરી જાય છે,
🔹આંકડો એક જ મુકાય
           ને દાખલો ફરી જાય છે,
🔹પગલું એક જ મુકાય
          ને દિશા ફરી જાય છે,

સાથ અગર સારી
       એક જ વ્યક્તિનો મળે ને સાહેબ,
      આખી જિંદગી બદલાઈ જાય છે.

*********************************
રાષ્ટ્રીય શાયરનું બિરુદ પામેલા ગુજરાતી કવિ અને સર્જક શ્રી ઝવેરચંદ મેધાણી રચિત કેટલીક સુંદર પંક્તિઓ :

# ધીમે ધીમે વૃદ્ધિ પામી તું વૃધ્ધ થા, કાં પછી સર્વસ્વ ત્યાગી તું બુધ્ધ થા;
સ્નાન હો ઘરમાં કે પછી હો ગંગા તટે, છે શરત એક જ કે તું ભીતરથી શુધ્ધ થા!


* પાણીથી ન્હાય તે કપડાં બદલી શકે છે, પણ પરસેવે ન્હાય તે કિસ્મત બદલી શકે છે.

* પ્રભુ એટલું આપજો શોધવું પણ ના પડે, સંતાડવું પણ ના પડે.

* વિચાર ગમે તેટલો સુંદર હોય
તે આચાર વિના નકામો છે.

* પ્રભુ હું ક્યાં કહુ છું કે તૂ આંગણ સુધી આવ?
આંખ મીચું... ને બસ પાંપણ સુધી આવ..!

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Monday, March 18, 2019

સંપર્ક અને જોડાણ વચ્ચેનો ભેદ

   રામકૃષ્ણ મિશનના એક સંતનો ઇન્ટરવ્યૂ ન્યૂયોર્કના એક પત્રકાર દ્વારા લેવાઈ રહ્યો હતો. પહેલેથી તૈયારી કર્યા મુજબ પત્રકાર સંતને પ્રશ્નો પૂછી રહ્યો હતો. 
    પત્રકાર - "સર, તમારા ગત પ્રવચનમાં તમે અમને જોગાજોગ (સંપર્ક) અને સંજોગ (જોડાણ) અંગે કહ્યું હતું. પણ એ મૂંઝાવનારું છે. તમે એ ફરી થોડું વધુ સ્પષ્ટ રીતે સમજાવી શકશો? "
     સંતે સસ્મિત પ્રશ્નનો સીધો જવાબ આપવાને બદલે પત્રકારને પ્રતિ પ્રશ્ન કર્યો, "શું તમે ન્યૂયોર્કથી આવો છો?" પત્રકારે હકારમાં જવાબ આપ્યો.
     સંત - "તમારે ઘેર કોણ કોણ છે?"
પત્રકારને લાગ્યું કે સંત તેનો પ્રશ્ન ટાળવાનો પ્રયત્ન કરી રહ્યા છે કારણ તેમનો આ સામો પ્રશ્ન અતિ અંગત અને બિનઅપેક્ષિત અને બિનજરૂરી જણાતો હતો.
આમ છતાં પત્રકારે જવાબ આપ્યો," મારી માતા મૃત્યુ પામી છે. પિતા હયાત છે. મારા ત્રણ ભાઈઓ અને એક બહેન છે જે બધાં પરણેલા છે."
      સંતે મુખ પરનું સ્મિત જાળવી રાખતા પૂછ્યું, "શું તમે તમારા પિતાજી સાથે વાતચીત કરો છો?"
      પત્રકારના મુખ પર સ્પષ્ટ દેખાય એવા અણગમાના ભાવ ઉપસી આવ્યાં. સંતે આગળ ચલાવ્યું, "તેમની સાથે તમે છેલ્લે ક્યારે વાત કરી હતી?"
પત્રકારે પોતાની નારાજગી દબાવી જવાબ આપ્યો, "કદાચ એક મહિના પહેલા."
      સંતે નવો પ્રશ્ન પૂછ્યો, "તમે બધાં ભાઈ - બહેન વારે ઘડીએ મળો છો? તમારા પરિવારનું સમૂહ મિલન છેલ્લે ક્યારે મળ્યું હતું? “
      હવે પત્રકારના કપાળે પરસેવાના ટીપાં બાઝી ગયાં. ઇન્ટરવ્યૂ કોણ લઈ રહ્યું હતું પત્રકાર કે સંત? એમ લાગતું હતું કે જાણે સંત પત્રકારનો ઇન્ટરવ્યૂ લઈ રહ્યા હોય!
     નિસાસા સાથે પત્રકારે જવાબ આપ્યો, "બે વર્ષ અગાઉ અમે બધાં સાથે નાતાલ વખતે મળ્યાં હતાં."
સંતે પૂછ્યું, "કેટલાં દિવસ તમે બધાં સાથે રહ્યાં હતાં?"
     પત્રકારે કપાળ પરથી પરસેવો લૂછતાં જવાબ આપ્યો, "ત્રણ દિવસ..."
સંતે પૂછ્યું, "તમારા પિતાની બરાબર બાજુમાં બેસીને તમે કેટલો સમય પસાર કર્યો હતો? “
     પત્રકારે હવે મૂંઝારો અને શર્મિંદગી અનુભવતા કાગળ પર કંઈક લખવાનું શરૂ કર્યું.
સંતના પ્રશ્નોનો જાણે અંત જ નહોતો આવતો! તેમણે પૂછ્યું," તમે સવારનો નાસ્તો, બપોરનું જમણ કે રાત્રિનું ભોજન સાથે લીધા હતા? તમે તેમને પૂછ્યું હતું કે તેઓ કેમ છે? તમે તેમને પૂછ્યું હતું કે તમારી માતાના અવસાન પછી તેમનો સમય કઈ રીતે પસાર થઈ રહ્યો છે?"
      પત્રકારની આંખોમાંથી અશ્રુની સરવાણી વહી રહી.
     સંતે પત્રકારનો હાથ પોતાના હાથમાં લીધો અને કહ્યું," દુ:ખી કે નારાજ ન થાઓ. જો મેં અજાણતા તમને દુભવ્યા હોય તો હું એ બદલ દિલગીર છું, મને માફ કરી દેશો...
    પણ આ તમારા જોગાજોગ અને સંજોગ(સંપર્ક અને જોડાણ) અંગે ના પ્રશ્ન નો જવાબ છે. તમારો તમારા પિતા સાથે સંપર્ક છે પણ તમારું તેમની સાથે જોડાણ નથી. તમે તેમની સાથે જોડાયેલા નથી. જોડાણ હ્રદયથી હ્રદય સાથેનું  હોય છે. સાથે બેસવું, સાથે જમવું, એકમેકની કાળજી કરવી, સ્પર્શ, હાથ મિલાવવો, આંખમાં આંખ મિલાવવી, સાથે સમય પસાર કરવો... આ બધું જોડાણમાં હોય છે. તમે બધાં ભાઈ-બહેન પણ સંપર્કમાં છો, પણ તમારી વચ્ચે જોડાણ નથી.
      પત્રકારે આંખો લૂંછતાં કહ્યું, "મને આ ક્યારેય ન ભૂલી શકાય એવો સુંદર પાઠ શીખવવા બદલ તમારો ખૂબ આભાર."
       આ આજના સમયની વાસ્તવિકતા છે. ઘરમાં કે સમાજમાં બધાં સંપર્કમાં હોય છે પણ તેઓનું એકમેક સાથે જોડાણ હોતું નથી. તેમની વચ્ચે સંવાદ નથી સધાતો, દરેક પોતપોતાની દુનિયામાં ડૂબેલા હોય છે.
ચાલો, આપણે સંકલ્પ કરીએ કે માત્ર સંપર્કો ન વધારતા, આત્મીયજનો સાથે જોડાણ સાધીશું,તેમની કાળજી કરીશું, તેમની સાથે સુખ દુઃખ વહેંચીશું અને તેમની સાથે સમય વ્યતિત કરીશું.
આ સંત એ બીજું કોઈ નહીં પણ સ્વામી વિવેકાનંદ હતાં.

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Saturday, March 9, 2019

પડતું મૂકો

      એક વાર એક કાગડો ખોરાકનો ટુકડો ચાંચ માં પકડી શાંતિથી બેસીને ખાઈ શકાય એવી જગા શોધતો અહીં-તહીં ઉડી રહ્યો હતો. તેની પાછળ સમડીઓનું એક ટોળું પડયું અને કાગડો થોડો અસ્વસ્થ થઈ વધુ ને વધુ ઉંચે ઉડવા માંડ્યો. પણ સમડીઓએ બિચારા કાગડાનો પીછો છોડ્યો નહીં.
      ત્યાં જ એક ગરુડને કાગડાની આંખમાંના ભય અને ઉચાટ નજરે પડ્યા અને તેણે કાગડાની બાજુમાં ઉડતા ઉડતા પહોંચી જઈ પૂછ્યું, "શું વાત છે, તારી આંખોમાં ભારે થાક, ચિંતા અને નિરાશા દેખાય છે?"
     કાગડાએ જવાબ આપ્યો, "આ સમડીઓ જુઓ ને, મારા જીવની પાછળ પડી છે."
      ગરુડ તો રહ્યું શાણપણનાં ભંડાર સમુ પક્ષી! તેણે કાગડાને સલાહ આપી, "હે મિત્ર, તેઓ તારી જાનની પાછળ નથી. તેઓ તારી ચાંચમાં તે પકડેલા માંસના ટુકડા પાછળ છે. એ છોડી દે અને જો શું થાય છે!"
        કાગડાએ ગરુડની સલાહ અનુસાર માંસનો ટુકડો ચાંચમાંથી છોડી દીધો અને બધી સમડીઓ કાગડાનો પીછો છોડી એ નીચે પડી રહેલા માંસના ટુકડા પાછળ ભાગી!
      ગરુડે સ્મિત કરતા કહ્યું, "વેદના કે દુ:ખોનું પણ આવું જ છે. જ્યાં સુધી તમે એને પકડી રાખો ત્યાં સુધી એ તમને પીડે છે. એમને પડતા મૂકી દો!"
       કાગડાએ ગરુડને નમન કરતા કહ્યું, "મેં એ માંસનો ટુકડો પડતો મૂકી દીધો અને હવે હું નિશ્ચિંત થઈ વધુ ઉંચે ઉડી શકું છું!"
        આ વાર્તામાં આપણાં બધાં માટે એક સંદેશ છે :
    લોકો અહમ્ નામના મસમોટા ભારનો બોજો સહન કરતાં હોય છે જેના કારણે તેમની એક આભાસી છબી સર્જાય છે. આના કારણે આપણે કહીએ છીએ મને પ્રેમ જોઈએ છે, મને આમંત્રણ મળવું જોઈએ, હું ફલાણો છું - ઢીંકણો છું... પડતું મૂકો.
      બીજાઓની ચેષ્ટાઓ દ્વારા આપણે રોષે ભરાતા હોઈએ છીએ - જે મિત્રો, માતાપિતા, સંતાનો, સહ કર્મચારીઓ, જીવનસાથી કોઈ પણ હોઈ શકે છે. તેમના વર્તનથી અસર પામી આપણે ક્રોધિત થઈ જઈએ છીએ. પડતું મૂકો.
      આપણે સતત આપણી જાતની સરખામણી અન્યો સાથે કરતા રહીએ છીએ, સૌંદર્ય બાબતે, સંપત્તિ બાબતે, જીવન શૈલીની દ્રષ્ટિએ, પરીક્ષામાં મેળવેલ માર્કસ, નોકરીમાં મળેલ બઢતી કે કૌશલ્યને લઈને. ઈશ્વરે આપણને જે આપ્યું છે તે બદલ આપણે તેનો આભાર માનવો જોઈએ. સરખામણીને, નકારાત્મક લાગણીઓને પડતાં મૂકો.

(ઇન્ટરનેટ પરથી)