Showing posts with label 'inspiring'. Show all posts
Showing posts with label 'inspiring'. Show all posts

Sunday, December 5, 2021

એક સુંદર હકારાત્મક સંદેશ

એક રાજાએ બે કેદીઓને મોતની સજા સંભળાવી.

એમાંથી એક કેદી જાણતો હતો કે રાજાને તેના ઘોડા માટે ખુબ જ પ્રેમ અને લગાવ છે.

એણે રાજાને કહ્યું કે,"જો તેની સજા માફ કરવામાં આવે તો તે એક વર્ષમાં તેના ઘોડાને ઉડતાં શીખવાડી દેશે!"


આ સાંભળીને રાજા ખુશ થઈ ગયો. તેને વિચાર આવ્યો કે તે દુનિયાના  એક માત્ર ઉડતા ઘોડા પર સવારી કરી શકશે!


બીજા કેદીએ તેના આ મિત્ર સામે અવિશ્વાસની નજરે જોયું અને કહ્યું: "તું તો જાણે જ છે કે કોઈપણ ઘોડો ક્યારેય ઉડી શકે નહીં. તેં આવી અશક્ય જેવી વાત વિચારી જ કેવી રીતે? તું આ રીતે તારા મોતને એક વર્ષ માટે ટાળી શકે છે, પણ પછી?"


પહેલા કેદીએ કહ્યું કે, " વાત એમ નથી. પરંતુ હકીકતમાં આમ કરીને મેં મારી જાતને સ્વતંત્ર કરવાના ચાર મોકા આપ્યા છે.

એક : શક્ય છે કે રાજા એક વર્ષમાં મૃત્યુ પામી શકે છે.

બે : શક્ય છે કે એક વર્ષમાં હું મરી શકું છું.

ત્રણ : શક્ય છે કે એક વર્ષમાં ઘોડો મૃત્યુ પામી શકે છે.

ચાર : શક્ય છે કે હું એક વર્ષમાં ઘોડાને ઉડવાનું શીખવાડી શકું!"


આ વાર્તા પરથી એ શીખવા મળે છે કે ખરાબમાં ખરાબ પરિસ્થિતિમાં પણ આશા છોડવી જોઈએ નહીં.


કોરોના મહામારી સંદર્ભે આ વાર્તાનો વિચાર કરતાં જણાશે કે

-  કોરોનાના પોઝીટીવ કેસ ઘટવાની શરૂઆત થઈ ચુકી છે.

-  રીકવરી દર વધી રહ્યો છે.

-  હોસ્પિટલ અને બેડની સંખ્યા વધી રહી છે. લશ્કરે પણ મોરચો સંભાળી લીધો છે.

-  ઓક્સિજન ઉત્પાદન વધી રહ્યું છે. વિદેશથી ઓક્સિજન સહાય આવી રહી છે. ઓક્સિજન સપ્લાય વધી રહ્યો છે.

-  દવાઓ અને ઈન્જેક્શનનું ઉત્પાદન વધી રહ્યું છે અને વિદેશથી પણ સહાય આવી રહી છે.

-  વેક્સિનેશનનું પ્રમાણ વધી રહ્યું છે, વેક્સિન ઉત્પાદન વધી રહ્યું છે, વિદેશથી વેક્સિન આવી રહી છે.

-  ટ્રાન્સપોર્ટ વાહનો, રેલવે ગુડ્સ ટ્રેન, વિમાન, જહાજ રાત-દિવસ દોડી રહ્યાં છે.

-  એલોપથી, હોમિયોપથી, આયુર્વેદ અને યોગ એમ દરેક ચિકિત્સાના વોરિયર્સ પૂરી શક્તિ સાથે કામ કરી રહ્યા છે.


આપણે ધૈર્ય રાખીએ.

આપણે જીતી રહ્યા છીએ.....!


આત્મ વિશ્વાસ જાળવી રાખીએ.....

આપણે જીતી રહ્યા છીએ.....!


આપણે સકારાત્મક / હકારાત્મક રહેવાનું છે.....

આપણે જીતી રહ્યા છીએ.....!


બધી જ તરફથી બધુ સારૂ જ થઈ રહ્યું છે અને સારૂ જ થવાનું છે.....!


ચાલો,

આત્મ વિશ્વાસ અને હકારાત્મક અભિગમ સાથે.....

ઘરમાં પરિવાર સાથે રહીએ.....

સુરક્ષિત રહીએ.....!


(ઈન્ટરનેટ પરથી)

કંઈક આપવું

હું બસમાં ચડી ગયો. ભીડને અંદર જોઇને હું પરેશાન થઈ ગયો. બેસવાની જગ્યા નહોતી. બસ, પછી એક વ્યક્તિએ તેની બેઠક ખાલી કરી. ખાલી પડેલી બેઠકની બાજુમાં ઊભેલો માણસ ત્યાં બેસી  શકતો હતો, પરંતુ તેના બદલે તેણે મને બેઠક આપી.

પછીના સ્ટોપ પર, ફરીથી એવું જ બન્યું. તેણે પોતાની બેઠક બીજાને આપી. આખી મુસાફરી દરમ્યાન ચાર વાર આ બન્યું. તે માણસ એક સામાન્ય કામદાર જેવો લાગતો હતો, કામ પર લાંબા દિવસ પછી ઘરે પાછો ફરતો હતો ...

છેલ્લા બધા સ્ટોપ પર જ્યારે  બધા ઉતર્યા ત્યારે મેં તેની સાથે વાત કરી.

"દર વખતે જ્યારે તમે ખાલી બેઠક મેળવતા હો ત્યારે તમે કોઈ અન્ય વ્યક્તિને તમારી બેઠક કેમ આપતા હતા?"

તેના જવાબથી મને આશ્ચર્ય થયું.

"મેં મારા જીવનમાં વધારે અભ્યાસ કર્યો નથી કે મને ઘણી વસ્તુઓ ખબર નથી. મારી પાસે પણ વધારે પૈસા નથી. તેથી મારી પાસે કોઈને આપવા માટે કંઈ નથી. તેથી જ હું આ રોજ કરું છું. તે કંઈક છે હું સરળતાથી કરી શકુ .

"આખો દિવસ કામ કર્યા પછી હું થોડો લાંબો સમય ઊભો રહી શકું છું. મેં મારી બેઠક તમને આપી અને તમે કહ્યું  

 ' આભાર '. મને સંતોષ મળ્યો કે મેં કોઈ માટે કંઇક કર્યું.

હું દરરોજ આ કરું છું અને લાગે છે કે હું કોઈ રીતે ફાળો આપી રહ્યો છું. હું રોજ આભાર મેળવું  અને દરરોજ ખુશ છું કે મેં કોઈને કંઇક આપ્યું. "

હું અવાક હતો !!! દૈનિક ધોરણે કોઈક માટે કંઇક કરવા માંગતા હો તે અંતિમ ઉપહાર છે.


આ અજાણી વ્યક્તિએ મને ઘણું શીખવ્યું -

અંદરથી ધનિક બનવું કેટલું સરળ છે! 


સુંદર કપડાં, બેંક ખાતામાં ઘણાં પૈસા, મોંઘા ગેજેટ્સ, એક્સેસરીઝ અને લક્ઝરી અથવા તો શૈક્ષણિક ડિગ્રી - તમને સમૃદ્ધ અને ખુશ કરી શકે છે અથવા નહીં પણ; પરંતુ આપવાનું એક નાનું કૃત્ય તમને રોજિંદા સમૃદ્ધ અને સુખી લાગે તે માટે પૂરતું છે.


(ઈન્ટરનેટ પરથી)

સાચું સુખ

જ્યારે નાઈજીરીયન અબજોપતિ ફેમી ઓટેડોલાને એક રેડિયો પરની મુલાકાતમાં મુલાકાત લેનારે પૂછ્યું, "સર, તમને શું લાગે છે, કઈ બાબતે તમને સૌથી વધુ સુખી બનાવ્યા છે?"

ફેમીએ જવાબ આપ્યો, "હું જીવનમાં સુખનાં ચાર તબક્કામાંથી પસાર થયો છું અને ત્યાર બાદ મને આખરે સમજાયું છે કે સાચું સુખ શેમાં છે.

પહેલો તબક્કો સંપત્તિ અને સાધનો ભેગાં કરવામાં છે. પણ આ તબક્કે મને સાચા સુખનો અનુભવ થયો નહીં. પછી આવ્યો બીજો તબક્કો જેમાં ફરી મૂલ્યવાન ચીજ વસ્તુઓ ભેગી કરવામાં સમય ગયો. પણ આ તબક્કે પણ મને સમજાયું કે આની અસર પણ હંગામી છે, ક્ષણિક છે અને મૂલ્યવાન વસ્તુઓનું આકર્ષણ પણ લાંબો સમય ટકતું નથી.

પછી આવ્યો મોટા પ્રયોજનોનો ત્રીજો તબક્કો. આ તબક્કે હું નાઈજીરીયા અને આફ્રિકાના પંચાણુ ટકા ડીઝલ સપ્લાયનું નિયંત્રણ કરતો હતો. આફ્રિકા અને એશિયાના સૌથી મોટા વહાણોનો પણ હું માલિક હતો. પણ આ તબક્કે પણ મને જે સાચા સુખની ખેવના હતી તેનો અનુભવ મને થયો નહોતો. 

ચોથો તબક્કો ત્યારે આવ્યો જ્યારે એક મિત્રે મને દિવ્યાંગ બાળકો માટે વ્હીલ ચેર ખરીદવા વિનંતી કરી. માત્ર બસો બાળકો માટે. એ મિત્રની વિનંતીને માન આપી મેં તરત બસો વ્હીલચેર ખરીદી લીધી.

પણ મારો એ મિત્ર એટલેથી માન્યો નહીં. તેણે મને જાતે એ બાળકો પાસે જઈ તેમને એ વ્હીલચેર આપવાની વિનંતી કરી. હું એ માટે તૈયાર થઈ ગયો. 

ત્યાં એ બસો બાળકોને મારા હાથે મેં એ વ્હીલચેર આપી. મેં એ બાળકોના મુખ પર એક અજબ સુખનો ચમકારો જોયો. મેં તેમને એ વ્હીલચેર પર બેસી આસપાસ ફરતાં અને મોજ કરતાં જોયાં.

એવું લાગતું હતું જાણે તેઓ પોતાની મનપસંદ જગાએ પિકનિક પર આવ્યાં હતાં અને જાણે તેમને કોઈ મોટો ખજાનો હાથ લાગી ગયો હતો!

મારી અંદર પણ આ સુખદ દ્રશ્ય જોતાં જાણે સુખની સરવાણી ફૂટી. હું જ્યારે ત્યાંથી જવા માટે તૈયાર થયો ત્યારે એક બાળકે મારા પગ પકડી લીધા. મેં નમ્રતાથી મારા પગ છોડાવવાનો પ્રયત્ન કર્યો પણ એ બાળક એકી ટશે મારી સામે જોઈ રહ્યો અને તેણે મારા પગ જોરથી પકડી રાખ્યાં.

હું નીચો નમ્યો અને મેં તેને પ્રેમથી પૂછયું કે શું તેને બીજું કંઈ જોઈએ છે?

એ બાળકે ત્યારે જે જવાબ આપ્યો તે સાંભળી હું અપાર સુખ તો પામ્યો જ, પણ તેણે મારો જીવવાનો આખો અભિગમ બદલી નાખ્યો. એ બાળકે જવાબ આપ્યો : મારે તમારો ચહેરો ધારી ધારીને જોઈ લેવો છે અને યાદ રાખી લેવો છે જેથી આપણે સ્વર્ગમાં મળીશું ત્યારે હું ફરી એક વાર તમારો આભાર વ્યકત કરી શકું! "

તમે કોઈક જગા છોડી જાવ પછી તમે લોકો તમને શેના માટે યાદ રાખે છે એ મહત્વનું છે.

શું તમે એવાં કામ કરો છો કે કોઈ તમારો ચહેરો ફરી જોવાની ઈચ્છા રાખે?

(ઈન્ટરનેટ પરથી)

Sunday, July 25, 2021

આશા, ઉત્સાહ અને હકારાત્મકતાનો સંચાર

એક રાજા પાસે ઘણાં હાથી હતાં. પણ આ બધાં માંથી રાજાને એક હાથી વિશેષ પ્રિય હતો કારણ તે ઘણો શકિતશાળી, આજ્ઞાકારી, સૂઝબૂઝ ધરાવતો અને કૌશલ્યધારી હતો - ખાસ કરીને યુદ્ધમાં લડવામાં.

ઘણાં યુદ્ધમાં તેને સમરાંગણમાં મોકલવામાં આવતો અને તે યશસ્વી થઈ પાછો ફરતો. આમ રાજાને ઘણી વાર વીજયી બનાવવાને કારણે તે રાજાને ખૂબ પ્રિય હતો.

સમય તો વહેતો જ રહે છે. તેના વહેણમાં એક સમય એવો આવ્યો જ્યારે આ હાથી વૃદ્ધ થઈ ગયો. હવે તેનું બળ ઓછું થયું હતું. આથી રાજાએ તેને લડાઈના મેદાનમાં મોકલવાનું બંધ કર્યું. છતાં તે રાજાના કાફલાનો તો ભાગ હતો જ.

એક દિવસ આ હાથી પાણી પીવા તળાવે ગયો. પણ તેનો પગ ત્યાં કાદવમાં ખૂંપી ગયો અને તે ડૂબવા લાગ્યો. તેણે બચવા માટે ખૂબ ફાંફા માર્યા પણ એમાં તે ફાવ્યો નહીં.

તેની બૂમો સાંભળી લોકો ત્યાં ભેળાં થયાં અને સૌ એ જોયું કે હાથી મુશ્કેલીમાં ફસાયો છે. રાજા સુધી આ ખબર પહોંચી ગઈ.

રાજા પોતાના ખાસ માણસો સાથે ઘટના સ્થળે પહોંચી ગયા અને બધાં એ હાથીને બચાવવાના પ્રયત્નો કરવા માંડ્યા. પણ ઘણાં સમય સુધી મહેનત કરવા છતાં કોઈ હાથીને કાદવમાંથી બહાર કાઢી શક્યું નહીં.

એ સમયે ગૌતમ બુદ્ધ ત્યાંથી પસાર થઈ રહ્યા હતા અને તેમણે આ દ્રશ્ય જોયું. તેમણે રાજાને હાથીને બચાવવા તળાવ પાસે યુદ્ધમાં વગાડાતાં નગારા વગાડાવવાનું સૂચન કર્યું.

સાંભળનારાઓ સૌ આવું વિચિત્ર સૂચન સાંભળી ચોંકી ઉઠયા. યુદ્ધમાં વગાડાતાં નગારા વગાડી કઈ રીતે કાદવમાં ફસાયેલા હાથીને બહાર કાઢી શકાય એ તેમની સમજની બહાર હતું. પણ તેમનામાં ગૌતમ બુદ્ધના સૂચન સામો પ્રશ્ન કે સંદેહ કરવાની હિંમત નહોતી. તરત તળાવ પાસે નગારા મંગાવવામાં આવ્યા અને તેમને વગાડવાનું શરૂ થયું.

જેવો હાથીએ યુદ્ધમાં વગાડાતાં નગારાંનો ધ્વનિ સાંભળ્યો કે તરત તેના હાવભાવ, વર્તન અને નિર્ધારમાં દેખીતું પરિવર્તન જોવા મળ્યું.

પહેલાં હાથી ધીરે ધીરે પોતાના પગ પર જ ઉભો થયો અને પછી તેણે પોતાના બળ અને બુદ્ધિનો ઉપયોગ કર્યો અને થોડી જ વારમાં તે પોતાની મેળે કાદવમાંથી બહાર આવી ગયો. સૌ કોઈ આ જોઈ આશ્ચર્યમાં ગરકાવ થઈ ગયાં.

ગૌતમ બુદ્ધે સસ્મિત કહ્યું, "હાથીમાં બળની કમી નહોતી પણ તેનામાં ઉત્સાહ, પ્રેરણા અને અંતર થી જીતવાની ઈચ્છા ફૂંકવાની જરૂર હતી. જીવનમાં ઉત્સાહ જાળવી રાખવા મનુષ્યે પણ અર્થપૂર્ણ વિચારધારા અપનાવવાની જરૂર છે અને નિરાશાને પોતાના પર હાવી થવા દેવાની નથી."

  આજે સમય થોડો કઠણ છે, તેવામાં આપણે સૌ એ પોતાનામાં તેમજ આપણી આસપાસનાં લોકોમાં આશા અને ઉત્સાહનો સંચાર કરતા રહેવાનો છે, પેલાં હાથીને મુશ્કેલીમાંથી બહાર કાઢનાર યુદ્ધનગારાં જેવાં વાદ્ય વગાડી. તેના હકારાત્મક ધ્વનિ દ્વારા આનંદની છોળો ઉડાડવાની છે અને તંદુરસ્તી અને સુખ છલકાવવાના છે.

યાદ રાખો : આ પણ પસાર થઈ જશે. સુખ ફેલાવો... આનંદ પ્રસરાવો...

 

(ઈન્ટરનેટ પરથી)

કેટલીક પ્રેરણાત્મક કોર્પોરેટ કથાઓ

આ બે કોર્પોરેટ કથાઓ સદાય યાદ રહેશે.

૧. Yahoo એ Google ને નકારી હતી.

૨. Nokia એ Android ને જાકારો આપ્યો હતો.

ઉપસંહાર :

- તમારી જાતને સમય સાથે અપડેટ કરતા રહો, નહિતર એક દિવસ તમે બિન જરૂરી બની રહેશો અને ફેંકાઈ જશો.

- જોખમ ના લેવું એ સૌથી મોટું જોખમ છે. સાહસી બનો અને નવી નવી ટેકનોલોજી સ્વીકારતા રહો.


બીજી બે કોર્પોરેટ કથાઓ પણ યાદ રાખો :

૧. Google એ You Tube અને Android ને હસ્તગત કરી લીધાં.

૨. Facebook એ Instagram અને WhatsApp હસ્તગત કરી લીધાં.

ઉપસંહાર :

- એટલાં શક્તિશાળી બનો કે તમારાં શત્રુ કે પ્રતિસ્પર્ધીને તમારાં દોસ્ત બની જવાની ફરજ પડે.

- ઝડપથી વૃદ્ધિ સાધો, મોટાં બની જાઓ અને સ્પર્ધા દૂર કરી દો.


આ બે મહાન હસ્તીઓનાં ભૂતકાળની કથા વાંચો :

૧. બરાક ઓબામા એક સમયે આઇસક્રીમ વેચવાનું કામ કરતા હતા.

૨. એલન મસ્ક લાકડાની વખારનો કક્ષ સાફ કરવાનું કામ કરતા હતા.

ઉપસંહાર :

- કોઈનું તેના ભૂતકાળના કામ ને આધારે આકલન ના કરો.

- તમારો વર્તમાન તમારું ભવિષ્ય નક્કી કરતો નથી, તમારી મહેનત અને હિંમત એનું નિર્માણ કરે છે.


આ બે વાતો જાણો છો? :

૧. કર્નલ સેન્ડર્સ પાંસઠ વર્ષની ઉંમરે KFC નું સર્જન કરે છે.

૨. જેક મા KFC દ્વારા અસ્વીકૃતી પામી Alibaba નું સર્જન કરે છે.

ઉપસંહાર :

- ઉંમર માત્ર એક આંકડો છે. તમે ગમે તે ઉંમરે સફળતા પામી શકો છો.

- જીવનમાં ક્યારેય હિંમત હારશો નહીં, જે ક્યારેય હિંમત હારતાં નથી, તે અંતે જીતે જ છે.


આ પણ વાંચો અને તેમાંથી બોધપાઠ લો :

૧. Ferrari નાં માલિકે એક ટ્રેક્ટર બનાવનારનું અપમાન કર્યું હતું.

૨. એ જ ટ્રેક્ટર બનાવનારે Lamborgini નું સર્જન કર્યું.

ઉપસંહાર :

- ક્યારેય કોઈને નાના ગણશો નહીં કે કોઈનું અપમાન કરશો નહીં.

- સફળતા એ બદલો લેવાની શ્રેષ્ઠ રીત છે.


આ બધી કથાઓ પરથી શીખવા મળે છે કે :

- તમે કોઈ પણ કામ કરતાં હોવ કે કોઈ પણ ઉંમર ના હોવ; ખંત, ધગશ અને મહેનત કરી સફળતા પ્રાપ્ત કરી શકો છો.

- મોટાં સ્વપ્નો જુઓ. ધ્યેય નિર્ધારીત કરો. અથાગ મહેનત કરો.

- જીવનમાં ક્યારેય હિંમત હારશો નહીં. સદાય એવી શ્રદ્ધા રાખો કે આવતી કાલ બહેતર હશે.

(ઈન્ટરનેટ પરથી)

ભગવાનનો ભાગ...!

       હું નાની હતી ત્યારે મારી બા અમને બધા બાળકોને બધી જ વસ્તુના ભાગ પાડી દેતી. અમે કાકા બાપાના થઇ તેર બાળકો, એટલે ફળ હોય, ડ્રાયફ્રુટ હોય કે મીઠાઈ, ભાગ જરૂર પડતા. ધારોકે દ્રાક્ષ હોય, તો ૧૩ વાટકીમાં બધાને ૩૫-૩૫ દાણા અપાતા અને પછી એક ૧૪મી વાટકી મૂકી બા કહેતી કે, “ આ ભગવાનની વાટકી છે, તમારામાંથી બધાએ એમાં ૨-૨ નંગ મૂકવાના. અને અમે એવું કરતા પણ ખરા. ભગવાનની વાટકી એમ જ ભરેલી પડી રહેતી અને અમે રમવા ચાલી જતા.

      ઘણીવાર એમ બનતું કે અચાનક કોઈ મહેમાન આવી જાય, તો એ વાટકીમાંથી એમને પણ પીરસાતું. અને કોઈ ના આવે, તો એને ઝાડ નીચે પધરાવવાનું. અને પક્ષીઓ, કીડીઓ, મંકોડાને આ ખાતા અમે જોઈ રહેતા. પણ અમને એ રીતે બાએ શીખવાડ્યું કે આંગણે આવેલા મહેમાન, ભિક્ષુક, કે જીવજંતુમાં ભગવાન આવીને એમનો ભાગ ખાઈ જાય છે. અમને ક્યારેય એવું ના લાગ્યું કે બાજુવાળા રમીલામાસી અમારી કેરી ખાઈ ગયા! અમને સંતોષ હતો કે ભગવાન જ આવીને આ લે છે.

     સાયકોલોજીકલી આ વાતથી કેટલી અસર અત્યારે પણ મારા જીવનમાં પડે છે! બાનું ગણિત કેટલું સાચું હતું! અત્યારે હું જમવા બેસું  ને કોઈ આવી જાય, તો મારો મૂડ બગડી નથી જતો. બિલાડી આવીને કોઈવાર દૂધ પી જાય, ઢોળી નાખે, બનાવીને ઢાંકીને મૂકેલા લાડુ પર કીડીઓ ચડી જાય તો ગુસ્સો નથી આવતો, એ રીતે કદાચ ભગવાન એમનો ભાગ લઇ રહ્યા છે એમ માની હળવી થઇ જાઉં છું. ચિડચીડી નથી થઇ જતી. અને શાંતિથી વિચારીને ફરીથી કામે લાગી જાઉં.

     સૌથી મોટો ફાયદો એ થયો કે ક્યારેય એવું નથી લાગ્યું કે “જોયું? મેં આપ્યું! હું બીજા કરતા ચઢિયાતી છું. મેં ના આપ્યું હોત, તો એનું શું થાત !" આમ ક્યારેય અભિમાન નથી આવ્યું. અને અભિમાન ના આવે, એટલે છકી પણ ન જવાય!

      દોસ્તો, ભગવાને તો આપણને કેટલું બધું આપ્યું છે. માતા, પિતા, ભાઈ, બહેન, દાદી, દાદા - આખું કુટુંબ, રહેવા માટે ઘર, ખાવા માટે જમીનમાં અનાજ, ફળફળાદિ, સૂર્ય, ચંદ્ર, પૃથ્વી, આકાશ, જળ, વાયુ અને કંઈ કેટલુંય! હવે થોડુંક જતું કરવું પડે, તો એનો અહંકાર શેનો? માતાએ નાના ભાઈ ને કશુંક વધારે આપ્યું, તો એ મારામાંથી ભગવાનનો ભાગ હતો, એમ માનીએ, તો કેટકેટલા સંઘર્ષો અટકી જાય! કેટલા કેસ સમૂળગા બંધ થાય! અહંકાર અને મનદુઃખ કશું જ ના રહે, ત્યારે જીવવાની કેવી મઝા આવે !

     ભગવદ્ગીતામાં પણ કૃષ્ણ એ જ કહે છે ને કે, “ તું કર્મ કર ! ફળની અપેક્ષા ના રાખ ! ફળ તને આપોઆપ મળશે.” તો આ રીતે જીવીશું, તો આપોઆપ જ ફળની અપેક્ષા નહિ રહે. 

ઈશ્વર કરે આપણે બધાજ આવા અહોભાવથી જીવી શકીએ!

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

શંખલા - છીપલાના બદલામાં ઢીંગલી

    છ વર્ષનો એક છોકરો તેની ચાર વર્ષની બહેન સાથે બજારમાં ચાલી રહ્યો હતો. તેણે જોયું કે બહેન થોડી પાછળ રહી ગઈ હતી. તે પણ થોભ્યો અને તેણે નોંધ્યું કે બહેન રમકડાંની એક દુકાન પાસે ઉભી રહી ગઈ હતી અને ભારે કુતૂહલ પૂર્વક અને ધ્યાનથી કંઈક જોઈ રહી હતી. 

    છોકરાએ તેની પાસે જઈ પૂછયું કે શું તેને કંઈ જોઈએ છે? છોકરીએ એક ઢીંગલી તરફ આંગળી ચીંધી. છોકરાએ એક જવાબદાર મોટા ભાઈ ની જેમ એ ઢીંગલી લીધી અને નાની બહેનના હાથમાં મૂકી દીધી. છોકરી તો રાજીના રેડ થઈ ગઈ. 

     દુકાનદાર આ બધું જોઈ રહ્યો હતો અને તેને આ નાનકડા છોકરાની મોટેરી ચેષ્ટા જોઈ ભારે આશ્ચર્ય થયું. ખુશી પણ થઈ. 

    હવે એ છોકરો દુકાનદાર પાસે આવ્યો અને તેણે દુકાનદારને પૂછયું, "કાકા, આ ઢીંગલી કેટલાની છે?" 

    દુકાનદાર એક ભલો આદમી હતો અને તેણે જીવનમાં અનેક તડકા-છાંયા જોયાં હતાં. તેણે પ્રેમ પૂર્વક છોકરાને સામો પ્રશ્ન કર્યો, "તું કેટલી કિંમત આપી શકીશ?" 

    છોકરાએ દરિયા કિનારેથી જમા કરેલા બધાં શંખલા - છીપલા પોતાના ખિસ્સામાંથી ખાલી કરી તે દુકાનદાર સમક્ષ ઢગલો કર્યા. દુકાનદારે જાણે પૈસાના સિક્કા ગણતો હોય એમ એ શંખલા - છીપલા એક એક કરી ગણવા માંડ્યા. ગણી રહ્યા બાદ તેણે છોકરા સામે જોયું. છોકરાએ ભારે નિર્દોષતા સાથે પૂછયું, " ઓછા છે?" 

   દુકાનદારે કહ્યું, "ના... ના...આ તો ઢીંગલીની કિંમત કરતાં વધારે છે. એટલે હું તને વધારાના છે એ પાછા આપીશ." આમ કહીને તેણે માત્ર ચાર છીપલા પોતાની પાસે રાખી બાકીનાં બધાં છોકરાને પાછા આપી દીધાં. 

   છોકરાએ તો ખુશી ખુશી પાછા મળેલા શંખલા - છીપલા પોતાના ખિસ્સામાં સેરવી દીધાં અને બહેનનો હાથ પકડી દુકાનમાંથી વિદાય લીધી. 

    દુકાનમાં કામ કરતા નોકરે પણ આ સમગ્ર ઘટના ક્રમ નિહાળ્યો અને છોકરાંઓના ગયા પછી દુકાનદારને પૂછયું, "સાહેબ, તમે શા માટે આટલી મોંઘી ઢીંગલી આ છોકરાઓને માત્ર ચાર છીપલા લઈને તેના બદલામાં આપી દીધી?" 

દુકાનદારે સ્મિત સાથે કહ્યું," ભાઈ, આપણાં માટે એ માત્ર મામૂલી શંખલા - છીપલા હશે, પણ એ નાના ભૂલકાઓ માટે એ ભારે કિંમતી છે. આ ઉંમરે એ છોકરાને પૈસાનું મૂલ્ય શું છે તેનો ખ્યાલ નહીં હોય, પણ એ મોટો થશે એટલે તે એને આપોઆપ સમજાઈ જશે. અને ત્યારે જ્યારે એને યાદ આવશે કે તેણે પોતાની નાની બહેન માટે ઢીંગલી પૈસા ને બદલે શંખલા - છીપલા આપીને ખરીદી હતી, એ વેળાએ તે વિચારશે કે વિશ્વ ઘણાં સારા લોકોથી ભરેલું છે. આથી તે એક હકારાત્મક અભિગમ કેળવી શકશે અને પોતે પણ સારો માણસ બની સારા કાર્યો કરવા પ્રેરાશે."

(ઇન્ટરનેટ પરથી) 


સ્વીસ ટાઇમ બૅન્ક

    જ્યારે હું સ્વિત્ઝર્લેન્ડ ગયો હતો ત્યારે મેં ત્યાં એક શાળા નજીક ભાડે ઘર રાખ્યું. ઘરની માલકણ ૬૭ વર્ષની ક્રિસ્ટિના એક નિવૃત્ત શિક્ષિકા હતી જેણે વર્ષો સુધી ત્યાંની માધ્યમિક શાળામાં અનેક વિદ્યાર્થીઓને ભણાવ્યાં હતાં. સ્વિત્ઝર્લેન્ડમાં પેન્શનની સુવિધા ઘણી સારી છે. ક્રિસ્ટિનાને પણ ઘણું સારું પેન્શન મળતું હતું અને તેને જીવન નિર્વાહની કોઈ ચિંતા નહોતી.

    છતાં તેણે ૮૭ વર્ષના એક એકાકી વૃદ્ધની કાળજી રાખવાનું 'કામ' સ્વીકાર્યું હતું. મેં ક્રિસ્ટિનાને પૂછ્યું શું તે પૈસા માટે આ કામ કરી રહી હતી?

તેના જવાબે મને આશ્ચર્યમાં ગરકાવ કરી મૂક્યો. તેણે કહ્યું, "હું આ કામ પૈસા માટે નથી કરતી પણ હું મારો સમય 'ટાઇમ બૅન્ક'માં જમા કરાવું છું. જ્યારે હું ઘરડી થઈશ અને હલનચલન કરવા અસમર્થ બની જઈશ ત્યારે હું 'ટાઇમ બૅન્ક'માંથી એનો ઉપાડ કરી શકીશ."

પહેલી વાર મેં 'ટાઇમ બૅન્ક' વિશે સાંભળ્યું. મને ઉત્સુકતા થઈ અને મેં એ વિશે વધુ જાણવા રસ દાખવ્યો.

    મૂળ 'ટાઇમ બૅન્ક' સ્વીસ ફેડરલ મિનિસ્ટ્રી ઓફ સોશિયલ સિક્યોરિટી દ્વારા વિકસાવાયેલો એક વૃદ્ધાવસ્થા માટેનો પેન્શન કાર્યક્રમ હતો. લોકો જ્યારે જુવાન હોય ત્યારે ઘરડાં લોકોની સેવા કરી સમયને 'જમા' કરે અને પછી પોતે ઘરડાં થાય કે માંદા પડે કે અન્ય કોઈ કારણ સર જરૂર પડે ત્યારે તેનો 'ઉપાડ' કરવાનો.

  ઉમેદવાર તંદુરસ્ત, સારી વાક્છટા ધરાવનાર અને પ્રેમથી સભર હોવો જોઈએ. રોજ તેમણે જરૂરિયાતમંદ વ્યક્તિની કાળજી રાખવાની અને તેને મદદ કરવાની.

જેટલો સમય તે સેવા આપે તે એના સોશિયલ સિકયુરિટી સિસ્ટમના વ્યક્તિગત 'ટાઇમ' અકાઉન્ટમાં જમા થાય. 

ક્રિસ્ટિના અઠવાડિયામાં બે વાર કામે જતી. દરેક વખતે બે કલાક ૮૭ વર્ષના પેલા વૃદ્ધની મદદ કરવા, તેમની માટે ખરીદી કરવા, તેમના ઘરની સાફ સફાઈ કરવા, તેમને સૂર્ય પ્રકાશમાં આંટો મારવા લઈ જવા, તેમની સાથે વાતો કરવા.

કરાર મુજબ, તેની એક વર્ષની સેવા બાદ, 'ટાઇમ બૅન્ક' તેના કુલ સેવાના કલાકોની ગણતરી કરી તેને એક 'ટાઇમ બૅન્ક કાર્ડ' આપશે. જ્યારે તેને મદદની જરૂર પડે ત્યારે તે આ કાર્ડ નો ઉપયોગ કરી વ્યાજ સાથે જમા થયેલ સમય નો 'ઉપાડ' કરી શકશે.

માહિતી ચકાસ્યા બાદ 'ટાઇમ બૅન્ક' તેને મદદ કરી શકે એવા ખાતેદારને હોસ્પિટલ કે તેના ઘેર મોકલી આપશે.

એક દિવસ હું શાળામાં હતો અને ક્રિસ્ટિનાનો ફોન આવ્યો કે તે ઘરમાં બારી સાફ કરતાં ટેબલ પરથી પડી ગઈ છે. મેં અડધી રજા મૂકી ઘેર દોટ મૂકી અને ક્રિસ્ટિનાને સારવાર માટે હોસ્પિટલમાં દાખલ કરી. તેને પગની એડી એ ઇજા પહોંચી હતી અને થોડા સમય સુધી ખાટલે આરામ કરવાની ફરજ પડી.

મને જ્યારે ચિંતા થઈ કે હવે તેનું ધ્યાન કોણ રાખશે ત્યારે તેણે તરત મને ચિંતા ન કરવા જણાવ્યું. તેણે 'ટાઇમ બૅન્ક' માં 'ઉપાડ' ની અરજી કરી દીધી હતી! બે જ કલાકમાં એક સ્વયંસેવક હાજર પણ થઈ ગયો ક્રિસ્ટિનાની સેવામાં. 'ટાઇમ બૅન્કે' વ્યવસ્થા કરી હતી તેની. 

એ પછી એક મહિના સુધી, તે સ્વયંસેવકે ક્રિસ્ટિનાની ખૂબ સારી કાળજી રાખી, રોજ તેની સાથે સમય પસાર કર્યો, વાતો કરી તેના માટે સ્વાદિષ્ટ ખાવાનું બનાવ્યું. એક મહિનામાં તો આ સ્વયંસેવકની દેખરેખ હેઠળ ક્રિસ્ટિના સંપૂર્ણ સ્વસ્થ થઈ ગઈ.

સાજા થયા બાદ ક્રિસ્ટિના ફરી 'કામે' લાગી ગઈ. તેની ઈચ્છા હતી કે તે જ્યાં સુધી તંદુરસ્ત છે ત્યાં સુધી આ રીતે કામ કે સેવા કરી શકય એટલો વધુ સમય 'ટાઇમ બૅન્ક' માં જમા કરી શકે.

સ્વિત્ઝર્લેન્ડમાં વૃદ્ધોની મદદ માટે 'ટાઇમ બૅન્ક'નો ઉપયોગ પ્રચલિત છે. આ પ્રથા માત્ર દેશના પેન્શન ખર્ચાઓ ને જ નથી બચાવતી પણ અન્ય સામાજિક સમસ્યાઓનો પણ ઉકેલ લાવે છે.

ઘણાં સ્વીસ નાગરિકો આ ઓલ્ડ - એજ પેન્શન પ્રથાને ઉત્સાહભેર આવકારે છે અને તેનો ભાગ બનવા ટાઇમ બૅન્કમાં જોડાય છે.

સ્વીસ સરકારે ટાઇમ બૅન્ક પેન્શન યોજનાને લગતો કાયદો પણ પાસ કર્યો છે.

આપણે ત્યાં પણ આવી ટાઇમ બૅન્ક હોય તો?


(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Sunday, July 18, 2021

તમારું ઘર

કોરોનાની બીજી લહેર શરૂ થઈ છે તેવા ટાણે વોટ્સએપ પર વાંચવામાં આવેલો આ સંદેશ વ્યાજબી જણાય છે.

મારી દ્રષ્ટિએ આપણે જેને ચાહતા હોઈએ તેમની સાથે ઘરમાં રહેવાને આઈસોલેશન કે લોકડાઉન ગણવું જોઈએ નહીં.

આઈસોલેશન તો હોસ્પિટલમાં ગંભીર માંદગીને બિછાને પીડાતા દર્દી ભોગવે છે તેને કહેવાય.

મહેરબાની કરીને એમ કહેવાનું બંધ કરી દો કે તમે કંટાળી ગયા છો કારણ તમે ઘરની બહાર નીકળી શકતા નથી. હોસ્પિટલમાં લાંબા સમયથી સારવાર લઈ રહેલી વ્યક્તિને પૂછો તેને ઘેર જવાની કેટલી ઉત્કંઠા અને ઉતાવળ હોય છે.

ઈશ્વરનો પાડ માનો કે તમને ઘેર રહેવા મળે છે કારણ પૈસા સાથે કે પૈસા વગર, નોકરી સાથે કે નોકરી વગર, ઘેર હોવ ત્યારે તમે દુનિયાની શ્રેષ્ઠ જગા એ હોવ છો, તમને પ્રેમ કરતી વ્યક્તિ કે વ્યક્તિઓ સાથે!

કદાચ આ સમય છે તમારા ઘરને ધરમૂળથી પરિવર્તિત કરવાનો એવી અદ્ભુત જગામાં, જ્યાં શાંતિ હોય, યુદ્ધ કે કંકાસ નહીં ; જ્યાં આલિંગન હોય, અંતર નહીં.

તમે હાલ જે પરિસ્થિતિમાં છો તેને એક નવી દ્રષ્ટિએ નિહાળવાનો પ્રયત્ન કરો.

તમારા ઘરને પાર્ટી કરવાનું સ્થળ બનાવો - તેમાં સારું સંગીત સાંભળો, ગાઓ, નાચો...

તમારા ઘરને એક મંદિર બનાવો - તેમાં પ્રાર્થના કરો, ધ્યાન ધરો, પ્રશ્નો પૂછો, આભાર માનો, પ્રશંસા કરો, આજીજી કરો...

તમારા ઘરને એક શાળા બનાવો - તેમાં વાંચો, લખો, ચિત્રકામ કરો, રંગો, અભ્યાસ કરો, શીખો, શીખવો...

તમારા ઘરને એક દુકાન જેવું બનાવો - તેમાં સ્વચ્છતા જાળવો, ચીજ વસ્તુઓ વ્યવસ્થિત ગોઠવો, સુશોભન કરો, ચીજ વસ્તુઓને નામ આપો, તેમની જગા બદલો, નકામી ચીજ વસ્તુઓ વેચી દો કે તેમનું દાન કરો...

તમારા ઘરને એક સારી હોટલ બનાવો - તેમાં સારું સારું રાંધો, ખાઓ, નવા પ્રયાસો હાથ ધરો, નવી વાનગીઓ બનાવો, નવા મસાલા ચકાસો, નાનું કિચન ગાર્ડન બનાવો...

આ બધાં સાથે તમારા ઘરને તમારા પરિવાર સમું બનાવો - તેમાં પ્રેમથી ઘરનાં સૌ સભ્યો સાથે હસી ખુશી સાથે રહો... જીવનમાં આવી પડેલી આ તક નો શ્રેષ્ઠતમ ઉપયોગ કરી લો...


(ઈન્ટરનેટ પરથી)

ગાય દૂધ નથી આપતી, તમારે તેને દોહવી પડે છે

    એક ગોવાળિયાએ તેનાં પુત્રોને કહ્યું જ્યારે તમે બાર વર્ષના થઈ જશો ત્યારે હું તમને જીવનનો એક મંત્ર જણાવીશ. સૌથી મોટો પુત્ર જ્યારે બાર વર્ષનો થઈ ગયો ત્યારે તેણે જઈને પિતાને મંત્ર વાળી વાત યાદ કરાવતા ભારે ઉત્સુકતાપૂર્વક પૂછયું કે એ મંત્ર કયો છે. ગોવાળિયાએ કહ્યું કે એ જરૂર આ મંત્ર તેને જણાવશે પણ તેણે પોતાના નાના ભાઈઓને આ મંત્ર જ્યાં સુધી તેઓ પણ બાર વર્ષના ન થઈ જાય ત્યાં સુધી ના જણાવવો.

પછી તેણે જીવનનો મંત્ર કહ્યો : ગાય દૂધ આપતી નથી.

છોકરાએ ગાઢ આશ્ચર્યમાં ગરકાવ થઈ જતાં પૂછ્યું, 'બાપુ, એ તમે શું બોલ્યા?'

  ગોવાળિયાએ કહ્યું, 'હા બેટા, તેં બરાબર જ સાંભળ્યું. ગાય દૂધ આપતી નથી. દૂધ મેળવવા તમારે એને દોહવી પડે છે. તમારે સવારે ચાર વાગે ઉઠી ખેતરે જવું પડે છે, ત્યાં છાણથી ભરેલાં ગમાણમાં જઈ ગાયનું પૂંછડું ખીલે બાંધવું પડે છે, તમને એ લાત ના મારે એટલે એના પગ દોરડાંથી બાંધવા પડે છે. પછી ટેબલ પર બેસી, ગાયના આંચળ નીચે બાલદી બરાબર ગોઠવવી પડે છે અને છેલ્લે ગાયને બરાબર દોહો એ પછી દૂધ મળે છે. આ બધું કામ જાતે કરો એ પછી જ દૂધ મેળવી શકો છો. આ જ જીવનનું રહસ્ય છે - ગાય દૂધ નથી આપતી. તમે એને ન દોહો, મહેનત ના કરો તો એ દૂધ નથી આપતી. પણ નવી પેઢીને બધું તૈયાર ભાણે જોઈએ છે. તેઓ માને છે કે ગાય દૂધ આપે છે. વગર મહેનતે, વગર પૈસે - મફતમાં. આ માનસિકતા ખોટી છે.

તેઓ ધારે છે "મારે બસ ઈચ્છા કરવાની છે, માગવાનું છે અને મને વસ્તુ મળી જાય છે."

તેમને તેઓ જે ઈચ્છે તે સરળતાથી મેળવવાની આદત પડી ગઈ છે. પણ ના, જીવનમાં બધું એટલું સરળ નથી. તમે ધારો, માગો એ બધું તમને વગર મહેનતે મળી જતું નથી. સિંહના મોઢામાં હરણ સામે ચાલીને આવી પડતું નથી. કોઈને પણ જે મળે છે એ મહેનત કર્યા બાદ જ મળે છે. એ મહેનત કર્યા બાદ તમને સાચું સુખ અનુભવવા મળે છે. વગર મહેનતે ક્રોધ અને નિરાશા સાંપડે છે.'

    તમારા બાળકો નાના હોય ત્યારથી જ જીવનનો આ મંત્ર તેમને જણાવો. જેથી તેઓ એવી માનસિકતા સાથે મોટા ન થાય કે તેમને જે કંઈ પણ જોઈએ છે તે સરકાર કે તેમના માતા પિતા કે પછી તેમનો નાજુક, સુંદર ચહેરો તેમને વગર મહેનતે રળી આપશે. જેની તેમને જીવનમાં જરૂર છે, એ મેળવવા તેમણે મહેનત કરવી પડશે.

યાદ રાખો -

ગાય દૂધ નથી આપતી, તમારે તેને દોહવી પડે છે.

(ઇન્ટરનેટ પરથી)  


સ્વ. મનોહર પાર્રિકરનું એક યાદગાર વક્તવ્ય

   આપણાં ભૂતપૂર્વ સુરક્ષા મંત્રી અને ઘણાં વર્ષો સુધી ગોવાના મુખ્યમંત્રી રહી ચૂકેલા સ્વ. મનોહર પાર્રિકરની દ્વિતિય મરણતિથી ૧૭મી માર્ચે ગઈ. તેમનું એક પ્રેરણાત્મક અને યાદગાર વક્તવ્ય વાંચી તેમને યાદ કરીએ.

"હું ગોવાના પાર્રા નામનાં ગામનો વતની છું એટલે મારી અટક પાર્રિકર છે. મારું ગામ કલિંગર માટે પ્રખ્યાત હતું. જ્યારે હું નાનો હતો ત્યારે મે મહિનામાં કાપણીની મોસમ પતે એટલે ખેડૂતો કલિંગર ખાવાની એક સ્પર્ધા યોજતા. દરેક બાળકને તેણે જેટલા કલિંગર ખાવા હોય તે ખાવાની છૂટ અપાતી. વર્ષો બાદ હું એંજિનિયરીંગ ભણવા માટે મુંબઈના આઈ. આઈ. ટી. ખાતે આવ્યો. સાડા છ વર્ષ અહીં ભણ્યા બાદ હું ફરી મારે ગામ ગયો અને ત્યાં જઈ મેં મોટા કલિંગર શોધ્યા. પણ એ મને ક્યાંય ન જડયા. જે થોડા ઘણાં હતાં તે કદમાં સાવ નાના હતાં.

હું એક ખેડૂતને જઈ મળ્યો જે થોડાં વર્ષો પહેલાં કલિંગર ખાવાની સ્પર્ધા યોજતો હતો. હવે તેના પુત્રે કામકાજની દોર પોતાના હાથમાં લઈ લીધી હતી. તે પણ આ સ્પર્ધા યોજતો હતો પણ હવે તેનું સ્વરૂપ બદલાયું હતું. તેનો પિતા જ્યારે અમને કલિંગર ખાવા આપતો ત્યારે સાથે એક વાડકો આપતો જેમાં અમારે કલિંગરના બીજ થૂંકવાના રહેતાં. અમને સૂચના આપવામાં આવતી કે બીજ ખાઈ જવા નહીં. એ બીજ નો ઉપયોગ તે આવતા વર્ષની વાવણી માટે કરતો. ખરું જોઈએ તો અમે જેને વેતન આપવામાં આવતું નહોતું એવા બાળ મજૂરો હતાં! એ અમને તેનાં શ્રેષ્ઠ ગુણવત્તા ધરાવતાં કલિંગર ખાવા આપતો. જેમાંથી ખૂબ સારા બીજ નીકળતા અને આવતા વર્ષે તેનો પાક વધુ સારો અને વધુ મોટા કલિંગરનો પાકતો.

તેના પુત્રે કામકાજની દોર સંભાળ્યા બાદ જાણ્યું કે મોટા કલિંગર બજારમાં વેચતા તેના વધુ પૈસા નિપજે છે. આથી તેણે મોટા કલિંગર બજારમાં વેચવા મોકલી દઈ, સ્પર્ધા માટે નાના કલિંગર રાખ્યાં અને બાળકોને ખાવા આપ્યાં. અને દર વર્ષે ઉગતા પાકના કલિંગરોનું કદ ક્રમશઃ ઘટતું ચાલ્યું.

કલિંગરનો પાક વર્ષમાં એક વાર લેવામાં આવે છે. સાત વર્ષમાં તો પાર્રાના પેલાં શ્રેષ્ઠ મોટા કદના કલિંગરની જાત જ ખતમ થઈ ગઈ.

મનુષ્ય જાતમાં પેઢી દર પચ્ચીસ વર્ષે બદલાય છે.

આપણાં બાળકોને શિક્ષણ આપતાં આપણે શું ભૂલ કરી તે સમજાતા બસ્સો વર્ષ નીકળી જશે. જો આપણે સારા શિક્ષકોને બાળકોને ભણાવવાની તક આપીશું તો 'કલિંગર વાળી' આપણી સાથે નહીં થાય. શિક્ષણ ક્ષેત્રે આપણે શ્રેષ્ઠ લોકોને ચૂંટવાની (નિયુક્ત કરવાની) જરૂર છે."

(ઇન્ટરનેટ પરથી) 

Sunday, January 24, 2021

સુખી કરતા ૪ હોર્મોનની વાત

    જેવો હું મારું મોર્નિંગ વોક પતાવી બગીચાના બાંકડે બેઠો કે મારી પત્ની પણ આવી અને બાજુમાં બેસી હાંફવા માંડી. તેણે તેનો અડધો કલાકનો જોગીંગ રાઉન્ડ પૂરો કર્યો હતો. અમે થોડી વાર પોરો ખાધો અને પછી વાતચીત શરૂ કરી. તેણે કહ્યું કે તે જીવનથી સુખી નથી. મેં વિશ્વાસ ન બેસતો હોય એવી દ્રષ્ટિ સાથે તેની સામે જોયું કારણ મારા મતે તેના જીવનમાં બધું શ્રેષ્ઠ તેની પાસે હતું.

મેં તેને પૂછયું, "તું એવું શા માટે વિચારે છે કે તું દુઃખી છે? “

તેણે જવાબ આપ્યો," ખબર નહીં કેમ. બધા કહે છે કે મારી પાસે કોઈ વસ્તુની કમી નથી. છતાં મને એવું લાગે છે કે હું સુખી નથી. "

મેં મારી જાતને પ્રશ્ન કર્યો," શું હું પોતે સુખી છું? “

અંદર થી જવાબ આવ્યો, "ના."

હવે આ મારા માટે ઓર વધુ આશ્ચર્યકારક હતું.

મેં મારા દુઃખી હોવાનું મૂળ કારણ શોધવાની કોશિશ કરી, પણ મને કંઈ ઝાઝું હાથ લાગ્યું નહીં.

હું મારા અંતરમાં વધુ ઉંડો ઉતર્યો. મેં સાહિત્ય ફંફોસ્યું, લાઇફ કોચીસ સાથે વાતો કરી, પણ કોઈ ફાયદો થયો નહીં. અંતે મારા એક ડોક્ટર મિત્રે મને જે કહ્યું તેમાં મારા સઘળાં પ્રશ્નોનો ઉત્તર જડી ગયો. તેણે જે સૂચનો કર્યા તે મેં અનુસર્યા અને ત્યાર બાદ હું ખરેખર સુખી થઈ ગયો. તે ડોક્ટર મિત્રે મને જાણ કરી કે ચાર જાતના હોર્મોન હોય છે જે માણસને સુખી બનાવે છે -

૧. એન્ડોર્ફિન

ર. ડોપામાઈન

3. સેરોટોનિન

૪. ઓક્સિટોસિન 

  આપણાં માટે આ હોર્મોનને સમજવા ખૂબ જરૂરી છે. કારણ આપણને સુખી કરવા એ ચારે ખૂબ જરૂરી છે.

એન્ડોર્ફિન - જ્યારે આપણે કસરત કરીએ છીએ ત્યારે આપણાં શરીરમાં એન્ડોર્ફિનનો સ્ત્રાવ થાય છે. આ હોર્મોન શરીરને કસરતથી થતી પીડા સહન કરવામાં મદદ કરે છે. પછી આપણે કસરત માણવા માંડીએ છીએ કારણ કે એન્ડોર્ફિન આપણને ખુશ બનાવે છે. હસવું એ એન્ડોર્ફિન પેદા કરવાનો બીજો માર્ગ છે. આપણે રોજ ઓછામાં ઓછી અડધો કલાક કસરત કરવી જોઈએ અથવા કંઈક રમૂજી વાંચવું કે જોવું જોઈએ જેથી આપણને જરૂરી એવો દૈનિક એન્ડોર્ફિનનો ડોઝ આપણને મળી રહે.

  બીજો હોર્મોન છે ડોપામાઈન. જીવન સફરમાં જ્યારે જ્યારે આપણે કોઈ નાના કે મોટા કામ પૂરા કરતા હોઈએ છીએ, એ જુદા જુદા પ્રમાણમાં ડોપામાઈન ઉત્પન્ન કરે છે. જ્યારે આપણાં કામ બદલ ઓફિસમાં કે ઘરમાં કોઈ આપણી પ્રશંસા કરે છે ત્યારે આપણને કંઈક હાંસલ કર્યાની અને સારી લાગણીનો અનુભવ થાય છે કારણકે ત્યારે ડોપામાઈન ઉત્પન્ન થાય છે. આ જ કારણ છે મોટા ભાગની ગૃહિણીઓના દુઃખી હોવાનું. તેમને કોઈ તેમના કામ બદલ પ્રશંસા ના બે શબ્દો કહેતું નથી. જ્યારે આપણને નવી નોકરી મળે, આપણે નવી ગાડી ખરીદીએ, નવું ઘર લઈએ કે નવું કોઈ સાધન ખરીદીએ છીએ તે દરેક વેળાએ ડોપામાઈન નો સ્ત્રાવ થાય છે જે આપણને સુખી બનાવે છે. હવે ખ્યાલ આવે છે શોપિંગ કર્યા બાદ ખુશી કેમ અનુભવાય છે?

ત્રીજો હોર્મોન છે સેરોટોનિન. આ હોર્મોન આપણે બીજાનું ભલું કરીએ ત્યારે સ્ત્રવે છે. જ્યારે આપણે પોતાની જાતને ભૂલી જઈ બીજાને કે પ્રકૃતિ કે સમાજ ને કંઈક આપીએ ત્યારે સેરોટોનિન પેદા થાય છે. ઇન્ટરનેટ પર અન્યો સાથે બ્લોગ દ્વારા માહિતી શેર કરો કે ક્વોરા કે ફેસબુક ગ્રૂપ પર કોઈના પ્રશ્નોના જવાબ આપો ત્યારે પણ સેરોટોનિન ઉત્પન્ન થાય છે. કારણ આપણાં લેખ કે જવાબ દ્વારા આપણો કિંમતી સમય આપી આપણે ત્યારે અન્યની મદદ કરતા હોઈએ છીએ.

છેલ્લો અને ચોથો હોર્મોન છે ઓક્સિટોસિન. જ્યારે આપણે સંબંધોમાં કોઈ અન્ય વ્યક્તિની નજીક આવતા હોઈએ છીએ ત્યારે આ હોર્મોન પેદા થાય છે. જ્યારે આપણે મિત્રો કે સ્વજનો ને ભેટીએ છીએ ત્યારે ઓક્સિટોસિન પેદા થાય છે. મુન્નાભાઈ ની 'જાદુ કી ઝપ્પી' ખરેખર કામ કરે છે!

આપણે જ્યારે કોઈ સાથે હાથ મિલાવીએ કે કોઈના ખભે હાથ મૂકીએ છીએ ત્યારે પણ વત્તા ઓછા પ્રમાણમાં ઓક્સિટોસિનનો સ્ત્રાવ થાય છે.

હવે સમજાયું મૂડ ખરાબ હોય ત્યારે બાળકને શા માટે ભેટવું જોઈએ??

આમ, સુખી થવું સરળ છે - એન્ડોર્ફિન પેદા કરવા માટે રોજ કસરત કરવી જોઈએ. નાના નાના ધ્યેય સિદ્ધ કરી ડોપામાઈન પેદા કરવું જોઈએ. અન્યો સાથે સારી રીતે વર્તી સેરોટોનિન ઉત્પન્ન કરવું જોઈએ અને ઓક્સિટોસિનનો જરૂરી ડોઝ મેળવવા આપણાં બાળકો, મિત્રો અને સ્નેહીજનોને વારંવાર ભેટવું જોઈએ.

જ્યારે આપણે સુખી હોઈએ છીએ ત્યારે આપણે આપણી સમસ્યાઓ અને મુશ્કેલીઓનો સામનો વધુ સારી રીતે કરી શકીએ છીએ.

દિવસે ને દિવસે વધુ ને વધુ સુખી થવા...

૧. રમવા અને થોડી મજા કરવા પોતાને પ્રોત્સાહિત કરો - એન્ડોર્ફિન

૨. નાની કે મોટી સિદ્ધિઓ માટે લોકોને બિરદાવો. - ડોપામાઈન

૩. વહેંચવાની આદત પાડો અને અન્યોને પણ તેમ કરવા પ્રેરો. - સેરોટોનિન

૪. તમારા પરિવારજનો અને મિત્રોને આલિંગન આપો. - ઓક્સિટોસિન

સુખી થાઓ!


(ઇન્ટરનેટ પરથી)

નાતાલ ચમત્કાર

 નાતાલ ચમત્કાર

----------------------

    એક કંપનીનો દર વર્ષે નાતાલની સાંજે પોતાના કર્મચારીઓ માટે એક પાર્ટી અને લોટરી નું આયોજન કરવાનો નિયમ હતો.

     લોટરીના ડ્રો ના નિયમો આ મુજબ હતાં : દરેક કર્મચારી દસ ડોલર જમા કરે. કંપનીમાં ત્રણસો જેટલાં કર્મચારીઓ હતાં. આ પ્રમાણે કુલ ત્રણેક હજાર ડોલર જેટલી રકમ જમા થતી. ડ્રો માં એક વિજેતા નક્કી થતો અને તે આ સઘળી રકમ જીતી ને ઘેર લઈ જઈ શકતો.

    લોટરી ડ્રો સમયે ઓફિસનું વાતાવરણ જીવંત બની જતું. દરેક જણ પોતાનું નામ લખેલી ચબરખી લોટરીબોક્સમાં નાખતા.

    હવે આ વર્ષે એવું બન્યું કે એક યુવાન કર્મચારી ને પોતાનું નામ લખેલી ચબરખી લોટરીબોક્સમાં નાખતા સંકોચ થયો. તે જાણતો હતો કે ઓફિસમાં કચરો સાફ કરતી બાઈને એક નો એક દીકરો હતો જે અતિ દુર્બળ અને માંદો હતો અને ટૂંક સમયમાં તેનું ઓપરેશન થવાનું હતું જે માટે ના પૈસા બાઈ પાસે નહોતા.

     તેને ખબર હતી કે પોતે એ બાઈનું નામ ચબરખીમાં લખી લોટરીબોક્સમાં નાખશે, તો પણ એ બાઈના જીતવાના સંજોગો અતિ પાંખા હશે. છતાં તેણે એ પ્રમાણે કર્યું.

    પછી તો એ ક્ષણ આવી. કંપનીના માલિકે લોટરીબોક્સમાંથી એક ચબરખી બહાર કાઢી અને તે ખોલી વિજેતાનું નામ વાંચવા ચશ્મા ઉંચા ચડાવ્યા. પેલા યુવાન કર્મચારીએ મનમાં પ્રાર્થના કરી કે વિજેતા તરીકે પેલી બાઈનું નામ જ જાહેર થાય. અને ચમત્કાર થયો! એ બાઈનું નામ જ વિજેતા તરીકે જાહેર થયું!

      હર્ષની ચિચિયારીઓથી ઓફિસનું વાતાવરણ ગૂંજી ઉઠયું. પેલી બાઈ રાજીના રેડ થતી ઈનામ લેવા મંચ પર જઈ પહોંચી. તેના અશ્રુઓ રોક્યા ના રોકાયા. તે ભાવવિભોર થઈ બોલી, "હું કેટલી નસીબદાર છું. હવે મારો દીકરો ચોક્કસ બચી જશે... "

    પાર્ટી પૂરી થયે, આ "નાતાલ ચમત્કાર" વિશે વિચારતો પેલો યુવાન મંચ પાસે જઈ ચડયો અને તેનું ધ્યાન લોટરી બોક્સ તરફ ગયું. તેને બોક્સમાંની અન્ય ચબરખી વાંચવાની ઉત્કંઠા થઈ આવી. તેણે એક ચબરખી બહાર કાઢી અને ખોલીને તેના પર લખેલું નામ વાંચ્યું. તેના આશ્ચર્ય સાથે આ ચબરખી પર પણ પેલી બાઈનું નામ હતું! પછી તો તેણે ત્રીજી, ચોથી, પાંચમી અને એમ કરતાં બીજી ઘણી ચબરખીઓ બહાર કાઢી વાંચી. એ બધી પર જુદા જુદા અક્ષરોમાં પેલી બાઈનું જ નામ લખેલું હતું. યુવાનની આંખોમાં પાણી આવી ગયું. તેને સમજાઈ ગયું કે "નાતાલ ચમત્કાર" જેવું જગતમાં હોય છે ખરું, પણ એ કંઈ આકાશમાંથી સર્જાતું નથી, લોકો પોતે એને સર્જી શકે છે.


(ઈન્ટરનેટ પરથી)  


સોનેરી સુવિચારો

# સદાયે સિદ્ધિનો લક્ષ્ય રાખો, સફળતા ભૂલી જાવ.

# એક તીર બે પક્ષી એક સાથે મારી શકતું નથી.

# જ્યારે તમારી સાથે યોગ્ય માણસોનો સહકાર હોય ત્યારે કંઈ પણ શક્ય છે.

# જ્યારે તમારી આગળ જે છે એ તમને ડરાવતું હોય અને પાછળ જે છે એ તમને પીડા આપતું હોય ત્યારે ઉપર (વાળા તરફ) જુઓ.

# દરેક સાચા શિક્ષણનું પરિણામ પરિવર્તન હોય છે.

# અહમને સંખ્યા જોઈએ છે જ્યારે આત્માને ગુણવત્તા.

# શ્રેષ્ઠ બનવા માટે તમને કનિષ્ઠ સાથે પાર પડતાં આવડવું જોઈએ.

# જે તમારા મૌન અને મનને સમજે છે તે તમારો સાચો મિત્ર.

# સુરક્ષિત રહેવાનો અર્થ દટાઈ જવું એવો નથી થતો.

# તમારે ક્યારે ડરવાની જરૂર છે એ સમજવું હિંમતનું કામ છે.

# જ્યારે તમને કંઈ દેખાતું ન હોય ત્યારે શ્રદ્ધાની મદદથી આગળ વધો.

# લોકોના ચહેરાની જગાએ તેમના હ્રદયને જુઓ.

# મુશ્કેલીઓ વિજયની કસોટી સમાન છે.

# તમે જ્યારે જોખમ ઉઠાવો છો ત્યારે જ સુરક્ષિત હોવ છો.

# ઈચ્છા હશે તો માર્ગ આપોઆપ બની જશે.

# સમૃદ્ધિ પસીનો માગે છે.

# જ્યારે અહમ વિવેકબુદ્ધમાં ઓગળી જાય છે ત્યારે ઉદારતા જન્મે છે.

# સંઘર્ષ આપણને મજબૂત બનાવે છે.

# જાત પર દયા ખાવાથી વધુ મોટી જેલ કોઈ હોઈ શકે નહીં.

# જ્યાંથી આરામની શરૂઆત થાય છે ત્યાં રોમાંચ પૂરો થઈ જાય છે.

# સંતોષ તમારી ક્ષમતાને મર્યાદિત કરી મૂકે છે.

# એક યોદ્ધા જ જીતી શકે છે.

# એક હિંમતવાન દસ જણ બરાબર છે.

# દ્રષ્ટિકોણ વિરાટ રાખો પણ હ્રદય બાળકનું.

# દૃઢતા અડચણોનું મારણ છે.

# જો ખૂબ મહેનત કરશો તો પૂરો ખજાનો પામશો.

# સમય નથી રૂઝવતો પણ અનુભવ બધું જ રૂઝવી દે છે.

# ગરીબાઈ આળસુની સહકાર્યકર છે.

(ઇન્ટરનેટ પરથી)  


Saturday, October 3, 2020

મારી માતા એવી જીત અંગે શું વિચારત?

      કેન્યા દેશનું પ્રતિનિધિત્વ કરનાર એથ્લેટ ખેલાડી અબેલ મૂતાઈ સ્પર્ધા જ્યાં પૂરી થતી હોય છે એ ફિનિશ લાઇનથી થોડે જ દૂર હતો અને ત્યાં મૂકેલી નિશાનીનું ખોટું અર્થઘટન કરી એમ ધારી બેઠો કે સ્પર્ધા પૂરી થઈ ગઈ છે. તે ત્યાં થોભી ગયો. તેની બરાબર પાછળ સ્પેનિશ ખેલાડી ઈવાન ફર્નાન્ડીસ હતો. તેને સાચી પરિસ્થિતિ સમજાઈ ગઈ અને આથી તેણે અબેલને દોડવાનું ચાલુ રાખવા બૂમો પાડી પણ કમનસીબે અબેલને સ્પેનિશ ભાષા આવડતી નહોતી. આથી અબેલ સમજી ન શક્યો કે ઈવાન તેને શું કહેવા જતો હતો. 

     આખરે ઈવાને ફિનિશ લાઇન પાસે અબેલને ધક્કો માર્યો જેથી અબેલ ફિનિશ લાઇન પાર કરી જીતી જાય.

      એક પત્રકારે ઈવાનને પૂછયું કે તે પોતે જીતી જઈ શકે તેમ હતો ત્યારે તેણે આવું શા માટે કર્યું?

ઈવાને જવાબ આપ્યો, " મારું એક સ્વપ્ન રહ્યું છે કે એક દિવસ આપણે સૌ ખરું સમૂહ જીવન જીવીએ. હું કદાચ જીતી પણ ગયો હોત તો યે એ જીતનું ગૌરવ શું રહેત? એવી અંચઈ કરીને મેળવેલી જીતનો અર્થ શો? મારી માતા એવી જીત અંગે શું વિચારત?"

મૂલ્યોનું એક પેઢીથી બીજી પેઢીમાં વહન થાય છે.

આપણે સતત વિચારતાં રહેવું જોઈએ કે આપણે આપણાં બાળકોને કયા મૂલ્યો શીખવીએ છીએ.

આપણાં બાળકોને ખોટે રસ્તે જીત કે સફળતા ના મેળવતા શીખવવું જોઈએ.

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

શ્રધ્ધાની કસોટી

          એક સંત વૃદ્ધાશ્રમ ચલાવી રહ્યા હતા. લગભગ ૬૦ વૃદ્ધોને સાચવે, સ્વજનથી વિશેષ ધ્યાન રાખે. પૈસાની સતત ખેંચ છતાંય વૃદ્ધોને આશ્રમની આર્થિક પરિસ્થિતિ  ખબર પડવા ન દે, કોઈ પણ બાબતની ઉણપ વર્તાવા ન દે. એક બપોરે મુનિમે આવીને કહ્યું ' આપણી સ્થિતી ભયંકર ખરાબ છે આજે સાંજે ભોજનની વ્યવસ્થા થાય તેમ નથી. બધાએ ભૂખ્યા રહેવું પડશે.'

            સંતને જાણીને દુઃખ થયું. હજાર હાથવાળો કેવી કસોટી કરે છે ? સંસાર છોડી ભેખ ધર્યો. સમાજના સ્વજનોએ ત્યજેલા વૃદ્ધોની સેવાનો સંકલ્પ લીધો. રડતાના આંખના આંસુ લુછ્યા. છતાંય આજે આ પરિસ્થિતિ.. સંતને ઈશ્વર પર અતૂટ શ્રદ્ધા. ઉપરવાળો સવારે ભૂખ્યા ઉઠાડે પણ ભૂખ્યા સુવાડે નહીં.

       આશ્રમના મેદાનમાં હરતા ફરતા આનંદિત વૃદ્ધોને તો આ વાતનો અણસાર સુધ્ધાં પણ હતો નહીં.

  "બાજી હરિને હાથ"... તેમણે સાંજ પડ્યે ટેબલ પર થાળીઓ ગોઠવવાનું કહી દીધું. સાથે કહ્યું ' આજે એક થાળી વધારે રાખજો.'

મુનિમને મનમાં વિચાર થયો એક માણસ જમે તેટલું પણ અનાજ નથી અને એક થાળી વધારે?? !!!

     સંતને ઈશ્વર પર અપાર શ્રદ્ધા મારો  વ્હાલો ભૂખ્યા નહીં રાખે. જમવાનો સમય પસાર થતો હતો. ઈશ્વર પરની શ્રદ્ધાની કસોટી હતી.

      એવામાં ફોનની ઘંટડી રણકી. ' સંત વૃદ્ધાશ્રમ ? હું મનહર શેઠનો સચિવ બોલું છું એક વિનંતી કરવાની આજે શેઠે જન્મ દિવસ ઉજવણીનો કાર્યક્રમ ગોઠવેલ પણ તેઓશ્રીની તબિયત અચાનક બગડતાં કાર્યક્રમ રદ કરવો પડેલ છે. લગભગ ૬૫ માણસની રસોઈ તૈયાર છે. તમે કહો તો આપના આશ્રમે મોકલી દઈએ, સાથે શેઠ જન્મ દિવસની શુભેચ્છા પ્રસંગે આશ્રમને રુપિયા ૨૫૦૦૦નું અનુદાન પણ આપવા ઇચ્છુક છે.'

       સંતે મનોમન શામળિયા સમા શેઠ મનહરલાલનો આભાર વ્યક્ત કરતાં ખુશી ખુશી હા પાડી અને બધાને જમવા બેસી જવા કહ્યું. થોડી વારમાં રસોઈ આવી ગઈ. કદીએ ન ચાખેલ અવનવી વાનગીઓ ખાતાં વૃદ્ધો પણ ખૂબ ખુશ હતાં.

          મુનિમને રુપિયા ૨૫૦૦૦નો આશ્રમના નામનો ચેક મળી ગયો હતો. બધાના જમી રહ્યે મુનિમ સંત પાસે આવીને બોલ્યા ' વંદન છે તમારી ઈશ્વર પ્રતિની શ્રદ્ધાને! મને તો હતું આજે ભૂખ્યા જ સૂવું પડશે પણ રસોઈ આવી ગઈ.. પરંતુ આપે આજે એક થાળી વધુ કેમ રખાવી હતી ? '

       સંતે સુંદર જવાબ આપ્યો ' એ વધારાની થાળી મારા  વ્હાલા  મોરલીવાળા શામળિયાની! મેં આજે એને કહી દીધેલ કે જો આજે અમે ભૂખ્યા રહ્યા તો ભલે તું જગતનો નાથ હોય શામળિયા, અમારી સાથે તારે પણ આજે ભૂખ્યા રહેવું પડશે અને મારા વ્હાલાએ ભાવતા ભોજન મોકલી દીધા.'

     ઈશ્વરમાં શ્રદ્ધા રાખો એ બધાનું સારું કરશે...!!!!!

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Saturday, September 12, 2020

સતત પ્રયત્નશીલ રહેવું

      એક વાર ઇન્દ્રદેવ ખેડૂતોથી નારાજ થઇ ગયા અને જાહેર કર્યું કે આવનારા બાર વર્ષો સુધી વરસાદ થશે નહીં અને તમે કોઇ પણ પાકની ખેતી કરી શકશો નહીં. 


ખેડૂતોએ ઇન્દ્રદેવને ખૂબ જ પ્રાર્થના કરી અને દયા કરવા વિનવ્યા તેથી તેમણે કહયું કે જાઓ જો ભગવાન શિવ ડમરૂ વગાડશે તો વરસાદ થશે. 

બીજી તરફ ઇન્દ્રદેવે બધી હકીકત ખાનગીમાં જણાવીને ભગવાન શિવને બાર વર્ષ સુધી ડમરૂ ન વગાડવા મનાવી લીધા. ખેડૂતો ભગવાન શિવના શરણે ગયા તો શિવજીએ કહયું કે હું બાર વર્ષે જ ડમરૂ વગાડીશ જાઓ. 

દુઃખી થયેલા ખેડૂતો પાસે બાર વર્ષ સુધી રાહ જોયા સિવાય કોઇ વિકલ્પ ન હતો. પરંતુ તે ખેડૂતો પૈકીનો એક ખેડૂત ખેતર ખેડતો, સમારકામ કરતો અને પાક ઉગવાનો નથી તે જાણવા છતાં દર વર્ષે વાવેતર પણ કરતો. 

અન્ય ખેડૂતો તેની મશ્કરી કરતાં, છતાં પણ દર વર્ષે તે આ મુજબ જ તેની પ્રક્રિયાનું પુનરાવર્તન કરતો હોવાથી બધા ખેડૂતો એ કહયું કે ડોબા, તને ખબર છે કે બાર વર્ષ સુધી વરસાદ પડવાનો નથી તો પણ તું ગધ્ધામજૂરી કરીને સમય અને શક્તિનો વ્યય શા માટે કરે છે?

તેણે જણાવ્યું કે હું પણ જાણું છું કે પાક ઉગવાનો નથી પરંતુ હું તો ખેતીની પદ્ધતિ ભૂલી ન જાઉં તે માટે અભ્યાસ કરું છું. બાર વર્ષ પછી જયારે વરસાદ આવશે ત્યારે તો મારે આ બધી પ્રક્રિયા કરવાની જ છે જેથી હું દર વર્ષે સતત તેનું પુનરાવર્તન કરતો રહું છું જેથી બાર વર્ષ પછી મારું શરીર પાક ઉગાડવા માટે સશક્ત તેમજ સારું રહે.

ખેડૂતની આ દલીલ સાંભળીને માતા પાર્વતીએ શિવજી સામે તેના વખાણ કર્યા અને કહ્યું કે બાર વર્ષે તો તમે પણ ડમરૂ વગાડવાનું ભૂલી જશો ભોળાનાથ. 

શિવજીએ મા પાર્વતીની વાત સાંભળીને ડમરૂ વગાડીને કહયું જુઓ હું ડમરૂ વગાડવાનું ભૂલ્યો નથી. 

ડમરૂનો અવાજ સાંભળીને ચોથા જ વર્ષે વરસાદ પડવા લાગ્યો અને જે ખેડૂતે પોતાના ખેતરમાં બધી પ્રક્રિયાઓ પૂર્ણ કરીને વાવેતર કર્યુ હતું તેના ખેતરમાં પાક ઉગી ગયો અને બાકીના ખેડૂતો નિરાશ થઇને બેસી રહ્યા. 

સતત પુનરાવર્તન કરવાથી જ આપણે શ્રેષ્ઠતા પ્રાપ્ત કરી શકીએ છીએ . આપણે રોગી બનીએ કે વૃદ્ધત્વ પામીએ છીએ કારણકે શ્રેષ્ઠતા પ્રાપ્ત કરવા આપણે સતત પ્રયાસો કરતા નથી. સતત પ્રયત્નશીલ રહેવું એ ગુણવત્તાયુકત જીવનનો મૂળમંત્ર છે. 

જેથી લોકડાઉન ચાર અઠવાડિયે, બે મહિને કે એક વર્ષે ખૂલે પરંતુ આપણે આપની ક્ષમતા, શક્તિને વિકસાવવા સતત પ્રયત્નો કરતા રહેવું જોઇએ. આપણી પાસે જે છે તેને ઉન્નત, સમૃદ્ધ કરીએ અને જ્ઞાનમાં વૃદ્ધિ કરતા રહીએ. 

લોકડાઉન ખૂલવાની રાહ જોતા રહેવું તે વરસાદ પડવાની રાહ જોવા જેવું છે. ડમરૂ વહેલું મોડું વાગશે જ પરંતુ તે સમયે આપણે તૈયાર નહીં હોઈએ તો તકલીફ પડશે. જેથી પડકારનો સામનો કરવા તૈયાર થઈએ. તથાગત બનીએ. 

🙏🙏ઘરમાં રહો સુરક્ષિત રહો🙏🙏

(ઇન્ટરનેટ પરથી) 

Sunday, September 6, 2020

રતન ટાટાના હકારાત્મક વિચારો

નિષ્ણાતો કોરોનાને કારણે અર્થતંત્રને ભારે નુકસાન થશે એવું સૂચવી રહ્યાં છે. હું આ નિષ્ણાતો વિશે વધુ જાણતો નથી. પણ મને ખાતરી છે કે તેઓ માનવીની ધગશ, ખંત અને કૃતનિશ્ચયી પ્રયત્નોના મહત્વ અંગે જાણતા નથી.

જો નિષ્ણાતોના કહેવા પર વિશ્વાસ કરીએ તો, બીજા વિશ્વયુદ્ધમાં સંપૂર્ણપણે ધ્વસ્ત થયા બાદ જાપાનનું કોઈ ભવિષ્ય નહોતું. પણ એ જ જાપાને માત્ર ત્રણ દાયકાના ટૂંકા ગાળામાં વિશ્વની મહાસત્તા ગણાતા અમેરિકાને બજારમાં હંફાવ્યું.

જો નિષ્ણાતોના કહેવા પર વિશ્વાસ કરીએ તો, આરબો દ્વારા ઇઝરાયલ વિશ્વના નકશામાંથી ભૂંસાઈ જવું જોઈતું હતું પણ સત્ય આજે એથી વેગળું છે.

એરોડાઈનામિકસના સિદ્ધાંતો મુજબ ભમરો ઉડી જ શકવો જોઈએ નહીં, પણ ભમરો ઉડે છે કારણ તે એરોડાઈનામિકસના સિદ્ધાંતો જાણતો નથી.

જો નિષ્ણાતોના કહેવા પર વિશ્વાસ કરીએ તો, આપણે ક્રિકેટના ૧૯૮૩ વિશ્વકપની ફાઇનલમાં  હોવા જોઈતા નહોતા.

જો નિષ્ણાતોના કહેવા પર વિશ્વાસ કરીએ તો, એથ્લેટિક્સમાં સૌ પ્રથમ વાર ચાર સુવર્ણચંદ્રક જીતનાર અમેરીકન મહિલા વિલ્મા રૂડોલ્ફ, દોડવું તો દૂર રહ્યું, બ્રેસિસ(કાખઘોડી) વગર ચાલી પણ શકે એમ નહોતું.

જો નિષ્ણાતોના કહેવા પર વિશ્વાસ કરીએ તો, અરુણીમા સિંહા સહેલાઈથી સામાન્ય જીવન જીવી શકે તેવી શક્યતા નહોતી, પણ અરુણીમાએ માઉન્ટ એવરેસ્ટના શિખરો સર કર્યાં.

કોરોના મહા સંકટ પણ કંઈ જુદું નથી. મને કોઈ શંકા નથી કે આપણે કોરોના વાઇરસને મહાત આપી જલ્દી આ સંકટ માંથી ઊગરી જઈશું અને ભારતીય અર્થતંત્ર ફરી જલ્દી જ બેઠું થઈ જશે.

- રતન ટાટા 

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Sunday, April 19, 2020

નમ્રતા

    મારા શાળા જીવનના એક મિત્રને ૩૦ વર્ષ પછી મળવાનું થયું. મારા પર ઈશ્વરની કૃપા હતી અને હું સુખી જીવન જીવી રહ્યો હતો. જ્યારે મેં મારા આ મિત્રને હોટેલની પરસાળમાં  જોયો, તે મને ખૂબ સાદો લાગ્યો. તેણે સાદા વસ્ત્રો પહેર્યા હતા અને મને જોઈ તેને પણ ખૂબ ખુશી થઈ. પણ હ્રદયમાં ઉંડે ઉંડે મારી સરખામણી મનોમન તેની સાથે કરી ત્યારે હું તેની પરિસ્થિતિથી ખાસ પ્રભાવિત થયો નહીં અને હું તે છૂપાવી શક્યો નહીં. મેં તેને મારું વિઝિટિંગ કાર્ડ આપ્યું, જે લઈને તેને ખુશી થઈ.
    મેં તેને મારી નવી નક્કોર રેંજ રોવર ગાડી બતાવતા તેને તેના ઘેર મૂકી જવાનો પ્રસ્તાવ મૂક્યો. તેણે મના ફરમાવી અને જણાવ્યું કે તેની ગાડી આવી રહી છે. મેં નોંધ્યું કે તેની પાસે એક જૂની ૨૦૦૧ હોન્ડા એકોર્ડ ગાડી હતી.
     મેં તેને બીજા દિવસે મારા ઘેર ભોજન માટે આમંત્રણ આપ્યું. હું અંદર ખાને તેના પર પ્રભાવ પાડવા ઇચ્છતો હતો. પણ તેને મારી સફળતા અને વૈભવ દેખાડયા બાદ મારે તેની સાથે તેને મદદ કરવાની શક્યતા પણ ચકાસવી હતી.
    બીજે દિવસે તે પોતાની ગાડીમાં પાર્ક વ્યૂ આવી પહોંચ્યો, જ્યાં હું રહેતો હતો. મારું ઘર જોઈ તે પ્રભાવિત થયો હોય એવું મને લાગ્યું. મેં મસમોટી લોન લીધી હતી. મારે માથે બીજું પણ ભારે મોટું દેવું હતું. અમે ભોજન લીધું. તેણે મને જણાવ્યું કે તે રિયલ એસ્ટેટના નાના ધંધામાં હતો. મેં તેના ભેગી ધંધા વિષયક વધુ વાતો ઉખેડી પણ તેણે એમાં ઝાઝો રસ દાખવ્યો નહીં. મેં તેને સીધું જ પૂછ્યું કે હું તેને કોઈક રીતે મદદરૂપ થઈ શકું એમ હોઉં તો એ મને જણાવે. તેણે કહ્યું એની જરૂર નથી. મેં તેને કહ્યું જો તેને કોઈ પ્રકારની લોનની જરૂર હોય તો હું તેને એ અપાવી શકું એમ છું. તેણે મારી સામે જોઈ સ્મિત કર્યું.
     તેણે મને કહ્યું કે તે પણ મને પોતાને ઘેર ભોજન માટે આમંત્રશે. તેની જૂની ગાડી તેને લેવા આવી પહોંચી. મેં ઈશ્વરનો તેણે મને જે આપ્યું છે તે બદલ આભાર માન્યો. મેં મનોમન વિચાર્યું બધી આંગળીઓ સરખી હોતી નથી. હું નસીબદાર છું. હું સારી જગાએ કામ કરું છું.
    બે સપ્તાહ બાદ હું મારી પત્ની સાથે તેના આમંત્રણને માન આપી તેના ઘેર ગયો. મારી પત્ની તેની પરિસ્થિતિ વિશે અનુમાન કરી તેના ઘેર આવવા ઇચ્છતી નહોતી. પણ મેં તેને સમજાવ્યું કે અમે શાળાજીવનના ખૂબ સારા મિત્રો હતાં અને તેણે મારી સાથે આવવામાં કોઈ સંકોચ કરવો જોઈએ નહીં. અમે તેનું ઘર જોયું. એ ઘર નહીં, બંગલો હતો એમ કહેવું વધુ ઉચિત રહેશે. અમે જેને જેને તેના સરનામા વિશે પૂછ્યું હતું એ બધાએ એક આદર અને માન સાથે અમને તે બતાવ્યું.
    તેનો ચાર બેડરૂમ બંગલો સાદો પણ આકર્ષક હતો. તેની સામે ચાર ગાડી પાર્ક કરેલી હતી. અમે તેના ઘરમાં પ્રવેશ્યા અને જોયું કે અંદરથી પણ બંગલો ખૂબ ભવ્ય અને સુંદર હતો. તેણે ઉષ્માભેર અમારું સ્વાગત કર્યું.
    પછી અમે સાથે ભોજન લીધું. તેની પત્ની તેને પ્રેમથી સંબોધતી હતી અને તેમની વચ્ચેનો મીઠો સંબંધ અમને સ્પર્શ્યા વગર ન રહ્યો.
     ભોજન સમયે તેણે હું જ્યાં નોકરી કરતો હતો એ કંપનીના અધ્યક્ષ વિશે પૃચ્છા કરી. મેં જ્યારે તેમનું નામ તેને જણાવ્યું ત્યારે તેણે કહ્યું કે એ તેને સારી રીતે જાણતો હતો અને તેઓ સારા મિત્રો હતાં. પાસે ના એક ટેબલ પર મેં એક કંપની ગિફ્ટ જોઈ. આ એ કંપની હતી જે હું જ્યાં કામ કરતો હતો એ કંપનીના ૩૮ ટકા શેઅર્સ ની માલિક હતી. મેં એને તે કંપની વિશે પૂછ્યું. તેણે સ્મિત કર્યું અને જણાવ્યું કે એ પોતે તે કંપનીનો માલિક હતો. પછી મને જાણ થઈ કે આ બંગલો જ્યાં હતો એ આખા એસ્ટેટનો પણ એ માલિક હતો.
     મને જાણ ન રહી ક્યારથી હું તેને 'સર' કહી સંબોધવા લાગ્યો. મને તેણે અચંબિત કરી મૂક્યો હતો. હું એ દિવસે માણસાઈનો એક અતિ મહત્વનો પાઠ શીખ્યો હતો. બાહ્ય દેખાવ છેતરામણો હોય છે. તે મારી મનો-મૂંઝવણ પામી ગયો.
    ઘેર પાછા ફરતી વખતે મેં ચૂપચાપ ગાડી ચલાવ્યા કરી. મારી પત્ની આ બધું જોઈ રહી હતી, એ શાંત હતી. હું વિચારતો હતો એ મારા વિશે અને આખી આ પરિસ્થિતી અંગે શું વિચારતી હશે. મેં મારી જાતનું અવલોકન કર્યું. હું ભારે લોન સાથે જીવતો હતો છતાં મારા વૈભવના પ્રદર્શન સાથે અને મને જે પગાર ચૂકવતો હતો એ અતિ સાદું, નમ્ર જીવન જીવી રહ્યો હતો!
    કહે છે ને ઉંડી નદી અતિ શાંતિથી વહે છે!

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Monday, March 9, 2020

પ્રતિક્રિયા આપતા પહેલા વિચારો

     એક ગધેડાને તેના માલિકે એક ઝાડ સાથે બાંધ્યો હતો. શેતાને આવીને ગધેડાને મુક્ત કરી દીધો. ગધેડો સીધો ખેતરમાં દોડ્યો અને તેણે પાકને નુકસાન પહોંચાડવા માંડ્યું. ખેડૂતની પત્નીએ આ જોયું અને તેણે ગધેડાને ઠાર માર્યો.
    ગધેડાના માલિકે આ જોયું અને તેણે ગુસ્સે ભરાઈ ખેડૂતની પત્નીને મારી નાખી. ખેડૂતને આ બાબતની જાણ થતાં, તેણે ગધેડાના માલિકની હત્યા કરી નાંખી. ગધેડાના માલિકની પત્નીએ વેર વાળવા પોતાના પુત્રોને ખેડૂતનું ઝૂંપડું બાળી નાખવા મોકલ્યા.
    ગધેડાના માલિકના પુત્રોએ મોડી સાંજે માતાની આજ્ઞાનું પાલન કરતા ખેડૂતનું ઝૂંપડું બાળી નાખ્યું. તેમણે ધાર્યું કે ઝૂંપડા ભેગો ખેડૂત પણ બળી મર્યો હશે, પણ એમ બન્યું નહીં. ખેડૂતે આ દુર્ઘટનાની જાણ થતાં ગધેડાના માલિકની પત્ની અને તેના પુત્રોને મારી નાખ્યાં.
    આખરે પસ્તાવાની આગમાં તડપતા ખેડૂતે શેતાનને પૂછ્યું આ બધું શા માટે બન્યું?
શેતાને જવાબ આપ્યો, "મેં તો કંઈ જ કર્યું નથી. માત્ર ગધેડાને ખુલ્લો મૂકી દીધો. ત્યાર બાદ તમે બધાએ પ્રતિક્રિયા આપી, ઉગ્ર પ્રત્યાઘાત આપ્યાં અને તમારામાં રહેલા આંતરીક શેતાનને છૂટ્ટો દોર આપી દીધો."
   સમજાયું?
    શેતાન કંઈ કરતો નથી, માત્ર તમારાં અહમ્ ને જગાડી વિનાશની લીલા નોતરે છે અને તેમાં તમે, તમારી આસપાસના સર્વે બરબાદ થઈ જાઓ છો.
   તો હવેથી કોઈ પણ પ્રકારની પ્રતિક્રિયા વ્યક્ત કરતા પહેલા, જવાબ આપતા પહેલા, પ્રતિભાવ આપતા પહેલા, કોઈને ઠપકો આપતા પહેલા, વેર વાળવાનો વિચાર કરતા પહેલા થોભો અને વિચારો. ધ્યાનથી પરિસ્થિતી મૂલવો. ઘણી વાર શેતાન માત્ર આપણી અંદરના 'ગધેડા' ને મુક્ત કરવાનું જ કામ કરતો હોય છે.

(ઇન્ટરનેટ પરથી)