પ્રોફેશનાલિઝમ અને જાપાન

મડદાં દાટનાર એક સાચા પ્રોફેશનલ - મહાદેવની વાત આપણે ઇન્ટરનેટ કોર્નરમાં થોડા સમય અગાઉ વાંચેલી.સુબ્રોતો બાગ્ચી નામના ભારતના એક નાનકડા ગામડાંથી જીવનની શરૂઆત કરી કોર્પોરેટ વર્લ્ડના શિખર પોતાની કંપની 'માઈન્ડ ટ્રી' દ્વારા સર કરનાર મહાન વ્યક્તિની ગાથા પણ ઘણા સમય અગાઉ આપણે ઇન્ટરનેટ કોર્નરમાં સમાવી હતી.એ મહાનુભાવ શ્રી બાગ્ચીના પુસ્તક 'ધ પ્રોફેશનલ'માંથી જ 'મહાદેવ - એક સાચા પ્રોફેશનલ'ની પ્રેરણાત્મક વાત લેવામાં આવી હતી.એ જ પુસ્તકમાંથી બીજા કેટલાક અંશો આજે અને આવતા અઠવાડિયે ઇન્ટરનેટ કોર્નરમાં વાંચીશું.

જે દેશોની તેમના પ્રોફેશનાલિઝમ માટે હું ભારોભાર પ્રશંસા કરું છું તેમાંનો એક દેશ છે જાપાન.મેં જાપાનની યાત્રા ઘણી વાર કરી છે પણ હું જાપાનીઝ લોકોના ખૂબ નજીકથી પરિચયમાં આવ્યો ૧૯૯૬ની મારી ત્યાં TQM (Total Quality Management) ની ટ્રેઇનિંગ દરમ્યાન.આજે જાપાન જે કંઈ પણ છે તે એ કોર્પોરેશન્સ ને કારણે જે જાપાનીઝ લોકો એ સર્જ્યા છે અને તેમની પાછળ હાથ છે એ દરેક લોકોનો જેમણે આ સંસ્થાઓ બનાવી છે. મને જાપાનના પ્રોફેશનાલિઝમનો અનુભવ પહેલીજ વાર મેં જ્યારે જાપાનની મુલાકાત લીધી હતી ત્યારે થયેલો.

મારી હોટલ સુધી મને લઈ જનાર ટેક્સી ડ્રાઈવર એ હોટલ સુધીનો રસ્તો જાણતો નહોતો (એ દિવસોમાં હજી કારોમાં આજકાલ જોવા મળતી નેવિગેશન સિસ્ટમ્સ શોધાઈ નહોતી.) તે મારી હોટલ જે રસ્તા પર હતી ત્યાં સુધી પહોંચી જ ગયો હતો છતાં રસ્તો ખબર ન હોવાને લીધે તેમજ ખોટી ગલીમાં વળી જતા અને ત્યારબાદ વન-વે હોવાને લીધે તેણે મારી હોટલ સુધી પહોંચતા પહેલા વધારાના બીજા ૫-૬ ચક્કર કાપવા પડ્યા.મારે મોડું થતું નહોતું અને તેનો વાંક પણ નહોતો આથી મને ખરાબ લાગ્યુ નહિં કે મેં તેના પર ગુસ્સો પણ કર્યો નહિં.છેવટે જ્યારે મેં તેને મીટર પ્રમાણેનું ભાડુ ચૂકવ્યું,તેણે મને થોડા પૈસા પાછા આપ્યા.મને ખૂબ આશ્ચર્ય થયું કારણ મેં તેને મીટર પ્રમાણે ચોક્કસ રકમ ચૂકવી હતી એટલે પૈસા પાછા આપવાનો સવાલ ઉભો થતો નહોતો.મને જાપાનીઝ ભાષા આવડતી નહોતી અને તેને અંગ્રેજી આવડતું નહોતું આથી મહા પરિશ્રમ બાદ હું તેની ભાંગીતૂટી ભાષા પરથી એટલું સમજી શક્યો કે છેલ્લે હોટલના રસ્તા પાસે પહોંચી ગયા બાદ જે વધારાના ચક્કર લગાવ્યા તે ભૂલની જવાબદારી પોતાને શિરે લઈ તે મને પૈસા પાછા આપી રહ્યો હતો.ડ્રાઈવર હતો એટલે તેના મતે તેને રસ્તાઓનું જ્ઞાન હોવું જરૂરી હતું અને આથી તેની ભૂલ માટે તે મારી પાસેથી શી રીતે વધારાના/પૂરા પૈસા વસૂલી શકે એમ તેને લાગતું હતું!

જેવો હું હોટલમાં પ્રવેશ્યો કે તરત મને બીજો એક પાઠ શિખવા મળ્યો.હું હજી પેલા ટેક્સી ડ્રાઈવરના પૈસા પાછા આપવાવાળી ઘટનાના સુખદ અને આશ્ચર્યકારક ઝટકામાંથી બહાર નહોતો આવ્યો ત્યાં આ બીજી ઘટના બની.હોટલનો એક કૂલી મારો સામાન મારી રૂમમાં લઈ આવ્યો.મેં તેને ટીપ આપવાનો પ્રયત્ન કર્યો.તે તો ગુસ્સે થઈ ગયો!તે બે ચાર ડગલા પાછો ખસી જઈ બબડવા લાગ્યો:'ના. સર. ટીપ નહિં. આ જાપાન છે...'

પછી તો મારે અનેક વાર જાપાન જવાનું થયું અને હું જાણવા પામ્યો કે પ્રોફેશનાલિઝમ શબ્દને કઈ રીતે આ આખું રાષ્ટ્ર જીવી જાણે છે અને કેટલી હદે તેનો એકે એક નાગરિક તેનું કેટલી સાહજિકતા અને પ્રમાણિકતાથી પાલન કરે છે.જાપાનમાં પ્રોફેશનાલિઝમ સાથે બીજા ત્રણ ગુણો પણ લોકોમાં ખૂબ સારી રીતે વણાયેલા છે:રાષ્ટ્રિય ગૌરવ, એકલતાવાદ કરતા જૂથવાદને પ્રાધાન્ય અને આધ્યાત્મિકતા.

એક નિબંધ

પ્રાથમિક શાળાની એક શિક્ષિકાએ તેના વર્ગના બધા વિદ્યાર્થીઓને એક નિબંધ લખવા કહ્યું. નિબંધનો વિષય હતો - 'ભગવાન પાસે તમારે કંઈક માંગવાનું હોય તો તમે શું માંગો?'
દિવસને અંતે જ્યારે શિક્ષિકા બધા વિદ્યાર્થીઓએ લખેલા નિબંધો ચકાસવા બેઠી ત્યારે એક નિબંધ વાંચી તે અતિ સંવેદનશીલ બની ગઈ. તેના પતિએ એ વેળાએ જ ઘરમાં પ્રવેશ કર્યો.પત્નીની આંખોમાં આંસુ જોઈ તેણે એનું કારણ પૂછ્યું. તેણે પતિના હાથમાં પેલો નિબંધ મૂકી એ વાંચી જવા કહ્યું.
નિબંધ આ પ્રમાણે હતો: હે ભગવાન,હું આજે તારી પાસે કંઈક ખાસ માંગી રહ્યો છું,આજે રાતે મને મહેરબાની કરીને ટી.વી. બનાવી દે.મારે તેની જગા લઈ લેવી છે.મારે મારા ઘરમાં ટી.વી. જેવું જીવન જીવવું છે,મારું એક ખાસ સ્થાન-માનપાન ભોગવવું છે અને મારા કુટુંબને મારી આસપાસ ગોઠવાઈ ગયેલું જોવું છે.હું ઇચ્છુ છું કે જ્યારે હું બોલું ત્યારે તેઓ મને ગંભીરતાથી લે,ધ્યાનથી સાંભળે.મારે બધાના ધ્યાનનું કેન્દ્ર બનવું છે અને કોઈ જાતના પ્રશ્નો કે અવરોધો વગર મારે મારી વાણીનો પ્રવાહ અસ્ખલિત ચાલુ રાખવો છે.ટી.વી. જ્યારે બંધ પડી જાય ત્યારે તેને જે વિશેષ મહત્વ આપવામાં આવે છે,તેની જે ખાસ કાળજી લઈ તેને તરત રીપેર કરાવવામાં આવે છે, તે મહત્વ અને કાળજી મને મળે એમ હું ઇચ્છુ છું.મારા પિતા કામેથી થાકીને પણ ઘેર આવ્યા હોય ત્યારે ટી.વી. સાથે સમય ગાળવાનુ તે ચૂકતા નથી, એ સમય હું મને મળે એમ ઇચ્છુ છું.મારી માતા દુ:ખી અને ઉદાસ હોય ત્યારે મને દૂર રાખી ટી.વી. સામે કલાકો પસાર કરી નાંખે છે,એ સમય પણ હું મને મળે એમ ઇચ્છુ છું.મારા ભાઈઓ ટી.વી. ને બદલે મારી સાથે રહેવા માટે ઝગડે એવી મારી ઇચ્છા છે.હું એ લાગણીનો અનુભવ કરવા ઇચ્છુ છું જ્યારે મારું આખું કુટુંબ પોતાની સઘળી પ્રવ્રુત્તિ છોડી ફક્ત મારી સાથે તેમનો થોડો સમય ગાળે.અને છેલ્લે હું ટી.વી. ની જેમજ તેમને ખુશ કરી તેમનું મનોરંજન કરવા ઇચ્છુ છું. હે ભગવાન આનાથી વધારે મારે તારી પાસેથી કંઈ નથી માગવું, બસ મને ટી.વી જેવું જીવન જીવવાની ઇચ્છા છે જેથી હું મારા કુટુંબીજનોનો થોડો સમય અને ધ્યાન મેળવી શકું...
આ નિબંધ વાંચી શિક્ષિકાનો પતિ બોલ્યો : હે ભગવાન,કેટલું બિચારુ બાળક અને કેવા ભયંકર માતાપિતા...!
શિક્ષિકા એ તેની સામે જોયું અને નિબંધ લખેલા પાનાને ઉલટાવી પાછળ લખેલું એ નિબંધ લખનાર બાળકનું નામ વાંચવા કહી જણાવ્યું. એ નિબંધ તેમના સૌથી નાના પુત્રે લખ્યો હતો.

અરબસ્તાનમાં કોકા-કોલા

કોકાકોલાનો એક સેલ્સમેન તેના અરબસ્તાનના અસાઈનમેન્ટ પરથી નિરાશ થઈ પાછો ફર્યો.

તેના એક મિત્રે પૂછ્યું : તુ આરબો વચ્ચે શા માટે સફળ થઈ શક્યો નહિં?

સેલ્સમેને જવાબ આપ્યો : જ્યારે મને અરબસ્તાનમાં અસાઈનમેન્ટ આપી મોકલવામાં આવ્યો ત્યારે હું ખૂબ ખુશ થઈ ગયો હતો કારણ મને લાગ્યું કે કોલા ત્યાં બિલકુલ જાણીતું

નથી તેથી હું ચોક્કસ એક નવા પ્રોડક્ટ તરીકે તેનું ખૂબ સારુ વેચાણ કરી શકીશ.પણ એક મોટી મુશ્કેલી એ સર્જાઈ કે મને અરબી ભાષા બિલકુલ આવડતી નહોતી.આથી મેં મારા

વિચારો અને સંદેશ ત્રણ પોસ્ટર્સ દ્વારા વ્યક્ત કરવાનું નક્કી કર્યુ.

પ્રથમ પોસ્ટર : સૂક્કા ભઠ અને બળબળતા ગરમ રણની રેતીમાં એક માણસ તદ્દન થાકેલી , અશક્ત અને હાંફતી અવસ્થામાં પડેલો છે...



બીજું પોસ્ટર : તે માણસ કોકા કોલા પી રહ્યો છે.



ત્રીજું પોસ્ટર : તે માણસ હવે એક્દમ તાજોમાજો અને સ્વસ્થ દેખાય છે.



આ પોસ્ટર્સ એ પ્રદેશમાં ઠેર ઠેર ચોંટાડી દેવામાં આવ્યા.

પેલા મિત્રે કહ્યું : તો તો આ યુક્તિ કામ કરવી જોઈતી હતી.

સેલ્સમેને જવાબ આપ્યો : તારી જેમજ મને પણ ખ્યાલ નહોતો કે અરબી ભાષા ઉંધી એટલે કે જમણે થી ડાબે વંચાય છે...




અને ત્યાં મારા પોસ્ટર્સ પણ લોકો એ ઉંધા ક્રમમાં (એટલે પહેલા ત્રીજું, પછી બીજું અને છેલ્લે પહેલું) જોયા - સમજ્યા અને અર્થ નો અનર્થ થઈ ગયો...(!!!)

ઇન્ટરવ્યુના અજબ ગજબ સવાલ જવાબ

આપણામાંના ઘણાંએ જીવનમાં ક્યારેક ને ક્યારેક 'ઈન્ટરવ્યુ'નો સામનો કર્યો હશે.મોટે ભાગે આવા 'ઈન્ટરવ્યુ'માં એકસરખા પ્રશ્નો પૂછાતા હોય છે અને તેમના બીબાઢાળ જવાબો અપાતા હોય છે.પણ આજના 'ઇન્ટરનેટ કોર્નર'માં 'ઈન્ટરવ્યુ'માં પૂછાતા સામાન્ય પ્રશ્નોના અસામાન્ય ઉત્તરો વાંચવાની તમને ચોક્કસ મજા પડશે.વાસ્તવિક 'ઇન્ટરવ્યુ'માં આ જ કે આવા ઉત્તરો આપતા નોકરી મળે કે ન મળે પણ આ જવાબો તમારા મોઢા પર સ્મિત પણ લાવી દેશે એ નક્કી!

૧.તમે આ નોકરી/પદ માટે શા કારણથી અરજી કરી રહ્યા છો?
જવાબ : મેં તો અહિંની સાથે બીજી અનેક જગાએ અરજી કરી છે પણ તમારે ત્યાંથી મને અત્યારે બોલાવવામાં આવ્યો છે તેથી હું અહિં છું.

૨. તમારે અમારી કંપનીમાં શા માટે જોડાવું છે?
જવાબ : મારે તમારી કંપનીમાં જ જોડાવું છે એવું નથી. મારે તો નોકરી કરવી છે, જે કંપની સારું કામ અને સારો પગાર આપે તેમાં જોડાવા હું તૈયાર છું.

૩. મારે તમને શા માટે નોકરીએ રાખવા જોઇએ?
જવાબ : તમારે કોઈકને તો નોકરી આપવાની જ છે.તો પછી મને શા માટે નહિં?

૪. જો તમને આ નોકરી મળી જાય તો તમે શું કરશો?
જવાબ : સાચુ કહું તો હું ખૂબ મૂડી છું. આથી મને જો આ નોકરી મળી જાય તો મારા તે સમયના મૂડ અને પરિસ્થિતી પર હું શું કરીશ તેનો આધાર રાખે છે.

૫. તમારી મોટામાં મોટી લાયકાત કે તાકાત કઈ?
જવાબ : સાચુ કહું તો જે કંપની મને ખૂબ ઉંચો પગાર આપે તે કંપનીના ભવિષ્યનો વિચાર કર્યા વગર તેમાં જોડાઈ જવાની તાકાત...

૬.તમારી સૌથી મોટી નબળાઈ?
જવાબ : છોકરીઓ.

૭. તમારી સૌથી મોટી ભૂલ તમે કઈ કરેલી અને તેમાંથી તમે શું શીખ્યા?
જવાબ : મારી પાછલી કંપનીમાં જોડાયો એ અને શીખ્યો કે મારે વધારે ઉંચો પગાર મેળવવા બીજી નવી જગાએ જોડાવું પડશે અને તેથી જ આજે અહિં 'ઇન્ટરવ્યુ' માટે આપ સમક્ષ ઉપસ્થિત થયો છું.

૮. તમારી છેલ્લી નોકરીમાં મેળવેલી કઈ કઈ સિદ્ધીઓ બદલ તમે ગૌરવ અનુભવો છો?
જવાબ : જો એવી કોઈ સિદ્ધી મેળવી હોત તો મારે નવી નોકરી શોધવા શીદને નીકળવુ પડત?પગાર વધારો માગી ત્યાં જ ન ટક્યો હોત?

૯.એક પડકારભરી પરિસ્થિતીનું વર્ણન કરો જેનો તમે સામનો કર્યો હોય અને તમે એમાંથી કઈ રીતે બહાર આવ્યા તે જણાવો.
જવાબ : સૌથી મોટો પડકાર છે "તમે શા માટે નવી નોકરી શોધી રહ્યા છો" એ પ્રશ્નનો જવાબ આપવામાં. અને તેનો સામનો મેં વ્યર્થનો બડબડાટ કરીને સામે વાળાને ગૂંચવી મારી કર્યો હતો.

૧૦. તમે શા માટે તમારી પાછલી નોકરી છોડી દીધી/ છોડવા જઈ રહ્યા છો?
જવાબ : એજ કારણથી જેને લીધે તમે તમારી પાછલી નોકરી છોડી દીધી હતી.

૧૧. તમને આ નવી નોકરી પાસેથી શી શી અપેક્ષાઓ છે?
જવાબ : ઓછામાં ઓછા કામ અને વધારેમાં વધારે પગાર અને નિયમિત પગારબઢતીઓની.

૧૨. તમારા કારકિર્દી ધ્યેય કયા કયા છે અને તમે તે કઈ રીતે હાંસલ કરવા ઇચ્છો છો?
જવાબ : વધુ માં વધુ પૈસા કમાવા અને એ માટે દર બે વર્ષે નોકરીઓ બદલ્યા કરવી.

૧૩. તમે અમારી કંપની વિષે સાંભળ્યુ છે?તમે અમારા વિષે શું જાણો છો?
જવાબ : હા, હું જાણતો જ હતો કે તમે આ પ્રશ્ન પૂછશો.એટલે જ અહિં આવતા પહેલા હું તમારી વેબસાઈટ ખૂંદી વળ્યો હતો.

૧૪. તમને કેટલા પગારની અપેક્ષા છે અને તમે તેને કઈ રીતે યથાર્થ લેખાવશો?
જવાબ : કોઈ પોતાની પહેલી નોકરી જેટલા જ પગાર માટે નોકરી બદલે નહિં, આથી હું ઓછા માં ઓછા ૨૦% ઉંચા પગાર સાથે જોડાવા ઇચ્છીશ. (મને ખબર જ છે હું ગમે એટલો પગાર વધારવા કહીશ,તમે એ સંદર્ભે ભાવતાલ કરવાના જ છો.તેથી મેં મારી હાલની નોકરીમાં મેળવુ છું એ કરતાં ૩૦% ઉંચો પગાર જ તમને જણાવ્યો છે!)


('ઈન્ટરનેટ પરથી')

ભગવાનનું કામ ભગવાનને કરવા દો...

એક પરિવાર છે... આ પરિવારના લોકો વરચે બહુ ઓછા મતભેદ થાય છે.
આ પરિવારના એક વડીલને કારણ પૂછ્યું. તેણે સરસ વાત કરી.
એ વડીલે કહ્યું કે, અમારા પરિવારમાં દરેક વ્યકિતને બે વાત શીખવવામાં આવે છે:
એક - નાના હોય તેને પ્રેમ કરવો.
બે - મોટા હોય તેનો આદર કરવો.
તકલીફો ત્યારે જ ઊભી થાય છે જયારે માણસ બીજાના કામમાં ચંચુપાત કરે છે.
આપણે મોટા ભાગે બીજાના કામ ઉપર નજર રાખીએ છીએ.
આપણે બીજાનો ચોકી પહેરો કરીએ છીએ અને આપણી જાતને રેઢી મૂકી દઈએ છીએ.

કોઈ કામ નાનું નથી. કોઈ કામ મોટું નથી.

સમજવા જેવી વાત એક જ છે કે દરેક કામ મહાન છે.
દરેક કામનું મહત્ત્વ છે અને દરેક કામ જરૂરી છે..

એક બોલ્ટ નીકળી જાય તો આખું મશીન તૂટી પડે.
બોલ્ટ દેખાવમાં ભલે સાવ નાનો રહ્યો પણ તેનું કામ બે વસ્તુને જોડી રાખવાનું છે..
આપણે એ બોલ્ટની એટલે કે નાના વ્યકિતની કદર કરીએ છીએ?

તમારી ઓફિસમાં કે દુકાનમાં જે વ્યકિત નાનાં મોટાં કામ કરે છે
એ ન હોય તો શું થાય તેનો તમે કોઈ દિવસ વિચાર કર્યો છે?

ઘર હોય, નોકરી- ધંધો હોય કે સમાજ હોય, બે વાત યાદ રાખવી જોઈએ:
એક તો દરેકના કામનો આદર કરો અને બીજું દરેકને પોતાનું કામ કરવા દો.
સાથો સાથ તમે એ જ કરો જે તમારે કરવાનું છે..

અમદાવાદના ભરતકુમાર ભગતે પોતાના જીવનની એક વાત સરસ
રીતે લખીને ઇ- મેલથી મોકલી હતી જે વાંચ્યાનું યાદ છે..
આજથી ૧૪ વર્ષ પહેલાની વાત છે.
ભરતભાઈનો પુત્ર રાજિત બીમાર પડયો.

ડોકટરે નિદાન કર્યું કે રાજિતને મેનેન્જાઇટિસ છે.
બિમારીના કારણે રાજિતની આંખો નબળી પડી ગઈ હતી.
એવો ડર હતો કે કદાચ રાજિતની આંખો કાયમ માટે ચાલી જશે.
ભરતભાઈ અને તેમનાં પત્ની જાગૃતિબહેન સતત ચિંતામાં રહેતાં હતાં.
રાજિતને બતાવવા ભરતભાઈ દવાખાને ગયા.

ખાનગી દવાખાનાના વેઇટિંગ લોન્જમાં બેસી ભરતભાઈ પોતાનો વારો આવવાની રાહ જોતા હતા.

એવામાં એક અપંગ અને અણસમજુ દેખાતો બાળક દવાખાનામાં ઘૂસ્યો.
તેના હાથમાં અગરબત્તીનાં પેકેટ્સ હતાં. તે બધાને પૂછવા લાગ્યો કે અગરબત્તી લેવી છે?
બાળકને જોઈને રિસેપ્શન કાઉન્ટર ઉપર બેઠેલા માણસે રાડ પાડી.

તું પાછો આવી ગયો? ચાલ બહાર નીકળ.

તને ના પાડી છે તો પણ ચાલ્યો આવે છે.
બહુ ખરાબ રીતે તેણે બાળકને તતડાવ્યો.

ભરતભાઈએ એ બાળકને પૂછ્યું, તને આટલી ખરાબ રીતે ખખડાવે છે
તો પણ તું શા માટે અહીં આવે છે?
અણસમજુ દેખાતા એ બાળકે મોટી વાત કરી દીધી.
બાળકે કહ્યું કે, હું મારું કામ કરું છું અને એ તેનું કામ કરે છે.
મારું કામ છે અગરબત્તી વેચવાનું, એટલે હું અગરબત્તી વેચું છું.
તેનું કામ છે મને કાઢી મૂકવાનું એટલે એ મને કાઢી મૂકે છે..
બાળકે વાત આગળ વધારી. તેણે કહ્યું કે હું અપંગ છું.
ગઈકાલે મારે ઘરે જવામાં મોડું થયું. ઘરે પહોંરયો ત્યારે મારી મા રડતી હતી.
મેં તેને પૂછ્યું તો કહ્યું કે, તારી ચિંતા થતી હતી. તને કંઈ થઈ જાય તો?
બાળકે તેની માને કહ્યું કે એ કામ તારું નથી.
તું ઘરનું ઘ્યાન રાખે છે, બધા માટે જમવાનું બનાવે છે.
તારા બદલે હું જમવાનું બનાવું તો તને ગમે? ના ગમે ને?
મારી ચિંતા કરવાનું કામ ભગવાનનું છે. ને.
ભગવાનના કામમાં દખલ કરીશ તો ભગવાનને પણ નહીં ગમે!
ભરતભાઈ કહે છે કે એ બાળક તો આટલી વાત કરીને ચાલ્યો ગયો
પણ મને આખી જિંદગી કામ લાગે એવો પાઠ શીખવાડી ગયો.
હું સાવ હળવો થઈ ગયો. મને વિચાર આવ્યો કે
હું દીકરાની ચિંતા ખોટી કરું છું.. એ મારું કામ નથી.
મારું કામ તો છે તેને બેસ્ટ ટ્રીટમેન્ટ અપાવવાનું,
તેનું જતન કરવાનું અને તેને પોતાના દર્દમાં રાહત થાય તેવા પ્રયત્ન કરવાનું.
હું મારું કામ કરું અને બીજું કામ જેનું છે એના ઉપર છોડી દઉ.
ભગવાને તેનું કામ કર્યું.
ભરતભાઈ અને જાગૃતિબહેન કહે છે કે એ બાળકની વાત અમને જીવનનાં ડગલે અને પગલે કામ લાગી છે.
કર્મના સિદ્ધાંતમાં એક વાત અદૃશ્ય રીતે પણ કહેવામાં આવી છે.
કર્મ કરશો એટલે ફળ તો મળવાનું જ છે.
સનાતન સત્ય એ છે કે સારું કામ કરશો તો સારું ફળ મળશે
અને ખરાબ કામ કરશો તો ખરાબ ફળ પણ મળવાનું જ છે.
તમારા કામને ઓળખો. તમારા કામને એન્જોય કરો.

બસ એટલું તપાસતા રહો કે મારે જે રોલ ભજવવાનો છે એ હું સરખી રીતે ભજવું છું કે નહીં?

છેલ્લો સીન ઇશ્વરે તમને જેવા બનાવ્યા હોય એ કરતાં સહેજ પણ ઊતરતા ન બનવું, એમાં જ તમારું ગૌરવ છે.

('ઈન્ટરનેટ પરથી')

બે કાવ્યો

[અમેરિકામાં વસતાં એક એન.આર.આઈ (બિનનિવાસી ભારતીય) વડીલે પ્રથમ કાવ્ય લખ્યું છે. તેના અનુસંધાનમાં બીજા એક એન.આર.આઈ એ બીજા કાવ્ય દ્વારા સરસ જવાબ પાછો વાળ્યો છે.મજેદાર છે! વાંચો અને વંચાવો...]

સારી રીત નથી
----------------------------
એવુંય નથી કે વતન માટે મને પ્રિત નથી
હુ એય જાણું છુ કે અમેરીકા રહેવામા મારું હીત નથી

ઇચ્છા થાય છે અમેરીકાના અનુભવો લખું તમને
શું લખું ? અહિં સંસ્કાર કે સંસ્કૃતિ સંકલિત નથી.

મને ઘણૉ થાય છે વતન છોડ્યાનો અફ્સોસ હવે,
હિમાલય છોડીને 'સ્નો'ના ઢગલા મેળવવામા કાંઈ જીત નથી.

અમેરીકન રેપ સોંગ સાંભળીને કાન ને એંઠા કરવાના
અહિં નરસિંહ અને મીરા ના પ્રભાતિયા કે ભજન સંગીત નથી.

સંતાનો ના ઉછેરીકરણ નોય અહીંયા હોય છે હિસાબ કિતાબ
અહિં ભરતીય માબાપ જેવુ ઉદારીકરણ ગણિત નથી

બદલાતી ફેશનના નખરા અહિં હોય છે નિત્ય નવા
સ્ત્રીના બાહ્ય સૌદર્ય જેટ્લુ આંતરિક સૌદર્ય ચકચકિત નથી.

પ્રેમ , વિશ્વાસ અને અનુકૂલન આધારિત સંબંધો નથી
ઇન્ડીયન કલ્ચર જેવુ લગ્નજીવન અહિં વ્યવસ્થિત નથી

દુઃખી થવાની ઘણીજ રીતો હશે દુનિયામાં હે પ્રભુ
મનને મારીને જીવ્યા કરવુ એ સારી રીત નથી

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

મગરનાં આંસુ!!
-----------------------
જે દેશનો રોટલો ખાવો ,તેને ગાળો ભાંડવી ઠીક નથી.
વતનને તરછોડી આવ્યા,હવે રોદડાં રડવા ઠીક નથી.

વિચિત્ર અને વિદેશી વસ્ત્ર પરિધાન ગુજરાતમાં જોયા પછી અમેરિકાની સંસ્કૃતિની વાતો કરવી ઠીક નથી.

શાળા કોલેજોમાં, જયાં ઘણી વખત વિદ્યાર્થીનીઓ સેઇફ નથી,
ત્યાં રોજે સંસ્કૃતિના બણગાં ફૂંકવા ઠીક નથી.

બોલિવુડના બિભત્સ નૃત્યોને રોજ ટીવી પર જોયા પછી,
મનમાં ગમતી-અમેરિકાની ફેશન વખોડવી ઠીક નથી.

જયાં ઘરડાંઘર નીત નવા બંધાતા હોય ત્યાં,
ભારતીય માબાપોની સેવા કરતાં શ્રવણોની વાતો ઠીક નથી.

મહારાજો ,બાબાઓ,લાલુઓ, ઠાકરેઓ અને “ભાઇ”ઓ નો.
દેશ છોડી આવ્યા પછી હવે ઓબામાને ગાળો દેવી ઠીક નથી.

જે માને તમે તરછોડીને આવ્યા છો તે હજુ ત્યાં જ છે.
પાછા પહોંચી જાવ,કોઇ રોકે નહી, મગરના આ આંસુ ઠીક નથી.

જીવન સાચી અને સારી રીતે જીવવાની ૨૯ જડીબુટ્ટી

૧. દરરોજ ૧૦ થી ૩૦ મિનિટ ચાલવા જાઓ અને હા, ચાલતી વખતે ચહેરા પર હળવું સ્મિત હોય તો ઉત્તમ!

૨. દરરોજ ઓછામાં ઓછી ૧૦-૩૦ મિનિટ માટે એકાંતમાં બેસો.

૩. દરરોજ ૭ કલાક ઊંધો.

૪. જોશ, ઉત્સાહ અને કરૂણા આ ત્રણ મહત્વના ગુણો છે જીવનમાં.

૫. નવી રમતો શિખો/રમો.

૬. ગયા વર્ષ કરતાં આ વર્ષે વધારે પુસ્તકો વાંચો .

૭. ધ્યાન, યોગ અને પ્રાર્થના માટે સમય ફાળવો.

૮. ૭૦થી વધારે ઉંમરના અને ૭થી ઓછી ઉંમરના લોકો સાથે સમય ગાળો. દરરોજ શક્ય ન હોય તો અઠવાડિએ.

૯. જાગતાં સપનાં જુઓ.

૧૦.. પ્લાન્ટ (ફેકટરી )માં બનતી વસ્તુઓ કરતાં પ્લાન્ટ(છોડ)માં ઊગેલી વસ્તુઓને ખોરાકમાં મહત્વનું સ્થાન આપો.

૧૧. પુષ્કળ પાણી પીઓ .

૧૨. દરરોજ ઓછામાં ઓછા ત્રણ વ્યક્તિના ચહેરા પર સ્મિત લાવો.

૧૩. ચર્ચા/નિંદા/કુથલીમાં સમય ન બગાડો.

૧૪. ભૂતકાળ ભૂલી જાઓ. ખાસ કરીને પતિ/પત્નીની ભૂલો. વર્તમાનકાળનો આનંદ લો.

૧૫. રાજાની જેમ સવારનો નાસ્તો કરો, રાજકુમારની જેમ બપોરનું ભોજન લો અને ભિખારી જેટલું રાત્રે જમો!

૧૬. દરેક દલીલની સામે જીતી શકવાના નથી, મતભેદ સ્વિકારી લો.

૧૭. સરખામણી કરવાનું છોડો. ખાસ કરીને પતિ/પત્નીની સરખામણી.

૧૮. તમારા સુખનું કારણ ફક્ત તમે છો.

૧૯. દરેકને બિનશરતી માફી બક્ષો. ક્ષમા વીરસ્ય ભૂષણમ્

૨૦. બીજા લોકો તમારા માટે શું વિચારશે એવા વિચાર છોડો.

૨૧. ભગવાન સૌનું ભલું કરશે.

૨૨. ગમે તેટલી સારી કે ખરાબ પરિસ્થિતિ હશે, બદલાશે જરૂર.

૨૩. માંદા પડશો ત્યારે તમારો બૉસ નહીં પણ તમારા મિત્રો તમારી સંભાળ રાખશે, મ ાટે મિત્રોના સંપર્કમાં રહો.

૨૪. નકામી, નઠારી અને જેમાંથી આનંદ ન મળે તેવી વસ્તુઓથી દૂર રહો.

૨૫ . ઈર્ષા સમયનો બગાડ છે. તમને જોઈતું બધું તમારી પાસે છે.

૨૬. ઉત્તમ હજી આવવાનું બાકી છે.

૨૭. ગમે તેવો ખરાબ મૂડ હોય, ઊઠો, તૈયાર થાઓ અને બહાર આંટો મારી આવો.

૨૮. દરરોજ સવારે ઊઠીને ભગવાનનો આભાર માનો.

૨૯. આ જડીબુટ્ટીઓનું સેવન કરો અને સગા વ્હાલાઓને,મિત્રોને પણ જણાવો.