Showing posts with label 'gujarati humour'. Show all posts
Showing posts with label 'gujarati humour'. Show all posts

Saturday, June 16, 2018

સાયકોલોજીમાં પી. એચ. ડી.

  એક દિવસ પ્રખ્યાત એવી એક યુનિવર્સીટીમાં સાયકોલોજીના વરિષ્ઠ પ્રોફેસરે તેમના વર્ગમાં એક અતિ ગંભીર વિષય પરનો પાઠ ભણાવવો શરૂ કર્યો. જેવા એ લખવાના કાળા પાટીયા તરફ ફર્યા કે એક ટીખળી વિદ્યાર્થીએ સીટી વગાડી. પ્રોફેસરે વિદ્યાર્થીઓ તરફ ફરી પૂછ્યું કે સીટી કોણે વગાડી. અપેક્ષિત જ હતું એ મુજબ કોઈએ જવાબ આપ્યો નહીં.
           પ્રોફેસરે શાંતિથી પોતાની પેન ખિસ્સામાં ભરાવી, પોતાની બેગ ઉપાડી અને તે દિવસનો તેમનો લેક્ચર પૂરો થયાની જાહેરાત કરી તેેમણે દરવાજા તરફ ચાલવા માંડ્યું. વિદ્યાર્થીઓતો અણધારી છુટ્ટી મળતાં રાજીના રેડ થઈ ગયાં. પણ અચાનક પ્રોફેસર વર્ગમાનાં ટેબલ-ખુરશી તરફ પાછા ફર્યા અને તેમણે કહ્યું જતાં પહેલાં તેઓ એક વાર્તા સંભળાવશે.
            બધાંને આમાં રસ પડ્યો. તેમણે વાર્તા શરૂ કરી, "ગઈ કાલે રાત્રે મને ઉંઘ જ નહોતી આવતી. મને વિચાર આવ્યો ચાલ કારમાં એક આંટો મારતો આવું અને પેટ્રોલ ભરાવતો આવું. સવારે મારો એટલો સમય બચી જશે અને અત્યારે ઉંઘ નથી આવતી એ પણ આંટો મારી આવ્યા બાદ આવી જશે. પેટ્રોલથી કારની ટેન્ક પૂરી ભરાવ્યા બાદ મેં આસપાસ ટ્રાફિકવિહોણા રોડ પર વાહન હંકારી શાંતિથી ડ્રાઈવીંગની મજા માણી.
          અચાનક રસ્તાને એક ખૂણે ઉભેલી સુંદર વસ્ત્રોમાં સજ્જ યુવતિ પર મારી નજર પડી. કદાચ એ કોઈ પાર્ટીમાંથી પાછી ફરી રહી હશે. મેં વિવેક ખાતર મારી કાર તેની પાસે લઈ જઈ ઉભી રાખી અને તેને પૂછ્યું શું હું તેની કોઈ મદદ કરી શકું? તેણે મને તેના ઘેર છોડી દેવા વિનંતી કરી જે મેં સહર્ષ સ્વીકારી. નિંદર વેરણ બની હોય તેવામાં કોણ આવી સુંદર યુવતિ નો થોડા સમય નો તો થોડા સમય નો સંગાથ નકારવાની ભૂલ કરે?!
    તે ગાડીમાં મારી સાથે આગળની સીટ પર બેઠી. અમે વાતચીત શરૂ કરી. મને સુખદ આશ્ચર્ય થયું જ્યારે મેં જાણ્યું કે તેની બુદ્ધિમત્તા ઘણી ઉંચી હતી અને તેનું સામાન્ય જ્ઞાન તેની ઉંમરનાં અન્ય યુવક - યુવતિઓ કરતાં ઘણું વધારે હતું.
        જ્યારે અમે તેના ઘર સુધી પહોંચી ગયા ત્યારે તેણે નિખાલસતા પૂર્વક મારા વિવેકી સ્વભાવ અને સૌજન્યપૂર્ણ વ્યવહારના વખાણ કરતાં મારા પ્રેમમાં પડી ચૂકી હોવાનો એકરાર કર્યો. મેં પણ તેની સુંદરતા અને બુદ્ધિચાતુર્યનાં વખાણ કર્યાં અને જણાવ્યું કે હું પણ તેને પસંદ કરું છું. મેં તેને જાણ કરી કે હું આપણી આ યુનિવર્સિટીમાં પ્રોફેસર તરીકે ફરજ બજાવું છું. તેણે મારો સંપર્ક નંબર માગ્યો જે મેં સહર્ષ તેની સાથે શેર કર્યો. પછી તેણે મારી પાસે એક માગણી કરી જેનો હું સ્વભાવિક રીતે અસ્વીકાર ના કરી શક્યો.
         તેણે કહ્યું હું જ્યાં કામ કરું છું એ જ યુનિવર્સિટીમાં તેનો ભાઈ પણ અભ્યાસ કરે છે અને તેણે મને તેનું ધ્યાન રાખવા કહ્યું કારણ હવે અમે લાંબા ગાળાના એક સરસ સંબંધમાં બંધાવા જઈ રહ્યા હતા. મેં તેને તેના એ ભાઈનું નામ જણાવવા કહ્યું ત્યારે તેણે મને જણાવ્યું કે તેની એક ખાસ લાક્ષણિકતાને કારણે હું તેને તરત ઓળખી જઈશ. તે સીટી ખૂબ વગાડે છે."
         જેવી પ્રોફેસરે આ વાત કરી કે આખા વર્ગનાં બધાં વિદ્યાર્થીઓનું ધ્યાન જેણે સીટી મારી હતી તે ટીખળી વિદ્યાર્થી તરફ ગયું.
          પ્રોફેસરે તરત તેને સંબોધતા કહ્યું, "મહાશય, માથાનાં વાળ ધોળા એમ ને એમ નથી થયાં, તારો આ માસ્તર સાયકોલોજીમાં પી. એચ. ડી. છે!"

(ઇન્ટરનેટ પરથી)

Tuesday, February 13, 2018

'વેલેન્ટાઈન ડે' ના મૂળની ગુજરાતી વાત


તમે વેલેન્ટાઈન ડે કેવી રીતે શરૂ થયો વિશે અનેક વાતો સાંભળી હશે પણ હકીકત છે કે તેની મૂળ શરૂઆત ભારતમાં થઈ હતી અને પણ બીજે ક્યાંય નહીં પણ આપણાં ગુજરાતમાં

સૌ જાણે છે કે ગુજરાતી પરિણીત પુરૂષો કઈ રીતે પોતાની પત્ની સાથે ગેરવર્તન કરતાં, તેમનું અપમાન કરતાં.

એક ૧૪ મી ફેબ્રુઆરીએ એક સાહસિક ગુજરાતી સ્ત્રીએ પતિના અન્યાયથી તંગ આવી જઈ વિચાર્યું હવે બસ આના થી વધુ સહન નહીં થાય અને સમયે તેના હાથ વગુ હતું એવા રોટલી વણવાના વેલણથી તેણે બળવો પોકારવાનું નક્કી કર્યું. હા, વેલણ જેનાથી તેના પતિ માટે રોજ રોટલી વણતી હતી. ફરક માત્ર એટલો હતો કે વખતે લોટ ની જગાએ સપાટ થઈ જનાર તેનો પતિ હતો.

ગુજરાતી સ્ત્રીઓ માટે એક મસમોટો પ્રસંગ હતો અને બળવાની વાત દાવાનળની જેમ પ્રસરી ગઈ અને હજારો પત્નીઓએ તેમના પતિ મહાશયોને વેલણ વડે ધબેડી નાંખ્યા!

 
આખા આણંદ અને અમદાવાદ "રોટલી" થઈ ગયેલાં પતિઓનાં ઉંહકારાઓથી ગુંજી ઉઠયાં. તેઓ પાઠ ભણી ચૂક્યા હતાં અને હવે પોતપોતાની પત્નીઓ સાથે સન્માનપૂર્વક વર્તતાં શીખી ગયાં હતાં.

પછી તો દર વર્ષે ૧૪ મી ફેબ્રુઆરીએ ગુજરાતની સ્ત્રીઓ અભૂતપૂર્વ દિવસની યાદમાં પોતપોતાના પતિઓ ને વેલણ વડે ઝૂડી નાંખવા માંડી. પત્નીઓને એક દિવસ વેલણ થી પતિઓને મારી અનોખા સંતોષની અને પતિઓને પોતાની વ્હાલસોયી પત્નીને સમર્પિત થઈ જઈ તેને હાથે માર ખાવામાં અનેરા પ્રેમ અને પરમ હર્ષ ની લાગણીનો અનુભવ થવાં માંડ્યો.

 
જલ્દી પતિઓને સમજાઈ ગયું કે પત્નીના હાથે વેલણના મારથી બચવા માટે ભેટ એક અમોઘ શસ્ત્ર છે અને દિવસે પત્નીને ફૂલો, મીઠાઈ કે તેને મનપસંદ ભેટ આપવાની પ્રથા ચાલુ થઈ.

ગુજરાત પણ પશ્ચિમી સંસ્કૃતિના પ્રભાવ હેઠળ તો હતું , એટલે દિવસ ને 'વેલણ ટાઇમ' ડે નામ આપવામાં આવ્યું. બ્રિટન અને અન્ય પશ્ચિમી દેશોમાં વસતા ગુજરાતીઓએ પ્રથા ત્યાં પણ ખાસ્સી લોકપ્રિય બનાવી.

ત્યાં વિદેશીઓને '' બોલતા ફાવે નહીં એટલે '' નો '' થઈ ગયો અને વેલનટાઇમ શબ્દ પ્રચલિત થયો. કાળક્રમે અપભ્રંશ થઈ છેવટે ૧૪મી ફેબ્રુઆરીનો દિવસ' વેલેન્ટાઈન ડે' તરીકે ઓળખાવા લાગ્યો.

ખાસ નોંધ : ઇન્ટરનેટ કોર્નરમાં અત્રે રજૂ થયેલ વાત કોના ભેજાની નીપજ છે તેની જાણ કટારલેખકને નથી અને તેનો હેતુ માત્ર અને માત્ર રમૂજ ઉભી કરવાનો છે. છતાં જો કોઈ ચોક્કસ જાતિ, ભાષા કે સંપ્રદાયના વાંકેદેખુ, ભેજાગેપ વ્યક્તિ ની અંગત લાગણી વાંચી દુભાઈ હોય તો તેણે પત્ની, માતા કે બહેન ની વેલણ દ્વારા વણાયેલી બે રોટલી વધુ ખાઈ લેવી!