કમ્પયુટર જગતની અગ્રગણ્ય કંપની આઈ.બી.એમે પ્રાયોગિક ધોરણે પોતાના કમ્પ્યુટર માટેના કેટ્લાક જરૂરી ભાગોનું ઉત્પાદન જાપાનમાં કરાવવાનું નક્કી કર્યું.
આ ભાગોના સ્પેસિફીકેશન્સની યાદીમાં એમ જણાવાયું હતું કે તૈયાર થયેલા ભાગોમાં દસ હજાર નંગમાં ફક્ત ત્રણ ખામીયુક્ત ભાગ સ્વીકારવામાં આવશે.
જ્યારે આ ભાગોની ડિલીવરી આવી ત્યારે સાથે એક પત્ર બીડેલો હતો જેમાં લખ્યું હતું:
“અમને જાપાનીઓને ઉત્તર અમેરિકાના ધંધા-વ્યવસાય કરવાની રીત સમજવામાં ખૂબ મુશ્કેલી પડી.ખામીયુક્ત ભાગોની જરૂર જ શા માટે પડે? અને તે તૈયાર પણ કઈ રીતે કરવા?! અમે દસેક લાખ ભાગ તૈયાર કરીએ તેમાં પણ એકેય ભાગ ખામીયુક્ત હોતો નથી. આમ છતાં ખાસ્સી મથામણ બાદ અમે ત્રણ ખામીયુક્ત ભાગ તૈયાર કરી શક્યા છીએ. દસહજારમાંથી આ ત્રણ ખામીયુક્ત ભાગ અલગ તૈયાર કરી તેને એક જ કન્સાઇનમેન્ટમાં પણ અલગ પેક કરી સાથે જ મોકલ્યા છે અને તેના પેકેટ પર 'ખામીયુક્ત ભાગ' એમ મોટા અક્ષરે દર્શાવેલું છે.આશા છે અમે આપની અપેક્ષા પૂર્ણ કરી આપને ખુશ કરવામાં સફળ થઈશું."
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
Saturday, December 24, 2011
Sunday, December 18, 2011
જીવન જીવવા માટે જ છે !
જીવન જીવવા માટે જ છે! તેમાં કોઈ બહાના ન જોઇએ.કોઈ પૂર્વગ્રહો ન હોવા જોઇએ.મનમાં ગાંઠ વાળવાની વૃત્તિ ન હોવી જોઇએ.
ખ્યાતનામ વાયોલીનવાદક ફ્રિત્ઝ ક્રિસ્લર પાસે તેમનું મનપસંદ વાદ્ય - એક વાયોલીન કઈ રીતે આવ્યું તેની કથા અતિ રસપ્રદ છે. તેમને જ્યારે એ પહેલી વાર ગમી ગયું ત્યારે તેની કિંમત અતિ વધુ હોવાથી તેઓ એ ખરીદી શક્યા નહિં પણ તેમણે એ ખરીદવા માટે પૈસા ભેગા કરવાની શરૂઆત કરી દીધી.આખરે જ્યારે તેઓ જરૂરી રકમ એકઠી કર્યા બાદ દુકાને પોતાનું મનપસંદ વાયોલીન ખરીદવા ગયા ત્યારે તેમને જાણ થઈ કે એ વાયોલીન તો એક સંગ્રાહક સંગીતરસિકે ખરીદી લીધું હતું.
તેમની એ વાયોલીન પ્રાપ્ત કરવાની ઝંખના એટલી તીવ્ર હતી કે તે દુકાનદાર પાસેથી પેલા સંગ્રાહક જેણે એ વાયોલીન ખરીદ્યું હતું, તેનું સરનામું મેળવી એ તેના ઘેર પહોંચી ગયા , તેને એ વાયોલીન પોતાને વેચી દેવા સમજાવવા. પણ સંગ્રાહકને પણ એ વાયોલીન અતિ પ્રિય હતું અને તેણે એ વેચવાની ના પાડી દીધી.
નિરાશ ક્રિસ્લર ખાલી હાથે પાછો ફરવા જતો હતો પણ ત્યાં એને કંઈક વિચાર આવતા તે પાછો ફર્યો અને તેણે પેલા સંગ્રાહકને વિનંતી કરી કે શું તે માત્ર એક વાર તેને એ વાયોલીન વગાડવાની પરવાનગી આપશે?
સંગ્રાહક ના ન પાડી શક્યો અને મહાન સંગીતકારે વાયોલીન વગાડવું શરૂ કર્યું. અને જે અદભૂત સંગીત વાયોલીન માંથી વહી રહ્યું તેના જાદૂઈ સૂરમય પ્રવાહમાં સંગ્રાહક તણાઈ ગયો.
સમય ક્યાં વીતી ગયો તેનું ભાન ન રહ્યું ક્રિસ્લરને કે ન રહ્યું સંગ્રાહકને.
આખરે સંગીતનો એ અધ્યાય પૂરો થયા બાદ સંગ્રાહકે કહ્યું:"મને આ વાયોલીન મારી પાસે રાખવાનો કોઈ હક્ક નથી.આ વાયોલીન તમે જ લઈ જાઓ શ્રીમાન ક્રિસ્લર અને વિશ્વને તેમાંથી કર્ણપ્રિય સંગીતના રસપાનનો આસ્વાદ કરાવો."
વિલિયમ આર્થર વોર્ડે કહ્યું હતું : 'જો તમે પ્રાર્થનામાં માનતા હોવ તો પ્રાર્થના કરો, સેવામાં માનતા હોવ તો સેવા કરો અને જો આપવામાં માનતા હોવ તો આપો."
તમે અને હું ખાસ પ્રકારના વાયોલીન જેવા જ છીએ - જેનું સંગીત હજી નિર્માણ થવાનું બાકી છે. મારે મારું જીવન એ રીતે જીવવું છે - એ જગત સમક્ષ લઈ જઈ પૂરેપૂરું માણીને જીવવું છે.
કટાઈ જવા કરતાં હું થાકીને લોથપોથ થઈ જવું વધારે પસંદ કરીશ. હું મને જે કરવાની ઇચ્છા છે,જ્યાં કંઈ કરવાની ઇચ્છા છે, એ પૂર્ણ કર્યા વગર મરી જવા કરતાં, પૂરેપૂરો ખર્ચાઈ જવું વધુ પસંદ કરીશ.
હું અહિં જીવન માણ્યા વગર જ વૈતરું કરી કરી મરી જવાની વાત નથી કરતો.વધારે પડતી વ્યસ્તતામાં તો તમે ક્યારેય સુખી થઈ શક્તા નથી.પણ જો આપણે બીજાઓમાં રસ લઈ થોડું પરોપકારી જીવન જીવીએ તો ચોક્કસ સુખી થઈ શકાય.
કોઈ મદદ માટે હાથ લાંબો કરે ત્યારે મદદ કરીએ.યોગ્ય સંસ્થા સાથે જોડાઈ સારા કાર્ય કરીએ.એકલા પડી ગયેલા સ્નેહીજન,મિત્ર કે સગા સાથે થોડો સમય પસાર કરીએ.
અંતે તો સુખ મારી ક્ષમતા કે મારી અક્ષમતામાં નહિં પણ મારી (બીજાઓ માટેની) ઉપલબ્ધતા દ્વારા જ મળી શકશે.મારું જીવન મારે જીવવું છે.
- સ્ટીવ ગૂડિયર
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
ખ્યાતનામ વાયોલીનવાદક ફ્રિત્ઝ ક્રિસ્લર પાસે તેમનું મનપસંદ વાદ્ય - એક વાયોલીન કઈ રીતે આવ્યું તેની કથા અતિ રસપ્રદ છે. તેમને જ્યારે એ પહેલી વાર ગમી ગયું ત્યારે તેની કિંમત અતિ વધુ હોવાથી તેઓ એ ખરીદી શક્યા નહિં પણ તેમણે એ ખરીદવા માટે પૈસા ભેગા કરવાની શરૂઆત કરી દીધી.આખરે જ્યારે તેઓ જરૂરી રકમ એકઠી કર્યા બાદ દુકાને પોતાનું મનપસંદ વાયોલીન ખરીદવા ગયા ત્યારે તેમને જાણ થઈ કે એ વાયોલીન તો એક સંગ્રાહક સંગીતરસિકે ખરીદી લીધું હતું.
તેમની એ વાયોલીન પ્રાપ્ત કરવાની ઝંખના એટલી તીવ્ર હતી કે તે દુકાનદાર પાસેથી પેલા સંગ્રાહક જેણે એ વાયોલીન ખરીદ્યું હતું, તેનું સરનામું મેળવી એ તેના ઘેર પહોંચી ગયા , તેને એ વાયોલીન પોતાને વેચી દેવા સમજાવવા. પણ સંગ્રાહકને પણ એ વાયોલીન અતિ પ્રિય હતું અને તેણે એ વેચવાની ના પાડી દીધી.
નિરાશ ક્રિસ્લર ખાલી હાથે પાછો ફરવા જતો હતો પણ ત્યાં એને કંઈક વિચાર આવતા તે પાછો ફર્યો અને તેણે પેલા સંગ્રાહકને વિનંતી કરી કે શું તે માત્ર એક વાર તેને એ વાયોલીન વગાડવાની પરવાનગી આપશે?
સંગ્રાહક ના ન પાડી શક્યો અને મહાન સંગીતકારે વાયોલીન વગાડવું શરૂ કર્યું. અને જે અદભૂત સંગીત વાયોલીન માંથી વહી રહ્યું તેના જાદૂઈ સૂરમય પ્રવાહમાં સંગ્રાહક તણાઈ ગયો.
સમય ક્યાં વીતી ગયો તેનું ભાન ન રહ્યું ક્રિસ્લરને કે ન રહ્યું સંગ્રાહકને.
આખરે સંગીતનો એ અધ્યાય પૂરો થયા બાદ સંગ્રાહકે કહ્યું:"મને આ વાયોલીન મારી પાસે રાખવાનો કોઈ હક્ક નથી.આ વાયોલીન તમે જ લઈ જાઓ શ્રીમાન ક્રિસ્લર અને વિશ્વને તેમાંથી કર્ણપ્રિય સંગીતના રસપાનનો આસ્વાદ કરાવો."
વિલિયમ આર્થર વોર્ડે કહ્યું હતું : 'જો તમે પ્રાર્થનામાં માનતા હોવ તો પ્રાર્થના કરો, સેવામાં માનતા હોવ તો સેવા કરો અને જો આપવામાં માનતા હોવ તો આપો."
તમે અને હું ખાસ પ્રકારના વાયોલીન જેવા જ છીએ - જેનું સંગીત હજી નિર્માણ થવાનું બાકી છે. મારે મારું જીવન એ રીતે જીવવું છે - એ જગત સમક્ષ લઈ જઈ પૂરેપૂરું માણીને જીવવું છે.
કટાઈ જવા કરતાં હું થાકીને લોથપોથ થઈ જવું વધારે પસંદ કરીશ. હું મને જે કરવાની ઇચ્છા છે,જ્યાં કંઈ કરવાની ઇચ્છા છે, એ પૂર્ણ કર્યા વગર મરી જવા કરતાં, પૂરેપૂરો ખર્ચાઈ જવું વધુ પસંદ કરીશ.
હું અહિં જીવન માણ્યા વગર જ વૈતરું કરી કરી મરી જવાની વાત નથી કરતો.વધારે પડતી વ્યસ્તતામાં તો તમે ક્યારેય સુખી થઈ શક્તા નથી.પણ જો આપણે બીજાઓમાં રસ લઈ થોડું પરોપકારી જીવન જીવીએ તો ચોક્કસ સુખી થઈ શકાય.
કોઈ મદદ માટે હાથ લાંબો કરે ત્યારે મદદ કરીએ.યોગ્ય સંસ્થા સાથે જોડાઈ સારા કાર્ય કરીએ.એકલા પડી ગયેલા સ્નેહીજન,મિત્ર કે સગા સાથે થોડો સમય પસાર કરીએ.
અંતે તો સુખ મારી ક્ષમતા કે મારી અક્ષમતામાં નહિં પણ મારી (બીજાઓ માટેની) ઉપલબ્ધતા દ્વારા જ મળી શકશે.મારું જીવન મારે જીવવું છે.
- સ્ટીવ ગૂડિયર
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
Sunday, December 11, 2011
આ નહિં ... આ સહી...
આ નહિં ... આ સહી...
------------------- ------------------------
૧ ઇશ્વર માનવ
૨ ધર્મ માનવતા
૩ ભૂત-પ્રેત માણસ
૪ સ્વર્ગ-નર્ક પૃથ્વી
૫ બ્રહ્મસત્ય જગતસત્ય
૬ બાળતાડન બાળપ્રેમ
૭ વ્રત-ઉપવાસ રુચી મુજબ પાચક ખોરાક
૮ ફાસ્ટફૂડ કુદરતી સાદો ખોરાક
૯ પેપ્સીકોલા છાશ, લીંબુપાણી
૧૦ સર્વ ધર્મ સમભાવ સર્વ ધર્મ અભાવ
૧૧ રૂઢી-પરંપરા નવું મૌલિક
૧૨ શ્રદ્ધા - અંધ શ્રદ્ધા વિશ્વાસ
૧૩ કથા-પારાયણ વિજ્ઞાન શિબિર
૧૪ જડ મૂર્તિ પૂજા ચેતન માનવ પ્રેમ
૧૫ ચમત્કારો કુદરતી ઘટનાઓ
૧૬ રૂઢી લગ્ન પ્રેમ લગ્ન
૧૭ શિવલિંગ પર દૂધ ભૂખ્યાને દૂધ
૧૮ યાત્રા - હજ આનંદ પ્રવાસ
૧૯ આરતી-પંચામૃત-છપ્પન ભોગ ગરીબને રોટલા
૨૦ જ્યોતિષ કર્મઠ પુરૂષાર્થ
૨૧ રથયાત્રા, તાજીયા સ્વચ્છ રસ્તા
૨૨ વરસાદ કે જીત માટે હવન જળ બચાવ ને મહેનત
૨૩ શિક્ષક પ્રેરક પથ દર્શક
૨૪ માની લેવું શંકા પ્રશ્નોથી સત્યશોધન
૨૫ ભગવો કે લીલો રંગ શાંતિનો સફેદ રંગ
૨૬ રામાયણ-ભાગવત-મહાભારત માર્ક્સનું ‘દાસ કેપિટલ’
૨૭ શાળા પ્રયોગ પ્રગતિ શાળા
૨૮ આગળ પાછળ સાથે જ
૨૯ સંઘર્ષ સહકાર
૩૦ હાર-જીત રમત જ મહત્વની
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
------------------- ------------------------
૧ ઇશ્વર માનવ
૨ ધર્મ માનવતા
૩ ભૂત-પ્રેત માણસ
૪ સ્વર્ગ-નર્ક પૃથ્વી
૫ બ્રહ્મસત્ય જગતસત્ય
૬ બાળતાડન બાળપ્રેમ
૭ વ્રત-ઉપવાસ રુચી મુજબ પાચક ખોરાક
૮ ફાસ્ટફૂડ કુદરતી સાદો ખોરાક
૯ પેપ્સીકોલા છાશ, લીંબુપાણી
૧૦ સર્વ ધર્મ સમભાવ સર્વ ધર્મ અભાવ
૧૧ રૂઢી-પરંપરા નવું મૌલિક
૧૨ શ્રદ્ધા - અંધ શ્રદ્ધા વિશ્વાસ
૧૩ કથા-પારાયણ વિજ્ઞાન શિબિર
૧૪ જડ મૂર્તિ પૂજા ચેતન માનવ પ્રેમ
૧૫ ચમત્કારો કુદરતી ઘટનાઓ
૧૬ રૂઢી લગ્ન પ્રેમ લગ્ન
૧૭ શિવલિંગ પર દૂધ ભૂખ્યાને દૂધ
૧૮ યાત્રા - હજ આનંદ પ્રવાસ
૧૯ આરતી-પંચામૃત-છપ્પન ભોગ ગરીબને રોટલા
૨૦ જ્યોતિષ કર્મઠ પુરૂષાર્થ
૨૧ રથયાત્રા, તાજીયા સ્વચ્છ રસ્તા
૨૨ વરસાદ કે જીત માટે હવન જળ બચાવ ને મહેનત
૨૩ શિક્ષક પ્રેરક પથ દર્શક
૨૪ માની લેવું શંકા પ્રશ્નોથી સત્યશોધન
૨૫ ભગવો કે લીલો રંગ શાંતિનો સફેદ રંગ
૨૬ રામાયણ-ભાગવત-મહાભારત માર્ક્સનું ‘દાસ કેપિટલ’
૨૭ શાળા પ્રયોગ પ્રગતિ શાળા
૨૮ આગળ પાછળ સાથે જ
૨૯ સંઘર્ષ સહકાર
૩૦ હાર-જીત રમત જ મહત્વની
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
Saturday, December 3, 2011
આંધળી માનો કાગળ , દેખતા દીકરાનો જવાબ અને કેનેડીયન દિકરાનો જવાબ
કવિ ઇન્દુલાલ ગાંધી (ડિસેમ્બર 8 , 1911 : જાન્યુઆરી 10, 1986) ના બીજા ઘણાં કાવ્ય/ગીતો જાણીતા છે, પણ 'આંધળી માનો કાગળ' તો જાણે એમના નામનો પર્યાય જ કહેવાય ! અને હા, એમણે લખેલો ‘દેખતા દીકરાનો જવાબ’ ઘણાએ વાંચ્યો – સાંભળ્યો હશે, પણ એ સિવાય પણ ઘણા કવિઓએ ‘દેખતા દીકરાનો જવાબ’ લખ્યો છે – આમાંનું એક કાવ્ય/ગીત ‘કેનેડીયન દિકરાનો જવાબ’ , કવિના નામનો તો ખ્યાલ નથી પણ જેણે લખ્યું છે તેને અભિનંદન પાઠવી, આજે મૂળ 'આંધળી માનો કાગળ', ‘દેખતા દીકરાનો જવાબ’ સાથે આજે ઇન્ટરનેટ કોર્નરમાં માણીએ.
આંધળી માનો કાગળ:
અમૃત ભરેલું અંતર જેનું, સાગર જેવડું સત્,
પૂનમચંદના પાનિયા આગળ ડોશી લખાવે ખત,
ગગો એનો મુંબઇ કામે;
ગીગુભાઇ નાગજી નામે.
લખ્ય કે માડી ! પાંચ વરસમાં પ્હોંચી નથી એક પાઇ
કાગળની એક ચબરખી પણ, તને મળી નથી ભાઇ!
સમાચાર સાંભળી તારા,
રોવું મારે કેટલા દ્હાડા ?
ભાણાનો ભાણિયો લખે છે કે, ગગુ રોજ મને ભેળો થાય,
દન આખો જાય દાડિયું ખેંચવા રાતે હોટલમાં ખાય,
નિત નવાં લૂગડાં પ્હેરે
પાણી જેમ પઇસા વેરે.
હોટલનું ઝાઝું ખાઇશ મા, રાખજે ખરચી-ખૂટનું માપ,
દવાદારૂના દોકડા આપણે કાઢશું ક્યાંથી, બાપ!
કાયા તારી રાખજે રૂડી,
ગરીબની ઇ જ છે મૂડી.
ખોરડું વેચ્યું ને ખેતર વેચ્યું, કૂબામાં કર્યો છે વાસ,
જારનો રોટલો જડે નહિ તે દી પીઉં છું એકલી છાશ,
તારે પકવાનનું ભાણું,
મારે નિત જારનું ખાણું.
દેખતી તે દી દળણાં-પાણી કરતી ઠામે ઠામ,
આંખ વિનાનાં આંધળાંને હવે કોઇ ન આપે કામ,
તારે ગામ વીજળીદીવા,
મારે આંહીં અંધારાં પીવાં.
લિખિતંગ તારી આંધળી માના વાંચજે ઝાઝા જુહાર
એકે રહ્યું નથી અંગનું ઢાંકણ, ખૂટી છે કોઠીએ જાર.
હવે નથી જીવવા આરો,
આવ્યો ભીખ માગવા વારો.
કવિ : ઇન્દુલાલ ગાંધી
**************************************************
દેખતા દીકરાનો જવાબ
ફાટ્યાં-તૂટ્યાં જેને ગોદડી ગાભાં, આળોટવા ફૂટપાથ,
આંધળી ડોશીનો દેખતો દીકરો, કરતો મનની વાત.
વાંચી તારાં દુ:ખડાં માડી ! ભીની થઈ આંખડી મારી.
પાંચ વરસમાં પાઈ મળી નથી, એમ તું નાખતી ધા,
આવ્યો તે દિ’થી આ હોટલને ગણી, માડી વિનાના ‘મા’
બાંધી ફૂટપાયરી જેણે, રાખ્યો રંગ રાતનો એણે !
ભાણિયો તો માડી ! થાય ભેળો જે દિ’ મિલો બધી હોય બંધ,
એક જોડી મારાં લૂગડાંમા, એને, આવી અમીરીની ગંધ ?
ભાડે લાવી લૂગડાં મોંઘા, ખાતો ખારા દાળિયા સોંઘા.
દવાદારૂ આંહી આવે ન ઢૂંકડા, એવી છે કારમી વેઠ,
રાત ને દિવસ રળું તોયે મારું, ખાલી ને ખાલી પેટ,
રાતે આવે નીંદર રૂડી, મારી કને એટલી મૂડી.
જારને ઝાઝા જુહાર કે’જે, ઊડે આંહી મકાઈનો લોટ,
બેસવા પણ ઠેકાણું ના મળે, કૂબામાં તારે શી ખોટ ?
મુંબઈની મેડીયું મોટી, પાયામાંથી સાવ છે ખોટી.
ભીંસ વધીને ઠેલંઠેલા, રોજ પડે હડતાળ,
શે’રના કરતા ગામડામાં, મને દેખાય ઝાઝો માલ,
નથી જાવું દાડિયે તારે, દિવાળીએ આવવું મારે.
કાગળનું તારે કામ શું માડી ! વાવડ સાચા જાણ,
તારા અંધાપાની લાકડી થાવાના, મેં લીધા પચખાણ,
હવે નથી ગોઠતું માડી, વાંચી તારી આપદા કાળી.
કવિ : ઇંદુલાલ ગાંધી
**************************************************
કેનેડીયન દિકરાનો જવાબઃ
માડી તારો દિકરો, ગ્યો કેનેડા, કમાવા કાજે....
શું લખું તને, કશું ય કહેવા જેવું નથી આજે....
પાંચ વરસ પાણીમાં ગ્યા....
હજુ શે'રીંગમાં જ રહેતો સાંજે....
તું નિત નવા લૂગડાંની કરે છે વાત, પણ જીન્સનું એક પેન્ટ રાખ્યું છે પાસ.
રોજની તો ક્યાં વાત કરૂં, મહિને એક્વાર ધોવાય તો યે ખાસ....
બાધ્યું-ટિફીનનું જ ખાવું પડે છે, મળે છે માપો-માપ...
દવાદારૂની ચિંતા નથી, સરકાર જ છે માઇ ને બાપ...!
માં, તારો કુબો તો કંઇકે ય સારો...અહીં બેઝ્મેન્ટ્માં આવે છે વાસ...
ભલે પી યે ટિમ-હોર્ટનની કાળી કોફી, તો યે નથી બુઝ્તી પ્યાસ...
તન તોડીને,ડિગ્રી ભૂલીને,જે મળે તે કરીએ છે કામ,
આખો દા'ડો રોતા રહીને, રાતે ભજીયે રામ...
ત્યાં લોકોને એમ છે કે, અહીં પૈસાના ઝાડ..!
ઊંચી ઊંચી બિલ્ડીંગોના ઊંચા ઊંચા પહાડ...
એ બિલ્ડીંગોની બારીએ બારીએ દિવા,
પણ પૈસા નથી મારે ઝેરે ય પીવા....
તારે ખૂટી છે જાર, પણ મારે ય અહીં બિલોની વણઝાર,
ખૂટે બીજું બધું, નથી ખૂટતી ઉઘરાણીની ભરમાર....
દેખતો થઇને કુવામાં પડ્યો,
સ્વર્ગની સીડી સમજીને પ્લેનમાં ચઢ્યો....
સાપે છછુંદર ગળ્યાનો વારો,
મારે નથી અહીં કોઇ આરો-ઓવારો...
વાંક આમાં દેખું છું મારો,
ભુલી જજે તું દિકરો તારો...
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
આંધળી માનો કાગળ:
અમૃત ભરેલું અંતર જેનું, સાગર જેવડું સત્,
પૂનમચંદના પાનિયા આગળ ડોશી લખાવે ખત,
ગગો એનો મુંબઇ કામે;
ગીગુભાઇ નાગજી નામે.
લખ્ય કે માડી ! પાંચ વરસમાં પ્હોંચી નથી એક પાઇ
કાગળની એક ચબરખી પણ, તને મળી નથી ભાઇ!
સમાચાર સાંભળી તારા,
રોવું મારે કેટલા દ્હાડા ?
ભાણાનો ભાણિયો લખે છે કે, ગગુ રોજ મને ભેળો થાય,
દન આખો જાય દાડિયું ખેંચવા રાતે હોટલમાં ખાય,
નિત નવાં લૂગડાં પ્હેરે
પાણી જેમ પઇસા વેરે.
હોટલનું ઝાઝું ખાઇશ મા, રાખજે ખરચી-ખૂટનું માપ,
દવાદારૂના દોકડા આપણે કાઢશું ક્યાંથી, બાપ!
કાયા તારી રાખજે રૂડી,
ગરીબની ઇ જ છે મૂડી.
ખોરડું વેચ્યું ને ખેતર વેચ્યું, કૂબામાં કર્યો છે વાસ,
જારનો રોટલો જડે નહિ તે દી પીઉં છું એકલી છાશ,
તારે પકવાનનું ભાણું,
મારે નિત જારનું ખાણું.
દેખતી તે દી દળણાં-પાણી કરતી ઠામે ઠામ,
આંખ વિનાનાં આંધળાંને હવે કોઇ ન આપે કામ,
તારે ગામ વીજળીદીવા,
મારે આંહીં અંધારાં પીવાં.
લિખિતંગ તારી આંધળી માના વાંચજે ઝાઝા જુહાર
એકે રહ્યું નથી અંગનું ઢાંકણ, ખૂટી છે કોઠીએ જાર.
હવે નથી જીવવા આરો,
આવ્યો ભીખ માગવા વારો.
કવિ : ઇન્દુલાલ ગાંધી
**************************************************
દેખતા દીકરાનો જવાબ
ફાટ્યાં-તૂટ્યાં જેને ગોદડી ગાભાં, આળોટવા ફૂટપાથ,
આંધળી ડોશીનો દેખતો દીકરો, કરતો મનની વાત.
વાંચી તારાં દુ:ખડાં માડી ! ભીની થઈ આંખડી મારી.
પાંચ વરસમાં પાઈ મળી નથી, એમ તું નાખતી ધા,
આવ્યો તે દિ’થી આ હોટલને ગણી, માડી વિનાના ‘મા’
બાંધી ફૂટપાયરી જેણે, રાખ્યો રંગ રાતનો એણે !
ભાણિયો તો માડી ! થાય ભેળો જે દિ’ મિલો બધી હોય બંધ,
એક જોડી મારાં લૂગડાંમા, એને, આવી અમીરીની ગંધ ?
ભાડે લાવી લૂગડાં મોંઘા, ખાતો ખારા દાળિયા સોંઘા.
દવાદારૂ આંહી આવે ન ઢૂંકડા, એવી છે કારમી વેઠ,
રાત ને દિવસ રળું તોયે મારું, ખાલી ને ખાલી પેટ,
રાતે આવે નીંદર રૂડી, મારી કને એટલી મૂડી.
જારને ઝાઝા જુહાર કે’જે, ઊડે આંહી મકાઈનો લોટ,
બેસવા પણ ઠેકાણું ના મળે, કૂબામાં તારે શી ખોટ ?
મુંબઈની મેડીયું મોટી, પાયામાંથી સાવ છે ખોટી.
ભીંસ વધીને ઠેલંઠેલા, રોજ પડે હડતાળ,
શે’રના કરતા ગામડામાં, મને દેખાય ઝાઝો માલ,
નથી જાવું દાડિયે તારે, દિવાળીએ આવવું મારે.
કાગળનું તારે કામ શું માડી ! વાવડ સાચા જાણ,
તારા અંધાપાની લાકડી થાવાના, મેં લીધા પચખાણ,
હવે નથી ગોઠતું માડી, વાંચી તારી આપદા કાળી.
કવિ : ઇંદુલાલ ગાંધી
**************************************************
કેનેડીયન દિકરાનો જવાબઃ
માડી તારો દિકરો, ગ્યો કેનેડા, કમાવા કાજે....
શું લખું તને, કશું ય કહેવા જેવું નથી આજે....
પાંચ વરસ પાણીમાં ગ્યા....
હજુ શે'રીંગમાં જ રહેતો સાંજે....
તું નિત નવા લૂગડાંની કરે છે વાત, પણ જીન્સનું એક પેન્ટ રાખ્યું છે પાસ.
રોજની તો ક્યાં વાત કરૂં, મહિને એક્વાર ધોવાય તો યે ખાસ....
બાધ્યું-ટિફીનનું જ ખાવું પડે છે, મળે છે માપો-માપ...
દવાદારૂની ચિંતા નથી, સરકાર જ છે માઇ ને બાપ...!
માં, તારો કુબો તો કંઇકે ય સારો...અહીં બેઝ્મેન્ટ્માં આવે છે વાસ...
ભલે પી યે ટિમ-હોર્ટનની કાળી કોફી, તો યે નથી બુઝ્તી પ્યાસ...
તન તોડીને,ડિગ્રી ભૂલીને,જે મળે તે કરીએ છે કામ,
આખો દા'ડો રોતા રહીને, રાતે ભજીયે રામ...
ત્યાં લોકોને એમ છે કે, અહીં પૈસાના ઝાડ..!
ઊંચી ઊંચી બિલ્ડીંગોના ઊંચા ઊંચા પહાડ...
એ બિલ્ડીંગોની બારીએ બારીએ દિવા,
પણ પૈસા નથી મારે ઝેરે ય પીવા....
તારે ખૂટી છે જાર, પણ મારે ય અહીં બિલોની વણઝાર,
ખૂટે બીજું બધું, નથી ખૂટતી ઉઘરાણીની ભરમાર....
દેખતો થઇને કુવામાં પડ્યો,
સ્વર્ગની સીડી સમજીને પ્લેનમાં ચઢ્યો....
સાપે છછુંદર ગળ્યાનો વારો,
મારે નથી અહીં કોઇ આરો-ઓવારો...
વાંક આમાં દેખું છું મારો,
ભુલી જજે તું દિકરો તારો...
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
Sunday, November 27, 2011
જૂની પેઢી અને નવી પેઢી
એક અભિમાની અને ઉદ્ધત કોલેજિયન જુવાનિયો એક વયસ્ક વડીલ સાથે ચર્ચા કરી રહ્યો છે અને વડીલને સમજાવી રહ્યો છે કે શા માટે તેમની ગઈ કાલની જૂની પેઢી આજની નવી પેઢીને સમજી શકવા અસમર્થ છે.
તે જુવાનિયો કહે છે:"તમે એક અલગ જ દુનિયામાં જીવ્યા છો, એક સાવ પ્રાથમિક કક્ષાના અણધડ જેવા વિશ્વમાં."
તે એટલું મોટેથી ઉશ્કેરાઈને બોલી રહ્યો હતો કે આજુબાજુમાંથી પસાર થઈ રહેલા કેટલાક લોકો પણ તેમની પાસે ઉભા રહી તેમની ચર્ચા સાંભળવા લાગ્યાં.
જુવાનિયો કહે છે:"આજની અમારી પેઢી ટી.વી.,જેટ વિમાનો જેવી શોધો અને અવકાશ યાત્રાઓ,ચંદ્ર પર ચાલવા જેવી ઘટનાઓ સાથે મોટી થઈ છે.અમારી પાસે પરમાણુ ઉર્જા,મસમોટા જહાજો અને મોબાઈલ ફોન છે,પ્રકાશ જેટલી ગતિથી ચાલતા કમ્પ્યુટર અને બીજા અનેક અત્યાધુનિક ઉપકરણો છે અને બીજુ ઘણું છે."
એક ક્ષણ મૌન રહ્યા બાદ વડીલ વયસ્કે તે જુવાનિયાને જવાબ આપ્યો,"તું સાચું કહે છે દિકરા.અમે જ્યારે જુવાન હતા ત્યારે અમારી પાસે આમાનું કંઈ જ ન હતું....અને આથી અમે એ બધાની શોધ કરી.પણ ઉદ્ધત અને અહંકારી એવી તમારી વંઠેલ પેઢી તમારી હવે પછીની આવનારી પેઢી માટે શું કરવાની છે એ જોઇએ...!" આજુબાજુ ઉભેલા સૌએ તાળીઓનો વરસાદ વરસાવ્યો!
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
તે જુવાનિયો કહે છે:"તમે એક અલગ જ દુનિયામાં જીવ્યા છો, એક સાવ પ્રાથમિક કક્ષાના અણધડ જેવા વિશ્વમાં."
તે એટલું મોટેથી ઉશ્કેરાઈને બોલી રહ્યો હતો કે આજુબાજુમાંથી પસાર થઈ રહેલા કેટલાક લોકો પણ તેમની પાસે ઉભા રહી તેમની ચર્ચા સાંભળવા લાગ્યાં.
જુવાનિયો કહે છે:"આજની અમારી પેઢી ટી.વી.,જેટ વિમાનો જેવી શોધો અને અવકાશ યાત્રાઓ,ચંદ્ર પર ચાલવા જેવી ઘટનાઓ સાથે મોટી થઈ છે.અમારી પાસે પરમાણુ ઉર્જા,મસમોટા જહાજો અને મોબાઈલ ફોન છે,પ્રકાશ જેટલી ગતિથી ચાલતા કમ્પ્યુટર અને બીજા અનેક અત્યાધુનિક ઉપકરણો છે અને બીજુ ઘણું છે."
એક ક્ષણ મૌન રહ્યા બાદ વડીલ વયસ્કે તે જુવાનિયાને જવાબ આપ્યો,"તું સાચું કહે છે દિકરા.અમે જ્યારે જુવાન હતા ત્યારે અમારી પાસે આમાનું કંઈ જ ન હતું....અને આથી અમે એ બધાની શોધ કરી.પણ ઉદ્ધત અને અહંકારી એવી તમારી વંઠેલ પેઢી તમારી હવે પછીની આવનારી પેઢી માટે શું કરવાની છે એ જોઇએ...!" આજુબાજુ ઉભેલા સૌએ તાળીઓનો વરસાદ વરસાવ્યો!
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
Saturday, November 19, 2011
અમાપ પ્રેમ
ફ્રેડા બ્રાઈટ કહે છે,"માત્ર ઓપેરા (નાટકો)માં લોકો પ્રેમ માટે મરી જાય છે."
આ સાચું છે. તમે કોઈ માટે જાન આપી દો એટલો પ્રેમ કોઈને કરી શક્તા નથી.મેં એવા ઘણાં લોકોને જોયા છે જેમનું મૃત્યુ પ્રેમ ન મળવાને કારણે થયું હોય,પણ કોઈ કોઈની પાછળ પ્રેમ ખાતર મરી ગયું હોય એવું મેં આજ સુધી જોયું નથી.એટલો પ્રેમ કદાચ આપણે કોઈને કરી શક્તા જ નથી.
એક હ્રદયસ્પર્શી વાત વાંચીએ. એક સ્ત્રીએ આખરે પોતાના બોસને પગાર વધારવા કહેવાનું નક્કી કરી જ નાંખ્યું. એ આખો દિવસ તેણે ઉચાટ અને ડરમાં વિતાવ્યો. મોડી બપોર પછી તેણે પોતાના બોસને પ્રત્યક્ષ આ વિશે વાત કરવાની હિંમત કરી અને તેના સુખદ આશ્ચર્ય સાથે તેના બોસ તેનો પગાર વધારવા સંમત થઈ ગયા!
સાંજે તે જ્યારે ઘેર પાછી ફરી ત્યારે તેનું ડાઇનિંગ ટેબલ સરસ રીતે સજાવેલું હતું અને તેના પર નવો ઉત્તમ કક્ષાનો ડિનર સેટ ગોઠવેલો હતો. સુગંધિત મીણબત્તી જલી રહી હતી. તેનો પતિ જલ્દી ઘેર આવી ગયો હતો અને તેણે પોતે આ બધી સજાવટ કોઈ તહેવાર હોય એમ કરી હતી! સ્ત્રીને લાગ્યું તેની ઓફિસમાંથી કોઈકે તેના પતિને પગાર વધારાની ખુશ ખબર આપી દીધી હોવી જોઇએ કે પછી તેના પતિને વિશ્વાસ હતો કે તેની પત્નીની માગણી ઇશ્વર ચોક્કસ પૂરી કરશે?
તે ઘેર આવી ત્યારે તેનો પતિ રસોડામાં હતો. તેણે ત્યાં જઈ તેને આ ખુશ ખબર આપ્યા. તેઓ ભેટ્યા અને પ્રેમથી સાથે ડાયનિંગ ટેબલ પર આવી બેઠાં. સ્ત્રીની સુશોભિત ડિનરપ્લેટ પાસે એક સુંદર પત્ર પડ્યો હતો. તેણે એ ઉપાડી વાંચવા માંડ્યો. તેમાં લખ્યું હતું : "હાર્દિક શુભેચ્છઓ ડિયર! મને ખાતરી હતી તને પગારમાં બઢતી મળશે જ! આ બધી સજાવટ તારી ખુશીની ક્ષણો ઉજવવા માટે અને મારો તારા પ્રત્યેનો પ્રેમ દર્શાવવા માટે...! હું તને ખૂબ ચાહું છું..."
ડિનર પતાવ્યા બાદ જ્યારે તેઓ ઉભા થયા અને તેનો પતિ બીજા રૂમમાં જવા ગયો ત્યારે તેના ખિસ્સામાંથી એક બીજો પત્ર બહાર પડી જતાં સ્ત્રી જોઈ ગઈ. તેણે એ ઉપાડી વાંચવા માંડ્યો. તેમાં લખ્યું હતું:"તને પગાર વધારો ન મળ્યો એ બદલ બિલકુલ નિરાશ ન થઈશ.તું એ માટેની લાયકાત ધરાવે જ છે.આજે નહિં તો કાલે તને એ મળશે ખરા. આ બધી સજાવટ મારો તારા પ્રત્યેનો પ્રેમ પ્રદર્શિત કરવા માટે છે ડિયર!"
કોઈકે સાચું જ કહ્યું છે કે પ્રેમનું સાચું માપ ત્યારે જ કાઢી શકાય જ્યારે તે અમાપ હોય!
વાર્તામાં પતિનો તેની પત્ની પ્રત્યેનો ભાવ સંપૂર્ણ સ્વીકાર્યતા અને સાચા પ્રેમનો છે,પછી ભલે પત્ની સફળ જાય કે નિષ્ફળ. પતિનો પ્રેમ પત્નીની સફળતાનો ઉત્સવ મનાવે છે અને તેના જખમોને રૂઝવે પણ છે.
તે સદાય પત્નીને પડખે ઉભો રહે છે પછી ભલે તેમના જીવનમાં ગમે તેવી મુશ્કેલી કેમ ન આવી હોય. તે કહે છે તે પોતાની પત્ની પર જાન પણ ન્યોછાવર કરી શકે છે. પણ તેની જરૂર નથી. તેનો પ્રેમ તેમના જીવનને જરૂરી પોષક તત્વો પૂરાં પાડે છે.
મધર ટેરેસાને જ્યારે શાંતિનું નોબેલ પારિતોષિક એનાયત કરવામાં આવ્યું ત્યારે તેમણે કહ્યું હતું: "તમે વિશ્વમાં શાંતિના પ્રસાર માટે શું કરી શકો? ઘેર જાઓ અને તમારા કુટુંબને ભરપૂર પ્રેમ આપો." ...અને તમારા મિત્રોને પ્રેમ આપો. જીવનપર્યંતનો પ્રેમ...
- સ્ટીવ ગૂડિયર
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
Saturday, November 12, 2011
સુવર્ણ વિચારકણિકાઓ
1. વિચાર જ કાર્ય અને સફળતાનો પિતા છે, મગજને ખરાબ વિચારોનું ગોદામ નહીં, પરંતુ રચનાત્મક અને હકારાત્મક વિચારો પેદા કરતું કારખાનું બનાવો.
2. વિશ્વાસ એક શબ્દ છે,
તેને વાંચતા second લાગે છે..
વિચારો તો minute લાગે છે..
સમજાવો તો દિવસ લાગે છે...
પણ તેને સાબિત કરતા આખી જીંદગી લાગે છે..!!
3.સમજ્યા વગર કોઈને પસંદ ના કરતા., નાસમજમાં કોઈને ગુમાવી પણ ના દેતા..!!
ગુસ્સો શબ્દમાં હોય છે દિલમાં નહીં., એમાં સંબંધ ઉપર જ પુર્ણવિરામ ના મુકી દેતા . !!
4.તણાવ (ટેન્શન)માણસ ની બુદ્ધિ, શક્તિ, સ્મૃતિ, આનંદને એવી રીતે ખાઈ જાય છે જેવી રીતે ઊધઈ લાકડાને કોરી ખાય છે.
5.જીવન પિયાનો જેવું છે. સફેદ બટન સુખ રુપ છે. કાળા બટન દુઃખ રુપ છે. બંને બટનને સાથે વગાડવાથી સુંદર સંગીત બને છે.
6.ક્રોધ પ્રિતીનો નાશ કરે છે
માન વિનયનો નાશ કરે છે
માયા મિત્રોનો નાશ કરે છે
લોભ સર્વનો નાશ કરે છે
7.એકવીસમી સદીમાં ચેતવા જેવી બાબતો..
ટ્રાફિક,ટ્રેડિંગ અને ટેન્શન...ત્રણ "ટ"
પોલિટિક્સ,પોપ્યુલેશન, પોલ્યુશન,પોવર્ટી અને પાવર .... પાંચ "પ"
મંદી, મોંધવારી, મોહ, મોત અને મહેમાન.... પાંચ "મ"
8. બીજા જ્યારે ભૂલો કરે તેને ચકાસવાનું સહેલું છે. પણ આપણી જ ભૂલને સ્વીકારવાનું ઘણું અઘરું છે.
9. કામ, ક્રોધ, લોભ, શંકા (વહેમ), અહંકાર ,ઈર્ષા આ જીવાત્માના છ શત્રુઓ છે.
10.પ્રબળ ઈચ્છા શક્તિ અને મજબૂત મનોબળનાં બે પૈડાં વિજય રથને લઞાડી, ખડતલ શરીર રૂપી રથનું માળખુ તેની ઉપર ગોઠવી, વિવેક બુદ્દિધને સારથી બનાવી, સામ,દામ,દંડ,ભેદ નામના ચાર હણહણતા ઘોડા વિજય રથને જોતરી તમે સ્વયં તેમાં બિરાજશો તો જીવન સંગ્રામ જીતશો.
11. સફળતા તમારો પરિચય દુનિયા સાથે કરાવે છે અને નિષ્ફળતા તમને દુનિયાનો પરિચય કરાવે છે.
12. જેનું મન અને અંતઃકરણ શાંત અને સંતોષી છે તે સુખી છે. જે ભૂતકાળને વલોવતો ના હોય, ભવિષ્યની ચિંતા કરતો ના હોય અને વતૅમાન માં જીવતો હોય તે સુખી છે.
13. જયારે સલાહ જોઈએ ત્યારે બધાં તમને સલાહ આપશે, જ્યારે સહાયતા જોઈએ ત્યારે પણ લોકો તમને સલાહ જ આપશે, સહાયતા નહી.
14. તમે જો સાચા છો તો દુનિયામાં કોઈ તમારું નામ દેનાર નથી. તમે કોઈને જઞતમાં દુઃખ દેતા નથી, કોઈને દુઃખ દેવાની તમારી ભાવના નથી, તો તમને કોઈ દુઃખ દઈ શકે તેમ નથી.
15. માણસ કપડાંથી નથી શોભતો પણ વાણી, વતૅન અને કમૅથી શોભે છે.
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
2. વિશ્વાસ એક શબ્દ છે,
તેને વાંચતા second લાગે છે..
વિચારો તો minute લાગે છે..
સમજાવો તો દિવસ લાગે છે...
પણ તેને સાબિત કરતા આખી જીંદગી લાગે છે..!!
3.સમજ્યા વગર કોઈને પસંદ ના કરતા., નાસમજમાં કોઈને ગુમાવી પણ ના દેતા..!!
ગુસ્સો શબ્દમાં હોય છે દિલમાં નહીં., એમાં સંબંધ ઉપર જ પુર્ણવિરામ ના મુકી દેતા . !!
4.તણાવ (ટેન્શન)માણસ ની બુદ્ધિ, શક્તિ, સ્મૃતિ, આનંદને એવી રીતે ખાઈ જાય છે જેવી રીતે ઊધઈ લાકડાને કોરી ખાય છે.
5.જીવન પિયાનો જેવું છે. સફેદ બટન સુખ રુપ છે. કાળા બટન દુઃખ રુપ છે. બંને બટનને સાથે વગાડવાથી સુંદર સંગીત બને છે.
6.ક્રોધ પ્રિતીનો નાશ કરે છે
માન વિનયનો નાશ કરે છે
માયા મિત્રોનો નાશ કરે છે
લોભ સર્વનો નાશ કરે છે
7.એકવીસમી સદીમાં ચેતવા જેવી બાબતો..
ટ્રાફિક,ટ્રેડિંગ અને ટેન્શન...ત્રણ "ટ"
પોલિટિક્સ,પોપ્યુલેશન, પોલ્યુશન,પોવર્ટી અને પાવર .... પાંચ "પ"
મંદી, મોંધવારી, મોહ, મોત અને મહેમાન.... પાંચ "મ"
8. બીજા જ્યારે ભૂલો કરે તેને ચકાસવાનું સહેલું છે. પણ આપણી જ ભૂલને સ્વીકારવાનું ઘણું અઘરું છે.
9. કામ, ક્રોધ, લોભ, શંકા (વહેમ), અહંકાર ,ઈર્ષા આ જીવાત્માના છ શત્રુઓ છે.
10.પ્રબળ ઈચ્છા શક્તિ અને મજબૂત મનોબળનાં બે પૈડાં વિજય રથને લઞાડી, ખડતલ શરીર રૂપી રથનું માળખુ તેની ઉપર ગોઠવી, વિવેક બુદ્દિધને સારથી બનાવી, સામ,દામ,દંડ,ભેદ નામના ચાર હણહણતા ઘોડા વિજય રથને જોતરી તમે સ્વયં તેમાં બિરાજશો તો જીવન સંગ્રામ જીતશો.
11. સફળતા તમારો પરિચય દુનિયા સાથે કરાવે છે અને નિષ્ફળતા તમને દુનિયાનો પરિચય કરાવે છે.
12. જેનું મન અને અંતઃકરણ શાંત અને સંતોષી છે તે સુખી છે. જે ભૂતકાળને વલોવતો ના હોય, ભવિષ્યની ચિંતા કરતો ના હોય અને વતૅમાન માં જીવતો હોય તે સુખી છે.
13. જયારે સલાહ જોઈએ ત્યારે બધાં તમને સલાહ આપશે, જ્યારે સહાયતા જોઈએ ત્યારે પણ લોકો તમને સલાહ જ આપશે, સહાયતા નહી.
14. તમે જો સાચા છો તો દુનિયામાં કોઈ તમારું નામ દેનાર નથી. તમે કોઈને જઞતમાં દુઃખ દેતા નથી, કોઈને દુઃખ દેવાની તમારી ભાવના નથી, તો તમને કોઈ દુઃખ દઈ શકે તેમ નથી.
15. માણસ કપડાંથી નથી શોભતો પણ વાણી, વતૅન અને કમૅથી શોભે છે.
('ઈન્ટરનેટ પરથી')
Subscribe to:
Posts (Atom)